dinsdag 18 september 2018

Sevilla

We namen voor de middag de  bus naar Sevilla. Hoewel ik nu opmerkte dat er een tram reed naar het centrum, wandelden we er nog eens naartoe. We kuierden wat, gingen niets bezoeken wegens weer overal ellenlange wachtrijen en zagen af van de hitte. Tot 34°C in de schaduw vandaag en overal veel zon.

We dronken een bier op een terras, namen er een paar tapa's bij (onder andere spinazie met kikkererwten en een sla met kreeft). Daarna kuierden we verder.
Later nog een biertje, deze keer (en dat was lang geleden) binnen in het café waar ik merkte dat de gewoonte om alle papier enzovoort op de vloer te smijten nog niet verleerd is (hoewel het minder gebeurt dan vroeger).

Veel beddelaars weeral en zelfs enkele daklozen.

Rond 17 uur namen we de tram naar de bushalte. We waren met een achttal kampeerders op de bus en er was een drietal andere mensen. Onderweg trakteerde de chauffeur ons op sevillanas via zijn geluidsinstallatie.

Na nog snelle boodschappen dronken we een liter gazpacho en aten we wat brood met kaas en fruit.

De nacht viel al rond 20:30 uur. Nu is het bijna 22 uur maar nog steeds 28°C. Te warm!

maandag 17 september 2018

Naar Sevilla via Montilla

Mijn moeder Nany kreeg vandaag haar stent, mijn "Nononc" is al een poosje terug thuis en zus Bie probeert te wennen aan de eenzaamheid. Dat zijn de nieuwtjes van het thuisfront.

Deze ochtend vertrokken we naar Sevilla onder een staalblauwe lucht en langs kale heuvels die stilaan plaats ruimden voor struiken en wijngaarden. Roger wilde graag even halt houden in Montilla.

Daar zochten we tevergeefs een parkeerplaats en de heel steile straten gaven me zelfs hoogtevrees in de auto (in de auto heb ik er zelden last van). Uiteindeljk maakten we een foto van de mooie witte stad vanop een heuveltje en beslloten we verder te rijden naar Sevilla.

Langs de weg groeiden nu olijfbomen.
Ik kreeg honger (we hadden niet ontbeten) en rond 12 uur stopten we aan een wegrestaurant waar we een kopje koffie of thee bestelden en voor Roger een plato combinado met varkensvlees, eieren en frieten, voor mij een broodje met omelet.
Het valt me op dat Spanjaarden dikker lijken te worden... en dat er overal frieten bij geserveerd worden. Dat en het feit dat ze meer bocadillos eten en veel chips verklaart die nieuwe neiging naar obesitas waarschijnlijk.

We reden verder langs een uitgestrekte vlakte en dorre heuvels en om 14 uur wilde Waze ons de camping van Dos Hermanas laten binnenrijden. Helaas, er waren wegenwerken aan de gang en dat bleek Waze niet te weten: we hebben zelf moeten zoeken naar een omleiding (die we vrij snel vonden).

We waren snel geïnstalleerd. Het was weer zo warm (33°C in deschaduw) dat we besloten eerst even uit te rusten op de camping. Kochten een jeton voor de wasmachine die we lieten draaien (alles is er niet proper uitgekomen: ik wil morgen een paar spullen met de  hand wassen), lazen wat, dronken een biertje en aten er wat noten bij.

Om 19 uur namen we de bus naar Sevilla. Een dik kwartier lopen tot aan de bushalte, een halfuur rijden met de bus die 10 minuten te laat aankwam.
De terminus van de bus ligt aan de rand van de stad. We liepen, op mijn aanraden, naar het centrum en na een poosje merkte ik dat ik me van richting had vergist. Roger, die een andere richting had uit gewild, had gelijk.
We maakten dus rechtsomkeer en na een dik kwartier lopen, bereikten we de eerste caféterrassen. Toen waren we nog helemaal niet in het centrum maar we besloten daar iets te gebruiken (we moesten immers om  9:15 uur de bus terughebben).
Ik dronk een glas witte wijn, Roger vroeg een sherry Oloroso. Ze serveerden hem iets dat fel leek op wat we in Cordoba gratis te drinken kregen in die patio. Daar had de ober me uitgelegd dat het een mengeling was van twee dranken waarvan een Oloroso. Niet slecht maar nogal zoet.
Een  slechte gitarist speelde zogezegde flamenco. We vonden het zo slecht dat we hem geen fooi gunden toen hij daarna rondkwam met zijn hoed.
Het is trouwens opvallend hoeveel bedelaars we al hebben ontmoet. Ik moet toch echt eens zien te vinden hoe het hier zit met de sociale zekerheid.

Om 21:15 uur stonden we terug aan de bushalte maar de bus vertrok pas om 21:30 uur en deed er iets meer dan een half uur over.
In het terugkomen was de halte vlak bij de camping die trouwens werd aangekondigd door het parfum van sinaasappelbomen.

We hadden geen tijd  gehad om te eten in Sevilla, en ons geïmproviseerd avondmaal (in de leeftent met de "deur" groot open) bestond uit kaas, olijven en fruit.

Nu drinken we een glaasje echte Oloroso die we hebben gekocht in Cordona en vlak achter onze tent hoor ik weer een uil. Het is nu 28°C.

zondag 16 september 2018

Cordoba

Elke nacht horen we hier uilen met elkaar communiceren op de camping nadat het krekelconcert is opgehouden.

Gisterenmiddag reden we met de bus naar het centrum waar we enkele uren kuierden. Het was heel warm (rond de 32°C) en er liep ontzettend veel volk rond, veel meer dan ik gewend was van andere bezoeken aan de stad. Maar ja, het is weekend en dan komen hele families op straat: van grootouders in een rolstoel tot en met slapende baby's in een kinderwagen. Ook in zichzelf pratende mensen, nonnen en priesters zag je.

