Engels en improvisatie

Vandaag kwam buurjongen L. nog eens af, deze keer voor hulp bij zijn Engelse lessen. Wat theorie betreft kon ik hem wel helpen maar ik was verplicht de hulp van Roger in te roepen zodra ik zelf iets in het Engels moest zeggen! Ik vind die Engelse uitspraak zo moeilijk (voor zover ik de goede uitspraak al ken en er niet volledig "naast" improviseer)!

Deze avond werd er volop geïmproviseerd door De Reizende Reiger (met Zeger dus) in Leuven. Roger en ik gingen eerst Elena afhalen en reden dan naar het zaaltje in de Pleinstraat. Het werd weer een heel aangename avond, vol fijne humor. Roger heeft veel foto's gemaakt (ik dus niet, ik heb alleen genoten en tranen gelachen, samen met Elena) maar ik heb de kiekjes nog niet gezien. Zodra Roger ze heeft geüpload, kies ik er enkele uit.

Na het optreden dronken we nog even iets met Zeger en zijn vrienden en daarna brachten we Elena naar huis... waar dochterlief me een prachtig zelfgemaakt cadeau overhandigde:

Nog even over Jeannine...

Liliane vertelde me deze avond ook dat in "Het Belang van Limburg" een artikel stond over Rogers nicht Jeannine. 

Ze had gelijk: ik heb het deze avond laat nog gevonden. En zelfs nog gretig gelezen voor het slapengaan (ik merk, terwijl ik verifieer of mijn link wel werkt, dat die pagina eigenlijk enkel voor abonnees is. Hoe komt het dan dat ik het artikel wel kon lezen?). 

Maar kom, ik kon het dus lezen en ik herkende daarin heel goed Rogers nicht die ik graag zag... al ging ik niet steeds akkoord met haar (en zeker niet wat haar wijze van overlijden betreft, omdat ik weet dat ze die ziekte en ademnood had kunnen vermijden als dokters haar meer uitleg hadden gegeven over bepaalde bijwerkingen van medicijnen). 

Roger vertelt me dat Ludo V. hem zopas ook een link naar dat artikel stuurde! 

Een rustige dag

We lieten vandaag eindelijk nog eens onze schouw vegen door onze "verwarming en sanitair installateur". Ondertussen keek ik naar een documentaire (maar ik vind die niet meteen terug en kan er dus geen link naar serveren) over de ervaringen van mensen tijdens een (kunstmatige of niet) coma. Vooral mensen die in een kunstmatige coma lagen vertelden vreselijke verhalen over alles horen, willen duidelijk maken dat ze nog "aanwezig" zijn maar niet kunnen bewegen (door toediening van curare? Ik stel de vraag omdat ik zelf lang geleden tijdens een operatie wakker ben geworden en de curare verhinderde dat ik, op welke manier dan ook, duidelijk kon maken dat ik alles voelde). Zeggen dat die mensen die "marteling" weken hebben moeten ondergaan! 

Daarna heb ik wat opgeruimd en schoongemaakt (al moet ik benadrukken dat onze installateur de plek telkens opvallend proper achterlaat), een wasmachine aan het werk gezet en gezorgd voor ons avondeten. 

Vlak voor we aan tafel gingen, kreeg ik een telefoontje van vriendin Liliane (met verjaardagswensen). We hebben vrij lang gepraat, over de verkiezingen in Nederland natuurlijk maar ook over de uitvaart van Jeannine, over vroeger, over de aanpak door de overheid van de covid-crisis, waar we allebei hetzelfde oordeel over hebben... met dit verschil echter dat ik, in tegenstelling tot haar, de lockdown als rustgevend heb ervaren (zij is dan ook veel socialer dan ik). 'Kom toch nog eens af!' herhaalde Liliane. Heel graag maar de volgende dagen worden nog iets te druk daarvoor (na die fameuze lockdown had ik mezelf immers beloofd mijn leven niet meer zo druk te laten worden als het daarvoor was geworden). 

Maar... de vraag is natuurlijk of ik zal kunnen weerstaan aan de lekkere taarten en ander gebak van Liliane?  😉

Keuvelen met Greet

Ik heb vandaag nog eens mijn Antwerpse vriendin Greet vrij lang aan telefoon gehad. Ze vertelde me familienieuwtjes, haalde herinneringen op aan vroeger, toen wij nog in Antwerpen woonden, herhaalde enkele keren hoezeer ze terugverlangde naar die tijd, en vertelde ook dat zij en haar echtgenoot nu praktisch nooit meer op stap gaan 's avonds. Ze wordt volgende maand immers 71 jaar en haar man is er al 76! 

