zondag 17 juni 2018

Boeuf bourguignon

Gisterenavond kregen we van 23:30 uur tot 23:40 uur regen, gevolgd door heel even hevige wind. Vandaag was het opnieuw mooi weer hoewel iets koeler dan gisteren.

Dat ik vaak geen zin heb om op restaurant te gaan heeft te maken met mijn mussenmaag versus de Franse manier van eten. Als ik voldoende groenten wil, ben ik verplicht een menu te nemen. En dat krijg ik niet op. Een enkele schotel (en dan liefst het voorgerecht omwille van de groenten) zou te doen zijn... maar het zijn vaak de hoofdgerechten die me het meest bekoren.

Deze ochtend kuierden we nog eens in Cluny (in de Bourgogne) en dronken we weer een biertje in de "Nation". Ik zag op de kaart dat ze er kikkerbilletjes en boeuf bourguignon serveren en ik kreeg heel veel zin in een van die twee gerechten. De billetjes schrapte ik echter omdat ik het te wreed vond kikkers op te offeren alleen voor hun billetjes.

We picknickten 's middags echter weer bij de tent.
Daarna liepen we terug naar het centrum. We vonden nog straatjes die we niet kenden, bezochten de abdijtuin en de geurende kruidentuin. Uiteindelijk dronken we nog een biertje in de Nation...e n besloten er  boeuf bourguignon te eten.

Na nog een korte wandeling gingen we opnieuw zitten op het terras van de Nation en bestelden 1/4 liter wijn, 1/2 liter water en 2 keer boeuf bourguignon. Geen menu dus (hoewel ze niet duur waren).
Het heeft gesmaakt... maar we aten dus wel heel weinig groenten.

UIteraard heb ik tijdens en na het avondmaal mijn hobby beoefend: heel veel volk op dat terras en er werd opvallend veel Noord- en Zuid-Nederlands gesproken. De meeste mensen namen een menu (voorgerecht, hoofdgerecht en dessert) en alle drie de gerechten waren zo copieus dat ik  niet begrijp waar de mensen dat allemaal steken!

zaterdag 16 juni 2018

Cluny

Het is door het boek "Camino" dat we zin kregen om naar Cluny te komen.Toen ik gisterenavond verder las in het boek van Ivo Hermans viel ik op een hoofdstuk over de Camino.Weer een eigenaardig toeval.

Cluny is echt een mooi stadje merkten we tijdens onze lange wandeling vandaag. De paardenkwekerij, de abdij, de gotische kerk Notre Dame, het hotel Dieu van de 18de eeuw, en vooral de straatjes met de vele middeleeuwse huizen. Het was heel mooi weer en we dronken een biertje op een terras.

Heel veel jonge mensen met een rugzak liepen rond in de stad. Pelgrims? Ik stelde me de vraag die Ivo zich ook stelt in zijn boek: " (...) Wanneer een gebed  een diep vertrouwelijk, hoopvol en eerbiedig intiem gesprek wordt zonder aangeleerde woorden. Ik vraag me af hoeveel pelgrims zo'n gebed nog prevelen op Gods weg naar Santiago".

Toen we terug naar de camping liepen, raakten we even de weg kwijt. Mijn gsm hielp ons uit de nood.

Ik had niet echt zin om op restaurant te gaan deze avond, dus aten we nog eens bij de tent: gaspacho, brood, kaas, hesp, eieren en abrikozen.

Daarna reden we naar een volgend dorp op de camino: Tramayes. De rit ging langs een prachtig bebost berglandschap met hier en daar een dorpje.Maar Tramayes vond ik veel minder mooi dan Cluny. We bleven er niet lang.

Deze avond verder gelezen in "De nomadenjaren" van Ivo. Nu gaat het over flamenco en mystiek.

O ja, toen we deze ochtend naar het centrum vertrokken, stonden er tientallen ato"s geparkeerd voor de camping.  Ik vreesde al een invasie maar blijkbaar gingen al die bestuurders en hun passagiers naar de "Boulodrome" tegenover de camping.




vrijdag 15 juni 2018

Naar Cluny

We verlieten de camping van Aubigny sur Nère om 11 uur. De thermometer gaf 18 °C aan en het had pas enkele uren geregend.

