dinsdag 22 januari 2019

De eerste echte sneeuw

Het sneeuwde vrij fel toen we deze middag naar het Leuvense reden. Gelukkig was er gestrooid op de snelwegen maar zelf ben ik een paar keer bijna uitgegleden, hier en aan de school van de kindjes.

Elena, Matthias en Eva vonden het wel heel leuk! Elena had echter wat buikpijn en wilde liever niet naar de dansles. Daar was ik niet echt boos om: die danslessen zijn wel de moeite waard maar ik heb meer contact met de kindjes als we gewoon "thuis" blijven.

"Thuis" werd er volop gespeeld! Ik heb zelfs Elena (haar buikpijn leek snel over) leren schaken (ik moest wel eerst de spelregels opnieuw online opzoeken) en ze deed het heel graag.
Matthias speelde ondertussen met zijn trein en met de stuntwagen die hij voor zijn verjaardag cadeau kreeg. Eva zat afwisselend op mijn schoot en speelde met haar dokterstasje en haar buggy. Ze hebben zelfs niet gevraagd om te mogen tv kijken!

Ik zorgde voor het avondeten en ondertussen maakten de kindjes "dessertjes" met een soort plasticine (ik denk dat het eigenlijk fel gezouten brooddeeg was), ook een cadeautje van vorige zondag.
De kindjes aten vrij goed en kort na het avondmaal zijn Roger en ik terug naar Haspengouw vertrokken. Nu waren de snelwegen helemaal geruimd maar hier lag er nog vrij veel sneeuw!

We waren pas binnen of we kregen een telefoontje van V. en T. Ik heb beloofd dat we volgende week even langskomen.

Daarna heb ik toch al een paar uur besteed aan de opmaak van de volgende Limburgse monografie (gewijd aan Ingrid Lenaerts) die Jan Gerits me gisteren had gemaild. Voor het nalezen zal ik morgen proberen tijd te vinden.

Jammer, maar ik kreeg zelfs de tijd niet om een foto te maken van het sneeuwlandschap!

maandag 21 januari 2019

Practical joke

Ik telefoneer niet graag: ik ben immers veel te bang mensen lastig te vallen. Sorry, vrienden die graag telefoneren: ik beantwoord jullie oproepen wel graag als ik tijd heb, maar... ik verkies een berichtje.

En toch belde ik vlak voor het verjaardagsfeestje van vorige zondag naar Hendrik rond 12 uur (we bellen gratis met elkaar via Mobile Vikings).

Aan het station in Leuven is er praktisch geen parkeerplaats en helemaal geen gratis parkeerplaats (wel betalend aan de achterkant van het station). Ik vroeg aan Hendrik om mij op te bellen zodra hij, Debby en Nany met de trein waren aangekomen in Leuven zodat wij, vanuit onze tijdelijke parkeerplaats in die buurt, naar het station  zouden rijden.

'Oei, is dat vandaag, dat feestje?' antwoordde Hendrik, 'Debby en ik liggen nog in bed en ik was dat helemaal vergeten!'

Ik werd zenuwachtig, want ik wist dat mijn moeder Nany op hen zou wachten in het station van Antwerpen om samen de trein te nemen. Ik denk dat ik (na enkele verwijten? en omdat het scenario me niet ongeloofwaardig leek omdat zij ook pas een feestje hadden gehad de vorige dag) zoiets antwoordde als: 'Zorg dan dat jullie zo snel mogelijk in Leuven geraken en laat dan iets horen, en  nu zal ik even bellen naar Nany die in het station op jullie aan het wachten is.'
En... vlak daarop zei Hendrik me: 'Mama, we zitten al op de trein, met Nany!' en hoorde ik duidelijk mijn moeder Nany lachen op de achtergrond.😊
Die hadden me goed te pakken!

Over een nieuw damptoestel en een grapje

O ja, voordat we van "Den Teluur" naar nicht G. reden, stopten we even bij de tabakswinkel. Ik wilde immers een nieuw damptoestel kopen.

Ik kocht deze keer uiteindelijk een heel ander toestel (en tot nog toe ben ik er tevreden over, net zoals de uitbater mij had beloofd).

Eigen foto
Hij voorspelde me immers: 'Je zult er meer plezier aan beleven dan aan jouw man!'. Roger was bij me (Nany wachtte in de auto) en ik weet niet of hij echt met die grap kon lachen. De drie andere vrouwelijke klanten, die in de winkel stonden, en ik wel! Heel fel zelfs!

