woensdag 13 december 2017

Naar de kleinkinderen

We moesten vandaag alleen Matthias afhalen. Eva was thuis omdat onthaalmoeder Lutti ziek is, Elena was zelf een beetje ziek, volgens mij een reactie op een inenting gisteren.
Eigenlijk nog een geluk want we verloren veel tijd met het zoeken naar de sjaal en één handschoen van Matthias. De handschoen vond ik terug in de gang naar zijn klas en buurmeisje Millie bezorgde ons zijn sjaal.

Elena was aan het tekenen toen we aankwamen en Eva - die een mooi jurkje door haar mama gemaakt droeg - begon net te eten. We schoven mee aan tafel. Na het middageten hebben we getekend, gespeeld, gedanst, wat Matthias betreft nog een mijter in elkaar geknutseld, en gelezen (afijn, Elena heeft voorgelezen uit boekjes die eigenlijk boven haar schoolniveau zijn en ze doet dat bijzonder goed, vind ik).

Wel bleven we de hele tijd binnen: het was koud en het regende bijna constant. Toen we nog eens "kindermonopoly" speelden, wilde kleine Eva meedoen en het was schattig om te zien hoe ernstig ze dat deed. Uiteraard heb ik weer eens verloren (en Matthias weer gewonnen) en ik vond het zo lief hoe Elena het nodig vond me te troosten toen het duidelijk werd dat ik bijna niets meer zou kunnen betalen!

Eigen foto
Eva zou hier "grappig" hebben gezegd, denk ik: ze vindt tegenwoordig bijna alles "mooi" of "grappig".

Ook de poppen vind ze "mooi" en ze heeft dan ook een hele tijd met de ene of andere pop in de buggy rondgereden. Elena vond dat het goede moment om een inventaris te maken van hun vele  poppen (en ze allemaal fatsoenlijk aan te kleden) en toen ik haar vroeg of ze daar nog schooltje mee speelde, antwoordde ze dat ze dat stadium ontgroeid was. Ik vroeg me af waar ze nu weer dat woord had geleerd...

We hadden het daarna over grote mensen die niet meer spelen (ondertussen waren Matthias en Eva naar filmpjes aan het kijken) en Elena zei dat ze wel dacht dat zij altijd zou blijven houden van spelen. Dat herinnerde me eraan dat ik destijds in Matadi ooit hetzelfde had beslist en ook dat ik zou proberen nooit te vergeten hoe het voelde een kind te zijn.

Ik zorgde voor het avondmaal (wortelen, varkenshaasje met rozemarijn en koeskoes), Roger schilderde de sinterklaasstaf van Matthias in een goudkleur (Matthias had dat gevraagd vorige zondag), dochterlief ging lesgeven, schoonzoon kwam thuis, we gingen aan tafel en warempel, Eva was de eerste die haar bordje leeg had! Elena en Matthias moesten aangepord worden!

Nadat de tafel was afgeruimd, reden Roger en ik terug naar Limburg, en het regende pijpenstelen onderweg. Dat was niet grappig!

maandag 11 december 2017

Heel oude reactie gevonden

Sneeuw overal in Vlaanderen vandaag behalve in Heers (alleen een klein beetje smeltende sneeuw deze avond): dat is ongewoon! Ook een gevolg van de opwarming?

Omdat hier voor morgen wel sneeuw wordt voorspeld, stelde ik voor vandaag onze boodschappen te doen (hoewel we niet meteen zonder eten zullen vallen). Dat werd onze enige beweging voor deze dag. Veel te weinig, ik besef het maar... het regende bijna de hele dag en het waaide weer zo fel... en het was koud!

Roger heeft een groot deel van de dag gevuld met het bijwerken van zijn stamboom (eigenlijk op vraag van Benny, lid van de vroegere werkgroep WO I, die al lang bezig is de stamboom van alle mensen uit Heers op te maken). Omdat de familie van Roger uit Heers afkomstig is en die van mijn grootmoeder Renwa voor een deel ook, heeft Benny natuurlijk ook hele delen van Rogers en mijn stamboom.

Om Roger te helpen, raadpleegde ik mijn dagboek... en daarvan zijn delen (in het Nederlands - mijn dagboek hou ik in het Frans bij) overgenomen op deze blog (en vice-versa).