Eerst reden we een poosje langs die voor (dat deel van?) de Berry typische rechte wegen midden de bossen. Daarna volgden we departementales met als decor velden, heuveltjes, af en toe een dorp. Na een poosje reden we tussen de wijngaarden: we naderden Sancerre. De reis ging verder langs een snelweg parallel met de Loire. Uitgestrekte velden in een glooiend landschap.

Na enkele haltes waaronder een picknickhalte reden we weer op een kronkelende departementale richting Cluny. De weg slingerde zich door een heuvelachtig landschap met een patchwork van groene tinten en af en toe een dorpje.

Om 16 uur kwamen we aan op de camping municipal van Cluny (van waar je een mooi uitzicht hebt op het stadje). De percelen zijn ruim, de camping rustig en de sanitairs proper. En je bent op een kwartier lopen in het centrum. Het was hier  toen 23°, aangenaam lauw dus.

We wilden graag Cluny ontdekken na de lezing van "Camino": de tocht van de hoofdpersonages vangt daar immers aan.

Nadat we geïnstalleerd waren, maakten we kennis met het stadje. Mooi, levendig maar niet echht druk.We dronken een heel lekkere witte wijn op een terras, deden wat boodschappen en kwamen bij de tent eten (avocado, tomaten, hesp, kaas en brood).
Daarna een uurtje lectuur en we wandelden terug naar het centrum waar we tot 22 uur kuierden. Het is nog 21°C en de krekels doen hun best!


donderdag 14 juni 2018

Aubigny en La Chapelle d'Angilon

We bleven hier. Het was minder koud en we hebben maar 10 minuten lichte regen gehad.

Na onze brunch reden we naar La Chapelle d'Angilon, het geboortedorp van Alain Fournier. Bekeken nog eens zijn geboortehuis, liepen naar het kasteel, wandelden nog wat rond alvorens terug naar Aubigny te rijden.

Daar bleven we een poosje op de camping luisteren naar de vele vinken, maakten we nog een wandeling rond de vijvers en reden we daarna naar het centrum om boodschappen te doen. Daarna weer een biertje op het terras van ons "stamcafé". Het was aperitieftijd en het leek weer of heel Aubigny daar zat of er voorbij wandelde. We bewonderden nog eens de vele mooie vakwerkhuizen en vroegen ons af wanneer we nog eens zouden terugkomen.

Na nog een laatste wandeling rond de vijvers gingen we eten in het campingrestaurant (dat was gisteren en eergisteren gesloten). Eenvoudig maar lekker en niet duur.

En nu ga ik verder lezen in "De Nomadentijd" van Ivo Hermans.

woensdag 13 juni 2018

Op het randje van te koud

Amper 18 graden maximum vandaag. Zelfs met een trui aan voelt dat koud aan na de warme periode die we hebben gehad.

Na de brunch een lange wandeling in Aubigny. Rondgekeken naar een restaurant voor deze avond maar geen enkel menu stond ons echt aan.  Dan maar wat boodschappen gedaan.

Na nog een wandeling rond de vijvers aan de camping reden we nog eens naar Argent sur Sauldre. Daar hebben we nog een hele tijd rondgelopen.

Na het avondmaal (onder de leeftent) nog even een biertje gaan drinken in Aubigny. Ondanks de kou nog veel volk op de terassen.

Morgen wordt het warmer.We vragen ons af of we nog een  dag blijven, en als we verder zouden rijden, of het naar Cluny zal zijn;

dinsdag 12 juni 2018

Op reis zonder laptop

Vroeger was dat de normaalste zaak van de wereld, nu ervaar ik het echt als een gemis. Maar ja, ik wilde het proberen met mijn gsm en Hendriks toetsenbord.