En nog feest!

Gisteren werd Matthias 6 jaar en vierden we zijn verjaardag en die van Elena en Eva.
Om 13:23 uur haalden Roger en ik mijn moeder Nany, Hendrik en Debby af aan het station van Leuven en samen reden we naar dochterlief en schoonzoon.
Cadeautjes voor de kindjes, felicitaties, blij weerzien met Zeger en de familie van schoonzoon, lekker eten (met uiteraard taart), lekkere wijnen en gezellige spelletjes en conversaties. Het feestje was echt geslaagd!



Foto's dochterlief
Rond 20 uur brachten we Debby en Hendrik terug naar het station. Nany zou bij ons logeren. Van de linzensoep die ik voorstelde wilde niemand meer eten maar uiteraard werd er nog lang gebabbeld bij een paar glazen wijn.

Vandaag wilde Nany ons trakteren bij "Den Teluur"in Sint-Truiden. Tegen de middag, na nog een hele morgen praten, reden we er naartoe. We kregen er eenvoudige maar lekkere Vlaamse  kost, alleen weer veel te veel.

Daarna hadden we afgesproken met Nany's nicht (in de betekenis van "cousin") G. in Hoegaarden (volgens mij ligt dat nog net in Haspengouw). Haar broer E., uit de deelgemeente Hoksem, was ook aanwezig. Weer een heel fijn weerzien en... taart!

Tegen 17 uur vertrokken Nany en wij naar het Antwerpse. Van bij nicht G. tot bij Nany reden we bijna twee uur. Zoveel files en opstoppingen!
Nadat we Nany hadden afgezet, vertrokken we meteen terug naar Haspengouw, en daar deden we anderhalf uur over. Het verkeer was minder druk maar hoeveel vrachtwagens wel!

Roger en ik aten een bord linzensoep... en daarna kregen we eindelijk wat tijd om te lezen... en te genieten van de stilte. Ik vermoed dat we niet veel meer tegen elkaar zullen zeggen deze avond!

Op zich fijne dagen dus maar die aaneenschakeling van feesten vind ik persoonlijk wat zwaar. Ik heb ze liever wat meer verspreid (wat deze keer dus onmogelijk was).

O ja, onderweg naar G. kreeg ik de volgende monografie van de KVLS aan. Ik zal die waarschijnlijk pas overmorgen beginnen nalezen (want de drukte is nog niet voorbij).

zaterdag 19 januari 2019

Over dagboeken onder andere

O ja, tijdens het diner van Heemkunde, sprak ik met iemand die, net zoals ik, zijn vroeger met de hand geschreven dagboeken aan het overtypen is!
Hij beaamde dat je daar enorm veel tijd in steekt...maar dat je niet gemakkelijk over die bezigheid spreekt als mensen je vragen waarmee je bezig bent! Het lijkt op het eerste gezicht zo'n ijdele en misschien zelfs nutteloze bezigheid!

Hoewel! Hij vertelde over zijn vader die heel jong was overleden en aan wie hij bijna geen herinneringen heeft omdat hij niets weet over zijn leven. Hijzelf was vrij vroeg beginnen te noteren in schriftjes wat hij meemaakte en had onlangs besloten dat als zijn zoon iets van hem zou erven, dat in de eerste plaats zijn dagboek zou zijn (tja, dat is een typische denkpiste voor heemkundigen maar ik denk dat ze - en ik - gelijk hebben). Daarom is hij dus met dezelfde bezigheid bezig als ik!

Iemand anders werd tijdens de jongste bestuursvergadering gevraagd om Tony op te volgen (maar uiteraard moeten de leden van Heemkunde daar nog mee akkoord gaan). Hij vertelde me dat hij vreest fouten te maken in de brieven die hij dan zou moeten schrijven! Ik heb hem gerustgesteld: ik wil al de brieven nalezen (o jawel, ik weet dat ik soms ook nog fouten maak, want wat een ontzettend moeilijke taal is dat Nederlands, maar het zullen er toch minder zijn dan wat ik vaak elders lees, en zelfs in hedendaagse boeken en artikels). En daarbij... ik weet dat die misschien toekomstige secretaris zijn taal goed beheerst! Doen, jongen (hij is bijna twee jaar jonger dan ik, vandaar die "jongen")! Ik lees wel na waar nodig, dat is beloofd!

