Wat bezielt de mensen?

Ik belde deze avond nog eens met onze dochter die net gezellig aan het aperitieven bleek te zijn. Een van de eerste zaken die ze mij vroeg was: 'Waarom laten ze die lockdown pas maandag ingaan?' 

Later (toen ik op mijn scherm keek naar het "journaal") begreep ik waar ze het over had (hoewel ik me al dezelfde vraag had gesteld omdat ik vreesde voor wat ik nu zag gebeuren): massa's mensen in de straten en winkels in Antwerpen, Hasselt, Brussel, Gent, enz. Allemaal moesten ze nog dringend gordijnen, een paar kledingstukken, meubels of cadeautjes kopen voor de winkels zouden sluiten. Waanzinnig vond ik het: je kon over de koppen lopen! Dat had niets meer te maken met wat ik soms noem "veel volk" bijvoorbeeld in Sint-Truiden (al moet ik toegeven dat ik niet weet of het vandaag wel of niet druk was daar).

Ik begrijp de mensen niet meer! Ook al zou er sprake zijn van een of ander complot, er is daar een virus dat echt willekeurig toeslaat en het lijkt me in deze omstandigheden helemaal geen pretje om in het ziekenhuis te belanden! En dan heb ik het nog niet over de verzorgers die het bijna niet meer aankunnen! 

O ja, Nany wist me te vertellen dat niet alleen "tante" José maar ook haar (en onze) andere vriendin uit het ziekenhuis zijn ontslagen. Maar zelfs Nany leek niet goed te begrijpen wat de nieuwe lockdown inhoudt. Zo vroeg ze me wanneer we weer zouden babysitten en schrok ze echt toen ik antwoordde dat het niet voor midden december zou zijn, omwille van de lockdown! 

Een zus van Roger zit in quarantaine omdat haar kleindochter (een kleuter) besmet is. En Nany vertelde me aan telefoon dat in de familie van "tante" José ook een paar mensen in quarantaine zitten. 

Vandaag nog even over en weer gemaild met (tante) Françoise. Naar aanleiding van mijn post van gisteren waar ze trouwens op antwoordde met enkele pittige details! Ze had op Google gevonden dat Brian in 2013 op 69 jaar is overleden. 

Brian

Eerst dacht ik dat het niet de moeite was daarover te schrijven, hoewel wat ik deze avond (echt, weer per toeval) tegenkwam heel mooie herinneringen opriep. Ik voelde me ineens weer zo nostalgisch dat ik het "gevondene" mailde naar (tante) Françoise en zij mij antwoordde dat ze het ook een heel mooie herinnering vond.

Het was in 1967 of 1968. Nononc had de zanger Brian geïnterviewd voor de plaatselijke radio waarvoor hij werkte en bracht daarna Brian mee naar huis. Thuis, dat was bij mijn oma "marraine" waar Françoise en Nononc toen inwoonden en waar ik als studente ook een kamer had. We aten allemaal samen en daarna gingen we uit, Nononc, zijn kersverse echtgenote Françoise, Brian en ik.

Eerlijk gezegd, ik kende de zanger toen niet (bij mijn ouders luisterden we enkel naar Franse chansons). Wij met z'n vieren dus naar een dancing (zelf ging ik nooit naar een dancing)... waar men, toen men Brian zag binnenkomen, het ene liedje na het andere van hem opzette. En ik... tot grote jaloezie van enkele studiegenoten die ik daar ontmoette, de hele avond met Brian danste op zijn eigen liedjes.

Brian bleef bij ons slapen en de volgende dag, toen ik tegen de middag van de eerste lessen terug naar huis kwam met mijn vriend Marc (nee, niet in de huidige betekenis, gewoon een vriend) en we hoorden dat  Brian pas naar het station was om de trein terug te nemen naar zijn hotel in Brussel, stelde die vriend me voor hem achterna te lopen om hem zijn handtekening te vragen, voor zijn zus. Weer verschoot ik: ik besefte nog steeds niet dat die Brian zo bekend was!

We troffen Brian in het station, hij gaf mijn vriend een gesigneerde foto van hemzelf (en vroeg me nog of Marc mijn "boyfriend" was) en mij gaf hij zijn tijdelijke adres in Brussel (ik weet nog dat het in de Dansaertstraat was). We wisselden later enkele brieven maar uiteindelijk verloren we elkaar uit het oog.

Nononc en Françoise hadden me een mooie avond bezorgd en ik heb daarna nog even verwonderd genoten van de aandacht die ik ineens kreeg van veel studiegenoten maar uiteindelijk hechtte ik daar allemaal niet zo veel belang aan.

En deze avond val ik per toeval op dit! Zoveel herinneringen weer!

Lockdown

Het is beslist: zes weken lockdown vanaf zondagnacht. Maar een heel schappelijke deze keer en eerlijk gezegd, ik hoop dat iedereen er zich zal aan houden en geen achterpoortjes zal zoeken (hoewel ik daar aan twijfel). Wie weet kunnen we dan toch de kinderen en kindjes ontmoeten met Kerst (hoewel ik daar ook nog fel aan twijfel).