We  zijn weer eens in Aubigny waar het niet echt warm is deze avond. Maar kom, het regent niet, wat het bij ons en tijdens een groot deel van de rit wel  deed.

Nanou en later Zeger hadden me  gesprroken over Waze. Ik besloot de app te downloaden tijdens de reis. Heel goede gps, met heel veel duidelijke details. De hele rest van de reis heb ik zitten vergelijken met onze Garmin. Ik heb de indruk dat Waze beter is. En het was grappig: zodra we de Franse grens overstaken, schakelde Waze over van Nederlands naar Frans.

Dat maakt wel dat ik weinig heb gekeken naar het landschap...

Nadat we geïnstalleerd waren op de camping - nadat Philippe ons had verwelkomd - wilden we iets gaan eten in Les deux tours. Het restaurant bleek nog maar eens gesloten!
Dan maar op de camping gegeten: rest soep, brood, tomaten en olijven. En nu drinken we een glas wijn terwijl in de vijvers de kikkers hun best doen.

Zo, dat is voldoende voor deze avond. Hopelijk  word ik deze manier van werken snel gewoon.

O ja, kindjes, als jullie in Haspengouw gaan logeren, zorg dat je alles een beetje proper achterlaten!

maandag 11 juni 2018

Communicatie

Ik telefoneer niet graag (ik ben vooral bang mensen lastig te vallen) maar af en toe gebruik ik wel dat communicatiemiddel om iemand iets te vertellen. Dat was vandaag het geval met Nany (zij vindt dat meestal heel prettig, maar, hoewel ze weer veel te vertellen had, was zij het die deze keer een einde maakte aan de conversatie - en dat ben ik niet gewend). Kwam ik toch een beetje ongelegen?

Feit is dat we praatten over bellen naar "mijn zieke" en dat ik haar mijn theorie herhaalde. Ik bel hem voorlopig niet: ik heb de indruk dat ik daar meer slecht dan goed mee doe. Het praten valt hem nog moeilijk na alle onderzoeken en ingrepen waarbij zijn keel echt overbelast werd met buisjes allerhande. Dus mail ik hem (Nany begrijpt wel niet goed wat dat is, maar... ik heb haar aangeraden hem desnoods af en toe een sms te sturen) en krijg ik af en toe antwoord, wanneer het hem past.

Vandaag echter wilde ik onze "kindjes" iets meedelen...
En nadat ik Zeger en Hendrik een mail had gestuurd, bedacht ik dat ik misschien toch beter telefoneerde naar onze dochter. Zo zou ik immers misschien ook de "kleintjes" (die nog niet kunnen mailen of sms'en)  aan de lijn krijgen en hen vragen hoe het "vaderfeest" van vorige zondag was verlopen. Ze hadden er alle drie zoveel van verwacht!
Helaas, ik probeerde vijf maal dochterlief te bereiken (per telefoon dus), tevergeefs. Heel waarschijnlijk waren ze van het prachtige weer aan het genieten en hebben ze het binnenshuis rinkelen van hun toestel gewoon niet gehoord.

Het werd de tijd voor hun avondmaal en het badritueel van de "kleintjes" en dus stuurde ik haar uiteindelijk ook een mail, met dezelfde mededeling als aan Hendrik en Zeger. Maar... alleen van de jongens kreeg ik een antwoord, niet van dochterlief. En ik die had gehoopt dat ze zou reageren door even te bellen (jawel, het zou een beetje ongelegen gekomen zijn, wegens een heel drukke huishouddag hier, maar ik zou er tijd voor gemaakt hebben) om mij te vertellen hoe de kindjes het (oké, commerciële) feest van gisteren hebben beleefd.

Waarschijnlijk zet ze, als "computerleerkracht", al die informatica uit haar hoofd 's avonds na de dagtaak, wat heel begrijpelijk is, en vindt ze morgen mijn mail... maar ik had zo graag geweten of Elena, Matthias en Eva genoten hebben van "vaderkesdag". Want... in feite zijn het vooral de kinderen die van zulke feesten genieten. Of niet?