Zo kwam ik terecht op deze post van mij uit 2012. Waar ik een reactie vond die meer dan een jaar later werd gepost... en die ik tot nog toe niet had opgemerkt. De tekst begreep ik niet echt heel goed (erg hé: de nieuwe lingua franca blijft voor mij een vrij moeilijke taal... al heb ik hier toch het gevoel dat de reactie komt van iemand die "even goed" Engels spreekt als ik) maar ik probeerde wel de blog te bezoeken waar die lezer naar verwees. Helaas, die blog bestaat niet meer (of is is niet bereikbaar?).

Ik heb toch maar in mijn pover steenkolenengels geantwoord op die onbekende lezer. Eigenlijk alleen gezegd dat ik niet aan zijn/haar blog geraak, maar eigenlijk is de voornaamste vraag die ik me stel: wat bedoelt hij/zij met "p.c."? Ik dacht uiteraard meteen aan "personal computer" maar Roger zegt me dat het ook kan betekenen "politieke correctheid"!?

Intrigerend!

zondag 10 december 2017

Over lessen Frans en Eva

Ik heb mezelf onlangs ingeschreven voor een korte serie gratis lessen Frans online. Uiteraard heb ik die lessen niet nodig en ga ik, na die zeven lessen, overrompeld worden door voorstellen om de lessen betalend verder te volgen, maar dat had ik er voor over.

Mijn bedoeling was immers na te gaan hoe zulke lessen in elkaar zitten. Ik heb zopas les zes aangekregen, kan nog altijd volgen en een maximum halen voor de oefeningen 😃maar ik vraag me steeds meer af hoe iemand die nog helemaal geen Frans kent, op die manier de taal kan leren? Als ik de methode (afijn, methode is hier een groot woord, want ik heb er nog geen kunnen ontwaren) vergelijk met de Berlitz-methode (ik heb een poosje les mogen geven voor Berlitz, en voor die methode stond ik vol bewondering) merk ik hier toch veel tekortkomingen!

Maar eigenlijk wilde ik het hier over iets helemaal anders hebben! Telkens als ik Eva ontmoet, moet ik terugdenken aan haar mama als kind.
Dus zocht ik deze avond op "afbeeldingen Roger" naar een foto van Eva's moeder (onze dochter dus) op ongeveer dezelfde leeftijd. En... ik heb (onder andere) dit gevonden:
Foto Roger
Dochterlief  was toen net geen twee jaar (het was kort voor de geboorte van Zeger). En de foto is genomen bij onze vrienden André en Chantal. Dochterlief was toen pas uit haar buggy gevallen maar trok zich daar weinig van aan!


Feest

Het sneeuwde en de weg was glad: ik belde naar onze dochter dat ze voorzichtig moesten zijn. 'We hebben winterbanden, het zal wel lukken', antwoordde ze.

Een uurtje later kwamen ze eraan, Elena, Matthias, Eva en hun ouders.
De kinderen vlogen naar de "bibliotheek" en ik had de indruk dat ze heel blij waren met wat ze er vonden!


Eigen foto's

Het begon te regenen, de sneeuw werd weggespoeld en wij verbleven de hele middag in de leefkeuken waar de wind aan 95 km per uur (dat weet ik van schoonzoon) tegen de ramen en de deur beukte.

We aten chips, chorizo, veel snoep en osso bucco, dronken sherry, wijn of appelsap en koffie of thee. De kinderen speelden met het nieuwe speelgoed, tekenden, en smulden 's avonds net als wij, na nog een bordje broccolisoep, van pannenkoeken. Wij, de volwassenen,  wisselden nieuwtjes uit, stelden een menu samen voor kerstmis en speelden met de kinderen. Een knus en gezellig feestje was dat!




Eigen foto's
Foto Roger
En... Sinterklaas had ook boekjes gebracht. Wel, Elena begon te lezen... en las, dat merkte ik meteen, heel gemakkelijk woorden die ze nog niet "heeft leren lezen".

zaterdag 9 december 2017

Is Sinterklaas echt al terug naar Spanje?

