dinsdag 25 april 2017

Over Oleye (Liek), onder andere

Ik vond dat Roger vandaag meer dan voldoende beweging had gekregen (hij had de vroegere kamer van onze dochter - ja, binnenkort bezoek waar ik echt naar uitkijk - de badkamer en de gang op de verdieping gestofzuigd) en ik drong dus niet aan op een wandeling. Hijzelf was het die voorstelde naar Oleye te rijden: hij had pas (tja, hij is nog steeds bezig met die soldatenverhalen voor "ons" boek) gelezen over een soldaat die na de Grote Oorlog verhuisde naar dat dorp en wilde zoeken naar zijn graf.
Wij dus naar de begraafplaats van Oleye. Een halfuurtje hebben we daar rondgelopen en opschriften op graven bestudeerd: we hebben de soldaat niet gevonden.

Eerst dacht ik daarna toch een wandeling voor te stellen van daar uit (ik hou van dat dorp) maar het voelde echt veel te winterskoud aan!

Thuis kreeg ik na het avondeten een vrij lang telefoontje van Nany. Zelf heb ik geprobeerd onze Matadi-vrienden Lily en Roger te bereiken (ik heb het geleerd: de meeste mensen worden, in tegenstelling tot mezelf, graag opgebeld) maar die gaven niet thuis.

Voor de rest vandaag mijn belastingaangifte klaargemaakt, schoongemaakt, gewassen en gekookt (onder andere gegratineerde koolrabi, mét kurkuma!).

En mij droevig gevoeld na een mail van iemand van het KVLS-bestuur die duidelijk van de Limburgse monografieën af wil  geraken. Ik ga daar nu niet meer over vertellen, dat doe ik wel als we daar over vergaderd hebben, Jan, Jo en ik van de monografieën met het bestuur van de KVLS.
Als die vergadering er ooit komt natuurlijk, want de laatste keer dat wij van de Limburgse monografieën werden uitgenodigd, waren wij alle drie niet vrij (als ik me goed herinner moesten Roger en ik toen babysitten voor we naar een vergadering van de werkgroep WOI gingen, was Jan Gerits op bezoek bij zijn vrouw die in het ziekenhuis lag en was Jo op reis met zijn leerlingen) en werden er door het KVLS-bestuur allerlei beslissingen genomen over onze hoofden heen.  Over die beslissingen ging die mail.

Mijn eerste reactie (tegen Roger die uiteraard altijd mijn eerste klankbord is) was: ' Ik verwachtte een nieuwe afspraak en niet ineens beslissingen die genomen worden zonder dat wij onze zeg kunnen doen' waarop Roger (als jurist, denk en hoop ik) antwoordde dat die manier van doen inderdaad gewoon niet kan.

Ikzelf ben er de hele avond niet goed van geweest: sommige mensen die vorige zaterdag poeslief deden tegen mij hadden dus een paar weken geleden beslist dat ze eindelijk van de "Limburgse monografieën" wilden verlost worden (en hebben me daar zaterdag niets over gezegd, integendeel: er werd mij zelfs herinnerd aan de verjaardag van Jan Gerits die ik - foei! -  zelf was vergeten) en wisten dat Jo, Jan en ik weldra zulke "dwingende" mail zouden krijgen!

Hoewel ik er van overtuigd ben dat het huidige bestuur van de KVLS ongelijk heeft (die monografieën zijn de beste publicatie van de KVLS) begin ik me af te vragen of er geen mogelijkheid is voor Jan, Jo en mij om op onszelf voort te doen.
Maar ja, het zijn al decennia de "Limburgse monografieën van de KVLS": een naam veranderen gaat, denk ik, niet zomaar.

'Shit', zou Hendrik zeggen!😊

maandag 24 april 2017

VZO

Ik wist eerst niet waarvoor die letters stonden maar nu weet ik het wel: "Vrijwillige Zwangerschaps Onderbreking". Ik weet het omdat ik er deze avond, na een dag vol huishoudkarweitjes, boodschappen en (tja, nog steeds) samen met Roger nalezen van soldatenverhalen voor het boek over WO I, tijdens mijn ontspanning, dit over vond.

