Telefoontjes en bezoek

Ik was aan het luisteren naar kinderliedjes (pure nostalgie 😄) toen er gebeld werd. Vriendin Liliane met haar (Nederlandse) vriendin. Liliane kwam het boek van Annys terughalen om het aan die vriendin uit te lenen. Er ontspon zich een levendig gesprek over de inhoud van dat boek, de autoritaire covid-aanpak in België, Nederland en Frankrijk, de gevolgen ervan, enzovoort, waarbij me meteen opviel dat de Nederlandse dame op dezelfde golflengte zat als wij. 

Later wees Roger me op een debat (in het Frans) over het verlies aan geloof (maar niet aan spiritualiteit) in Frankrijk. Vrij lang maar ik luisterde toch en het was interessant hoewel typisch Frans: veel woorden om weinig te zeggen. Op een zeker ogenblik hadden ze het daar ook over de covid-aanpak van de overheden en de gevolgen ervan voor bijvoorbeeld uitvaarten en andere kerkelijke diensten. Eigenaardig toeval weer!

Deze avond nog een lang telefoontje gekregen van buurjongen L. over zijn plannen voor verdere studies. Dinsdag heeft hij een belangrijk examen maar daarna komt hij nog eens langs. Ikzelf belde even met zijn oma V. die blijkbaar griep heeft. Waartegen ze antibiotica krijgt!?

Metabool syndroom

Heel rustige dag vandaag. Maar deze avond viel ik toevallig op een duidelijke uitleg van hoe te veel koolhydraten eten kan leiden tot het ontwikkelen van het metabool syndroom (vette lever, te weinig vetverbranding, obesitas, hartproblemen, diabetes, chronische ontstekingen, enzovoort). 

Ik wist al sinds het lezen van "De voedselzandloper" van Verburgh dat een teveel aan koolhydraten (en niet elk soort vet) de boosdoener is maar dit is de eerste keer dat ik zulke (weliswaar een beetje technische) duidelijke uitleg tegenkom!

Oud worden en aftakeling

We haalden vandaag nog eens vriend Karel (82 jaar sinds oktober) af aan zijn flat en reden samen naar "De Brug" in Herent. Dat werd opnieuw lekker eten en lang bijpraten. Politiek, lectuur, literatuur en herinneringen aan overleden vrienden passeerden de revue en dan ging het nog over oud worden, ouderdomskwaaltjes en aftakelen. 

Eerst wilden we de middag zoals gewoonlijk eindigen in de Kantien of zelfs in de tuin van Café Maritime (het was prachtig lenteweer) en Seany bellen om haar voor te stellen zich daar bij ons te voegen. Maar volgens mijn gsm was Café Maritime gesloten en zelfs de Kantien haalden we deze keer niet. We zaten immers zo lang te keuvelen dat het uiteindelijk de moeite niet meer leek nog ergens anders naartoe te trekken.

Nadat we Karel naar huis hadden gebracht, reden wij terug naar Haspengouw. Het eerste wat ik thuis deed, was de jongste column van Maj lezen. Opnieuw schrijft ze prachtig over haar leven in het rusthuis... en deze keer ook over aftakeling.

Omdat we toch iets vroeger thuis waren dan verwacht, twijfelden we even of we naar een boekpresentatie  georganiseerd door Heemkunde Groot Heers zouden gaan maar uiteindelijk besloten we na ons karig avondmaal toch maar thuis te blijven: op onze leeftijd vinden we één activiteit per dag blijkbaar voldoende! 😀 

P.S. Karel was heel blij met zijn schapenvacht!

Het is 14 februari (en de verjaardag van mijn nichtje Nathalie)

Maar voor ons was het gewoon boodschappendag. Roger wilde naar een winkel op de weg naar Sint-Truiden waar we nog maar één keer waren geweest. Ik had er maar vage herinneringen aan, maar vooral... dat ik me er niet "op mijn gemak" voelde.

Vandaag kreeg ik weer datzelfde gevoel en ik heb het proberen te ontleden. De winkel is te "open", te onoverzichtelijk, er is te veel licht: ik kreeg er weer een meer dan vaag gevoel van desoriëntatie en onbehagen zodat ik er zo snel mogelijk weg wilde (wat we dan ook deden om de rest van onze boodschappen in onze "gewone winkels" te doen). 