Deze middag een telefoontje van dochterlief. Elena maakte zich zorgen omdat overal wordt verteld dat Sinterklaas al terug naar Spanje is... en hij hier niet is langsgekomen. Of ik misschien toch al iets had opgemerkt?
Daarna kreeg ik even Elena zelf aan de lijn, die me vertelde wat zij, haar broer en zusje al allemaal hebben gekregen. En of de heilige man hier misschien ook al iets had gebracht? Ik wist het niet: normaal vinden we de sinterklaasgeschenken in de bibliotheek en daar kom ik niet elke dag. Moest ik eens gaan kijken? 'Ja, hoewel nee, of misschien toch, maar als er iets ligt, niets verklappen', was het antwoord. 'Oké, ik ga kijken,' antwoordde ik, 'maar ik zeg alleen of er iets ligt of niet!'
'Nee, toch niet doen', besloot Elena.

Uiteraard ben ik na dat telefoontje toch gaan kijken en ja hoor... er ligt van alles te wachten op Elena, Matthias en Eva! Maar ik zeg niet wat, ze moeten het zelf ontdekken als ze binnenkort op bezoek komen!

Deze avond verder gelezen in "Het smelt" maar ik denk dat ik morgen niet meer verder ga lezen: na ongeveer 40 bladzijden geraak ik er nog steeds niet echt in en blijf ik me ergeren aan de (op het eerste gezicht toch) overbodige of te futiele details. Als iemand andere ervaringen heeft met dat boek, hoor of lees ik het heel graag!

vrijdag 8 december 2017

Afspraak werd afgezegd en dus...

We zouden nog eens "onze zieke" bezoeken vandaag (en hadden daarom niet ingeschreven op de traditionele "Stilteavond" van de KVLS). Roger kreeg echter een telefoontje van de echtgenoot van de zieke: we hoefden niet te komen. De zieke was uitgeteld na een dag vol oefeningen. Hopelijk gaat het om een (relatief) gezonde 'vermoeidheid na het werk'!

Na het avondeten gingen we dan maar nog eens naar de bibliotheek van Heers (het gebouw staat te koop en dat maakte dat ik het interieur heel kritisch bekeek deze keer - nee, niet omdat ik het huis wil kopen, daar hebben we immers het geld niet voor, maar omdat ik heel graag in gedachten woningen inricht: deze keer heb ik trouwens alles wat ik nodig acht in een comfortabel huis onmiddellijk een plek kunnen geven en daar hoorde zelfs een enorme speelkamer bij).
Ik kwam thuis met 'Het smelt' van Lize Spit.

We waren pas terug of mijn moeder Nany belde. Om te keuvelen (ze vindt het ook zo vreselijk koud) en om afspraken te maken: binnenkort krijgt ze ons nog eens op bezoek.

Na ons gesprek begon ik te lezen in 'Het smelt'. Meteen kreeg ik gemengde gevoelens. Spit schrijft inderdaad heel goed, daar niet van, maar ze wil telkens zoveel details in één zin proppen dat ik me altijd weer afvroeg of elk van die soms futiliteiten dan zo belangrijk was. Bij de eerste boeken die ik las van Nicci French stelde ik me dezelfde vraag... tot ik merkte dat daar elk detail meespeelde in de plot. Misschien is dat hier dus ook het geval?

Heel veel heb ik nog niet gelezen, want Roger en ik keken nog samen naar de tweede aflevering van het eerste seizoen van 'Eigen kweek'. Knap gemaakt, vonden we allebei!

donderdag 7 december 2017

Cocoonen

Te veel wind en regen, en weer te koud vandaag: we bleven thuis, Roger kreeg te weinig beweging en ik voelde me schuldig. We werkten wel samen in het huishouden (ik heb Roger kunnen overtuigen dat ook dat soort beweging goed is voor zijn gezondheid - ik moet mezelf daar ook telkens opnieuw van overtuigen om dat saaie werk vol te houden).

Maar voor de rest: veel lectuur en deze avond stelde Roger zelfs voor samen naar de eerste aflevering van het eerste seizoen van "Eigen kweek" te kijken (het tweede seizoen hadden we al samen bekeken). Hij leek er evenveel van te genieten als ik toen ik er de eerste keer naar keek. Gezellig was deze dag dus wel!