En, ik kan er niets aan doen, maar als ik daar lees: 'Wat zijn de risico's?' en verder alleen lees over de risico's voor de "moeder" en niets over de risico's voor het ongeboren kind, dan voel ik me zo wereldvreemd als maar zijn kan. Denkt dan niemand meer aan al die levens in spe die daardoor worden vernietigd?

Moslims denken daar (jammer voor ons, al zullen we het volgens Houellebecq nog niet meteen voelen) wel anders over!

zondag 23 april 2017

Erfgoeddag

Heers had een gevarieerd aanbod op deze erfgoeddag,
Na een lang telefoontje met Nany besloten Roger en ik daarvan gebruik te maken voor onze dagelijkse wandeling.

Zo ontdekten we nog deeltjes van Heers die we niet kenden en kwamen we terecht in een paar boerderijen waar Jos V. en Ludo D. van Heemkunde Groot-Heers allerlei oude landbouw- en andere werktuigen tentoonstelden.





Foto's Roger (zoon Hendrik: vergroot de laatste foto eens en lees dan aandachtig wat er staat 😊!)
De temperatuur was echt ondermaats maar wijzelf kregen het warm genoeg door ons stappen. Ludo en Jos echter klaagden over "bevroren voeten".

Onze wandeling bracht ons met een lus terug naar het gemeentehuis waar we op de "koer" genoten van een biertje. "Genoten" is wel niet het juiste woord: we waren verkleumd toen we terug naar huis reden: we haalden amper maximum 9°C vandaag!

Na ons avondmaal is Roger nog uren bezig geweest met het boek van de werkgroep WOI (en hij vindt nog steeds foutjes!). Ikzelf ben, wat dat boek betreft, echt verzadigd en heb deze avond (na een lang telefoontje van Hendrik) nog eens gekeken naar Flashback (deze keer met - Engelse - ondertitels, wat een Engelstalige film voor mij veel toegankelijker maakt). Prachtige tragische en nostalgische film!

zaterdag 22 april 2017

Nee, ik was het niet vergeten!

Terwijl Roger en ik ons klaarmaakten om naar Mettekoven te gaan, werd afscheid genomen van vriendin Sams' zus. Ik vermoed dat Hendrik op de uitvaart aanwezig was. Ik kon er enkel in gedachten bij zijn, lieve Sam!

Poëtische bloesemwandeling van de KVLS

Vandaag genoten enkele leden van de KVLS van de resterende (lees: gespaard door de vorst) bloesems in Mettekoven. We waren maar met een twaalftal leden en dit jaar hadden wij zelf geen vrienden of familie uitgenodigd. 
Om te beginnen zouden we eerst mijn "Nononc" en (tante) Françoise op bezoek gehad hebben en zouden zij ons vergezeld hebben maar uiteindelijk werd dat bezoek uitgesteld. Wat me achteraf gezien goed uitkwam, want ik zou, met die drukke voorbije dagen, geen tijd gevonden hebben om ons huis weer een beetje in orde te krijgen tegen vandaag. Vrienden wilde ik om dezelfde reden niet uitnodigen. Daarbij kwam dat dit de eerste activiteit van de KVLS is waar Roger en ik dit jaar aan deelnemen, en dat ik dus een beetje meer contact wilde hebben met andere leden.

Boudewijn Knevels had voor ons de mooiste gespaarde bloesems uitgezocht en het werd, ondanks de relatieve kou, nog een heel mooie wandeling.












Foto's Roger

Eigen foto

Daarna werden we bij Boudewijn en Ilonka getrakteerd op een drankje en hapjes.


Eigen foto's

vrijdag 21 april 2017

Widooie, Heks en "The King's Speech"

Vandaag, nadat ik de voorlopig laatste teksten voor het boek van de werkgroep WO I had nagelezen, een bijzonder mooie wandeling op de grens van Vechmaal (deelgemeente van Heers) en Widooie (deelgemeente van Tongeren).





Foto's Roger
Daarna wilde ik ons poortgebouw vegen maar Roger stelde voor iets te gaan drinken in de tuin van Stephane Malais in Heks. Het was eigenlijk nog wat te fris voor een terras (de lente laat echt op zich wachten, en de fruittelers hebben zelfs een groot deel van hun oogst verloren door de vrieskou van onlangs).