Greet praatte dus vrij lang en ik voelde goed hoe "onleuk" zij dat "oud worden" vindt. Dat is iets dat ik bij vrij veel mensen van onze leeftijd opmerk (niet bij iedereen: Maj bijvoorbeeld vertelt in het interview  - verschenen na haar columns in "De Standaard" - waarom zij wel kan genieten van het oud worden, hoewel het leven haar zeker niet gespaard heeft).  

Toch deed het deugd nog eens te "keuvelen" met Greet! Ze vertelde ook dat haar broer onlangs van Antwerpen naar Sint-Truiden is verhuisd ("zo ver!"). Af en toe gaat ze hem nog bezoeken... misschien kunnen we dat eens combineren met een ontmoeting?   

Nee, ik ga geen romans meer schrijven!

Vandaag kreeg ik nog eens van iemand de vraag of ik nog ooit "creatief" zal schrijven. 

Nee dus, hoewel ik soms heel veel zin heb de scenario's, die zich in mijn hoofd afspelen terwijl ik naar mensen luister of kijk, in een verhaal te gieten. 

Soms zou ik willen dat ik nog kon schrijven zoals Elena het doet: gewoon genieten van wat je zelf verzint zonder je echt af te vragen wat er daarna met je schrijfsel gebeurt (hoewel... zij heeft het geluk dat haar mama telkens zorgt dat er een boekje van komt, wat niet mijn geval was: mijn ouders vonden die "hobby" van mij eerder tijdverlies). 

Komt daarbij dat ik echt graag schrijf maar niet graag "bekend" ben en dat is tegenwoordig een echte belemmering in de uitgeverswereld. En... daarbij komt ook nog dat ikzelf romans lezen eigenlijk verloren tijd begin te vinden!?

Mijn antwoord is dus nee, en dat legde ik blijkbaar al uit vijf jaar geleden. 

Verjaardag

Eindelijk een droge, vrij zonnige dag. We deden echter niet echt iets speciaals, want ik heb letterlijk uren aan telefoon doorgebracht (en buiten was het koud). Ter gelegenheid van mijn 74ste verjaardag uiteraard! Nog enkele kaartjes gevonden in de brievenbus maar veel meer berichten, mails, elektronische kaartjes. En als "troost" van dochterlief mogen horen dat ik eigenlijk maar een dagje ouder ben geworden ten opzichte van gisteren (en ze heeft gelijk). Bedankt voor al jullie lieve wensen, vrienden en familieleden!

Enkel ons glaasje Amontillado en enkele olijven terwijl ik voor ons avondeten zorgde (het werd nog eens zuurkool - ik eet dat graag) maakten de dag een beetje "anders". Er gebeurden immers belangrijkere zaken vandaag, waaronder de verkiezingen in Nederland. 😉 

Natte herfstdagen

Het zijn nog steeds rustige, natte dagen. Deze middag brachten we boeken terug naar de gemeentelijke bibliotheek (maar namen er geen andere mee naar huis, onze zin in fictie blijkt immers weer voorbij). Omdat het eindelijk even niet regende, besloten we nog wat rond te rijden (onder andere naar Mettekoven waar we steeds aan Boudewijn zaliger moeten denken).

Eigenaardig hoezeer de hier anders zo mooie herfsttinten inboeten aan schoonheid door die druilerige  lucht! 

Deze avond, na ons avondmaal en het beantwoorden van een paar mails, nog een interessante uitleg gevonden over natuurlijke middelen om ontstekingen af te remmen. Het voornaamste is, zoals ik al wist, buiten het vermijden van suiker, zorgen voor zoveel mogelijk omega 3-vetzuren en zo weinig mogelijk omega 6-vetzuren. Ik leerde echter ook dat het probleem met granen niet alleen de suiker (snelle koolhydraten) is maar dat ze ook vrij veel omega 6-vetzuren bevatten (eigenlijk had ik het moeten weten, vermits ik wist dat enkel kippen die vrij rondlopen en niet voornamelijk met granen worden gevoerd eieren met veel omega 3-vetzuren leggen). Maar kom, ik eet zelden meer dan twee "spelt-boterhammetjes" per dag en meestal zelfs geen. Op het gebied van "granen" is mijn probleem vooral pasta en taart! 😀 

Dat melk te vermijden is, wist ik, maar ik hoorde nu dat het niet enkel omwille van de lactose is. Ik ben de naam vergeten van die tweede component (ik zal eens opnieuw naar die video moeten kijken) en ik weet dus niet of ik gelijk heb als ik denk dat yoghurt en kaas wel oké zijn wegens gefermenteerd.