Nieuwjaarsfeestje Heemkunde Groot Heers

Deze avond hielden we ons jaarlijks nieuwjaarsdiner in Taverne Haspengouw (Zepperen). We waren met een kleine dertig mensen.

Het deed raar Tony en zijn echtgenote Martine er niet bij te hebben! We hielden trouwens een minuutje stilte te zijner ere.

Het eten was heel lekker! Bij het aperitief (sherry voor Roger en mij) een uiensoepje met een toastje everzwijn. Daarna sint-jakobsschelpen met een lekker sausje gevolgd door hertensteak met (voor Ludo D. en mij weliswaar te ongare) groenten. En om te eindigen een heerlijke chocoladefantasie waar ik eigenlijk te veel heb van gegeten. Heel lekkere wijn en boeiende conversaties met Ludo, Jean-Paul, Jos S., Jos V.  en Michel... tenminste voor zover ik kon volgen met dat ongelooflijke geroezemoes (er zaten nog enkele andere groepen aan andere tafels).


Eigen foto's

Jammer dat mijn gehoor zo slecht wordt bij geroezemoes! En dat je zelfs nergens meer mag dampen! Ik ging wel één keer buiten dampen met de echtgenote van Michel... maar dampen (roken in haar geval) aan tafel terwijl je aan je glas wijn nipt, was toch veel gezelliger!

vrijdag 18 januari 2019

Even geen elektriciteit

Na het avondeten was ik de kranten online aan het lezen toen alle lichten in huis uitgingen. Roger keek door het raam: heel de straat bleek getroffen door een elektriciteitspanne.

Uiteraard waren onze pc's uitgegaan. Mijn eerste reactie was de zaklamp van mijn mobieltje aan te doen maar Roger pakte een gewone zaklamp, ging ermee een petroleumlamp halen, stak die aan, evenals enkele kaarsen.

Eigen foto (o ja, we hebben de zwarte tafel, van Hendrik gekregen, weer vervangen door de goedkope tafels toen de kindjes hier waren, en gelukkig, want ik weet niet of die zwarte tafel bestand zou geweest zijn tegen sporen van kleurstiften)
De tafel moest nog afgeruimd worden en de vaatwasser gevuld maar dat leek ons te ingewikkeld zonder licht. Ik wilde de rest van de linzensoep in de koelkast opbergen maar Roger wees me erop dat ik die voorlopig zo weinig mogelijk moest opendoen

Ik was van plan nog een paar bladzijden uit mijn vroegere dagboeken over te typen maar dat ging uiteraard ook niet.

Dan zou ik maar een beetje lezen. Eerst wilde ik dat doen op het scherm van mijn mobieltje (dat ook niet meer online geraakte) maar ik merkte dat die gsm weldra zou moeten opgeladen worden. Dus beter zo weinig mogelijk gebruiken, want stel je voor dat we moesten telefoneren (mobieltje opladen zou eventueel kunnen via een externe batterij... maar ja, die batterij moet daarna ook opgeladen worden... en, misschien nog belangrijker voor mij😕, mijn "damptoestel" zou ook weldra moeten opgeladen worden).

Dus besloot ik te lezen op papier. Alleen was dat niet gemakkelijk met kaarslicht: er kwam weer een zaklamp aan te pas.

Ondertussen begon het hier ook serieus af te koelen. Maar kom, daar hebben we plaids voor.

Het boek boeide me (nog?) niet echt (en vooral: ik had op bladzijde 14 al een erg storende fout ontdekt - dat is niet de eerste keer bij die uitgever die er nochtans prat op gaat dat hij zijn publicaties laat nalezen door een redacteur). Ik legde het opzij en bedacht dat ik dan beter eerst een belangrijke mail beantwoordde. Maar... dat was ook onmogelijk.

Ik wilde voor mezelf wat thee maken: dat ging niet. Daarna moest ik naar toilet en dat deed ik weer met een zaklamp.

Ondertussen bleef Roger (die eigenlijk voor Heemkunde Groot Heers nog wat werk op zijn pc moest verrichten) heel kalm. Hij ging zelfs op de sofa liggen en ik vroeg me af of hij een dutje zou doen én of ik zijn voorbeeld niet moest volgen.

Na net geen uur gingen de lichten weer aan.

Maar zeg... wat zijn we afhankelijk van die elektriciteit tegenwoordig! En wat als die niet meer betaalbaar wordt?