Foto Roger
We kwamen er Jos VDB tegen die pas een groep Duitse toeristen had gegidst doorheen Haspengouw (onder andere Sint-Truiden, het klooster van Kerniel, Borgloon en Heks).

Roger stelde daarna gelukkig voor zelf te zorgen voor het poortgebouw terwijl ik het avondeten klaarmaakte.

Mijn uurtje lectuur op papier werd gewijd aan het boek  "The King's Speech" van Mark Logue (kleinzoon van Lionel Logue) en Peter Conradi (boek dat ik kreeg van vriendin ML). Het boek bevat veel meer informatie dan de film en is dus nog boeiender!

donderdag 20 april 2017

Babysitten na een vergadering van werkgroep WO I

Om 9 uur deze ochtend vergadering van de werkgroep WOI. Ik was maar half wakker (tja, Roger en ik zijn nachtraven en de laatste dagen zijn we - voor ons doen - vrij vroeg opgestaan na toch lange nachten - nachtraaf Hendrik was immers ook hier - en deze ochtend moesten we, niet uitgerust van de vorige dagen, nog vroeger opstaan). Weer een vruchtbare vergadering, dat wel.

Daarna reden we naar het Leuvense om Eva af te halen bij onthaalmoeder Lutti. Deze keer wilde Eva niet perse bij Lutti blijven: ze liep heel gewillig mee naar de auto nadat ze ons eerst van alles had aangewezen en daarbij telkens iets had "gebrabbeld". Gelukkig begreep Lutti telkens wat Eva bedoelde, herhaalde ze in begrijpelijke woorden een deel van Eva's zinnen zodat wij gepast konden reageren.
En dat leek ons meisje echt te appreciëren! Tot aan haar dutje om 14:40 uur heeft ze enthousiast zitten (of staan) "praten".
En... (nogmaals gelukkig): ze maakt er de nodige gebaren bij zodat ik meestal wel begrijp wat ze bedoelt.

Dat zij ongeveer alles begrijpt is duidelijk: ik zei bijvoorbeeld tegen Roger rond 14:35 uur: 'Zou Eva niet naar bed moeten gebracht worden?' (ze lag half te slapen op mijn schoot nadat ik weer - op haar verzoek - uit een boekje had voorgelezen). Eva zei: 'Ja!' en liep naar het hekje voor de trap naar de verdieping. 'Ja maar ik ga toch eerst jouw pamper verversen', zei ik toen. En Eva veranderde van koers: ze liep naar de kamer waar de luiertafel staat.
Nog straffer is dit, wat Roger me later vertelde (ik was toen bezig met Elena, Matthias en buurmeisje Anna): hij had gevraagd aan Eva: 'Waar zijn jouw schoenen?' en Eva wees haar schoenen aan. Daarna vroeg Roger: ' Waar zijn mijn schoenen?' En Eva wees zijn schoenen aan!

Terwijl ze haar dutje deed, ging Roger Elena en Matthias halen. Die thuis, na een drankje en een stukje paasei, in de speelkamer een "stad" begonnen te bouwen.


Eigen foto's
Buurmeisje Anna kwam ook spelen, ze werkten nog even voort aan de "stad" maar daarna wilden Anna en Elena in de tuin spelen. Matthias verkoos verder te spelen met "de stad" maar rond 17:15 uur vroeg hij of hij naar een filmpje mocht kijken.

Eva werd wakker en ik moest Roger wakker maken (hij was in slaap gevallen in de salon; ikzelf had ook geregeld de neiging om in slaap te vallen vandaag maar dat kon ik me niet permitteren) zodat hij Eva uit haar bedje kon tillen.

Eva at (heel goed en bijna helemaal zelfstandig) haar fruitpap en kort nadat onze dochter thuiskwam begonnen zij en ik aan het avondmaal.

Na het avondeten zijn Roger en ik naar huis vertrokken ('Ik zal jou missen morgen', zei lieve Matthias die, na enkele filmpjes te hebben bekeken, weer bezig was met "de stad" toen ik hem een kus gaf).

Onderweg naar huis viel ik in slaap!

Thuis heb ik snel de belangrijkste mails beantwoord, een paar uur voortgewerkt aan "ons" boek en daarna verder gekeken naar "The King's Speech".