Maar eerst kwam er nog een "obstakel": die winkel is enkel te bereiken via trappen (moeilijk tegenwoordig voor mijn ledematen) of via een hellend roltapijt (ik weet niet of het de juiste benaming is) en daar heb ik een onverklaarbare aversie tegen. Dat werd dus geen aangename ervaring op deze Valentijnsdag! 😉

Nee, ik bedoel niet dat ik van plan was iets speciaals te doen vandaag omdat het 14 februari is! Zulke zaken "vieren" we immers niet, Roger en ik!  

Maar ik stelde me wel enkele vragen over deze dag. Ten eerste: het is vandaag ook Aswoensdag en daar lees of hoor ik weinig over!? En... hoe combineer je als feestminnende christen het "begin van de vasten" met het "vieren van Valentijnsdag"? En ten tweede: ben je, met een carnavalkater, nog in staat om vandaag fatsoenlijk feest te vieren eens je pakweg de 45 voorbij bent? 

Naar Montmartre

Roger moest vandaag naar het Leuvense voor familiezaken. Ik bleef thuis: ik had nog wat werk en daarbij, ik gunde Roger wel eens een "tête à tête" met zijn broer en twee van zijn zussen (de derde is momenteel in Madrid).

Met mijn huiselijke bezigheden ga ik jullie niet lastig vallen... maar Roger bleef vrij lang weg en ik kreeg  dus ook tijd voor een virtueel reisje. 

Het ging naar Montmartre (Parijs) en ik heb ervan genoten! 😀

Sociale netwerken

Het werd een heel rustig weekend voor ons en daar hou ik van. 

Ik stel me wel een (volgens mij) pertinente vraag de laatste dagen. 

Ik kreeg heel veel berichten (mailtjes of chatberichten) van Elena en Eva. Van Matthias niet zo veel (en dat lag, dacht ik, aan het feit dat hij met voldoende boeiende zaken bezig is tijdens deze krokusvakantie).

Dus begon ik me af te vragen of Elena en Eva zich misschien verveelden. Maar stilaan begon ik te begrijpen dat Elena en Eva me al die lieve berichtjes en emoji's stuurden terwijl ze eigenlijk met andere (waarschijnlijk boeiender) zaken bezig waren.  

Toen ik dat begreep, was mijn eerste reactie: "Als er iets dergelijks had bestaan toen ik als kind in Matadi woonde, ik zou nogal wat van die berichtjes hebben gestuurd naar mijn marraine!"  

Maar mijn tweede bedenking was (en daar zou ik graag een antwoord op krijgen of vinden): "Hoe kunnen die jongeren zich nog echt op iets concentreren als ze constant bezig zijn op die sociale netwerken?"

Toen ik nog heel vaak vertaalde, moest immers zelfs Roger niet proberen een babbeltje te slaan met mij tijdens het werk!

Opruimen?

Dat was mijn bedoeling vandaag, zodat we eindelijk naar het containerpark kunnen gaan. 

Maar... ik vervolledigde eerst mijn beloofde papieren brief aan Eva en ik viel op een berichtje van Elena, gestuurd nog voor ze naar school vertrok deze morgen, ik las de mail die Bernadette me deze nacht had gestuurd en daarna viel ik toevallig (?) op een heel interessant interview met Didier Raoult. 

Weer in het Frans natuurlijk maar als je de taal enigszins machtig bent, het is echt boeiend en vaak zelfs grappig!  Raoult heeft het over veel medische details die ik hem al eerder had horen uitleggen maar ook over heel persoonlijke zaken; en ik herkende zelfs beweringen die ik ook las bij Annys. 

Omdat Roger ondertussen met heel andere zaken dan opruimen bezig was, viel ik hem maar niet meer lastig met mijn opruimplannen en begon ik mails te beantwoorden en daarna te zorgen voor het avondeten. Ik had ondertussen al dat interview met Annys gevonden waar ik hierboven naar verwijs en besloot daar na onze avondroutine naar te kijken.

Na het eten, afwassen en opruimen van de keuken, wachtten me nog enkele berichtjes van de kindjes (Elena haar boekbespreking voor de klas was een succes!). En daarna keek ik toch eerst naar "De afspraak op vrijdag", deze avond met Tom Van Grieken, Wouter Verschelde en Stijn Baert. Heel interessant en deze keer ook doorspekt met humor.

Ik begin te begrijpen (nee, ik doe dat al lang maar liet meestal mijn "organisatie" de overhand halen) waarom Roger bijna nooit aan opruimen toekomt: het is nu 23:30 uur en ik ga nog kijken naar dat interview met Erwin Annys! Zoveel interessanter dan opruimen! 

En morgen ruimen we eindelijk op!😒