En voor Sinterklaas vinden we wel een oplossing (nee, we gaan niet foefelen maar ons echt houden aan wat toegelaten is).

Tijdens onze laatste boodschappen had ik in een warenhuis in Sint-Truiden een goedkoop shirt gekocht dat, toen ik het thuis paste, te groot bleek te zijn. We brachten het vandaag terug en ik was blij dat ik enkel langs de kassa moest passeren. Zoveel volk! Zijn de mensen aan het hamsteren?

Daarna nog wat rondgewandeld in Sint-Truiden en daar liep ook opvallend veel volk rond! 

Complottheorieën

Ik keek deze avond op mijn scherm met een dag vertraging naar de uitzendingen "Pano" en "De afspraak" op tv, waar het (onder andere) ging over complottheorieën in verband met het coronavirus. Ik had enkele bedenkingen bij hun aanpak maar voelde me letterlijk te lui om er iets over te schrijven en vooral om eerst allerlei zaken op te zoeken.

En dan val ik iets later weer toevallig op een antwoord van Sanctorum op de uitzending van Pano. Ongeveer wat ik ook wilde zeggen maar veel beter geformuleerd en gedocumenteerd! 

Het lijkt nu wel zeker dat we heel binnenkort opnieuw opgesloten worden. Waarschijnlijk is het inderdaad nodig en dat denk ik trouwens al lang. Maar... hoe zullen we aan de kindjes uitleggen dat Sinterklaas omwille van de lockdown misschien niet bij opa en oma kan langskomen dit jaar? 

Covid-19 en vaccinatie

Ik stelde me onlangs (toen ik las dat er volgens bepaalde officiële cijfers in Frankrijk geen oversterfte valt te betreuren naar aanleiding van het Covid-19 virus) de (misschien domme) vraag of verschillende virussen wel tegelijk kunnen toeslaan en of, als dat niet het geval zou zijn, dat het gebrek aan oversterfte kon verklaren (minder griep maar meer covid-19 zouden samen immers evenveel doden kunnen veroorzaken). 

En dan val ik deze avond toevallig op dit. Lees eens (en zo lees je ook waarom ik zulke gemengde gevoelens heb tegenover vaccins), plak de tekst desnoods in dit en laat automatisch vertalen door die volgens mij uitstekende tool.  

Je zult ergens tegen het einde (maar lees echt tot het einde), daar waar staat: "Le Covid est-il en train de remplacer la grippe ??",  lezen dat auteur zich afvraagt of het coronavirus misschien het influenzavirus (griepvirus) aan het vervangen is! Wat eigenlijk een begin van antwoord is op wat ik me afvraag!

Weer een rustige dag

Heel winderige, regenachtige en rustige dag met als enige beweging onze boodschappen. Woensdag is niet onze vaste boodschappendag en ik was een beetje bang dat het te druk zou worden (vrije middag in de scholen) maar weer viel me op dat er heel weinig volk op stap was.

In het rusthuis waar Nany verblijft zijn er nu al 4 bewoners besmet, waarvan een op haar afdeling. Normaal gezien zouden wij volgende zondag of de zondag daarop op bezoek zijn gegaan maar dat bezoek valt weer in het water ten gevolge van de verstrengde corona-maatregelen. Nany begrijpt het en brengt blijkbaar het grootste deel van haar tijd door met vriendinnen opbellen. Zelfs "tante" José had ze vandaag al twee keer aan de lijn.

Een antwoord gekregen van mijn "chatvriendin". Ze had mijn berichtje (waarin ik vroeg of ik haar gisteren moest telefoneren) ontvangen maar het gaat beter met haar: ik hoefde dus niet meer te bellen! 

Weten jullie nog dat ik begin deze maand zei dat ik op veel Franse sites en vlogs las en hoorde dat men tegen het einde van de maand in Frankrijk een nieuwe lockdown voorspelde (en daar plakte Crèvecoeur zelfs een precieze datum op: 28/10)? Wel, zopas gehoord dat Macron inderdaad een nieuwe lockdown heeft afgekondigd! Stevenen wij daar ook op af?

C.S. Lewis

Er valt niets speciaals te vertellen over deze dag... behalve dat ik deze avond naar een heel interessante documentaire keek. 

Jawel, in het Engels en vermits ik die taal dikwijls moeilijk begrijp als ze gesproken wordt, heb ik er vrij lang over gedaan. Maar het was echt boeiend!

O ja, ik vertelde gisteren dat ik iemand zou opbellen vandaag (ik bedoel niet Nany, hoewel ik haar ook heb gesproken - en o ja, het zou veel beter gaan met "tante" José, vertelden me haar dochter én Nany).  Ik heb die vriendin uiteindelijk toch niet opgebeld... omdat ik geen antwoord heb gekregen op mijn (schriftelijke) vraag of het goed was als ik haar opbelde deze avond.