Veel meer toeristen ook dan vroeger.
Nee, we bezochten niet de mezquita enzovoort. Dat hebben we vroeger gedaan, toen er nog niet zo ellenlange wachtrijen waren.
We snoven de sfeer op, liepen door minder drukke straten, dronken een biertje en een tinto de verano, aten boquerones en schuilden onder een parasol voor de plotselinge en korte regen rond 17:30 uur.

Om 18 uur hadden we afgesproken  met de schoonouders van dochterlief. Samen dronken we nog wat op het terras van het café Gran Bar, liepen we daarna door de Juderia en kozen een mooie patio uit voor ons avondmaal. Daar aten we zes porciones die we verdeelden en bestelden er twee flessen heerlijke Verdejo bij. We kregen er nog een glaasje van iets sherry-achtig bovenop. Dat alles kostte nog geen 60 euro. En het was lekker, al waren de gamba's al ajillo iets te fel gebakken en bleek de delicio al gamba's een doodgewone garnaalkroket.

Rond 22:30 uur namen wij de bus terug naar de camping en gingen zij terug naar hun hotel.

Vandaag namen we opnieuw de bus naar het centrum waar we weer uren kuierden, enkele foto's maakten, een biertje dronken en rond 15 uur een kleinigheid aten op een terras (groentepannetje en chorizo). In feite wilde Roger graag riñones al jerez eten maar het enige restaurant waar dat werd aangeboden was volzet.

Weer zoveel volk en zo warm! Rond 17 uur keerden we terug naar de camping waar Roger even dutte en ik een beetje las.
Misschien keren we straks terug naar de stad in de hoop dat het bewuste restaurant nog riñones heeft en dat er deze keer nog plaats is.

Later: het restaurant was gesloten. Dan nog maar een biertje gedronken op de plaza de las Tendillas na weer een uurtje rondlopen in de stad.

vrijdag 14 september 2018

Naar Cordoba

Toen we deze ochtend rond 10 uur de camping gingen betalen, was de dame afkomstig uit Bree er niet: we konden geen afscheid nemen en de vraag is of  we wel nog eens in Malpartida de Plasencia zullen komen.

Met 29°C en onder een staalblauwe hemel reden we richting Caceres via dorre hoogvlaktes waarboven af en toe een roofvogel cirkelde.

Rond 12 uur hielden we even halte bij een tankstation (geen parkeergelegenheden langs de weg met opvallend weinig verkeer) en aten wat kaas, fruit en notenbrood.

Rond 14:45 uur voerde Waze ons de bergen in en om 15:49 uur reden we de camping van Cordoba binnen. Dure camping: tweemaal zo duur als in Malpartida de Plasencia (waar we weliswaar een korting kregen) en bijna drie keer zo duur als in Eymet. En bijlange niet zo goed als die twee campings. Het was toen 32°C en nog steeds zonnig. Na onze installatie deden we onze boodschappen. Eerst wilden we daarna de bus nemen naar het centrum maar uiteindelijk besloten we bij de tent te eten en kochten wat vleeswaren. Toen we de Carrefour buitenkwamen, bleek de lucht betrokken en stond er een felle wind. En het begon te gieten en te onweren, een uur aan een stuk. Water liep de leeftent binnen, onze voeten zaten in de modder, we plaatsten het koelkastje op onze omgedraaide waskom uit schrik dat er water zou insijpelen... en aten gazpacho, brood, vleeswaren en meloen terwijl we luisterden naar de donder die rondom ons knalde.




donderdag 13 september 2018

Plasencia en Monfragüe

Na ons ontbijt en toilet stelde Roger voor naar Plasencia te rijden.  Deze keer vonden we er niet meteen een parkeerplaats en hebben we bijna een uur verloren met zoeken.

Na nog wat rondwandelen in het stadje, dronken we een biertje op een van de vele al volle terrassen op de Plaza Mayor.

Rond 14:15 uur, na nog snelle boodschappen, reden we terug naar de camping waar we inkvisjes, brood en meloen aten. Daarna deed Roger een dutje terwijl ik wat las.

Het was ondertussen 35°C in de schaduw geworden: veel te warm!
Ik kreeg een bericht van dochterlief: haar schoonouders bevinden zich in onze (wijde) buurt. Dus smste ik even over en weer met hen: we ontmoeten elkaaer overmorgen.

Roger werd wakker. Ik had al opgemerkt dat er vandaag bijna geen blauwe eksters te bespeuren waren...maar toen Roger wat oud brood rondstrooide, kwamen ze met tientallen aangevlogen.Mussen waren er de hele dag en we werden zelfs gewekt door hun concert.

We reden nog eens naar het natuurgebied Monfragüe, tot aan de salto del Gitano waarboven enkele gieren cirkelden.

Daarna wilde Roger nog eens naar Estacion de Monfragüe, het meer dan driekwart verlaten, eigenaardig dorp dat we enkele jaren geleden hadden ontdekt.  We wandelden er even rond maar het was echt nog te warm.

Om 20 uur gingen we eten in het campingrestaurant. Weer namen we elk een menu voor 9 euro: eerst een bordvol prinsesbonen met jamon, daarna voor mij kip met frieten (die ik nooit aanraak), voor Roger varkenslende met frieten, en als toetje ijs voor hem en "flan" voor mij (er was geen fruit vandaag) plus, in de prijs begrepen, een fles wijn en een fles gaseosa.

We zaten weer tot over 22 uur te genieten van de zonsondergang... maar ik kreeg, terwijl ik weer even online was, een mail van mijn zus die me boos maakte op de overheid (de zoveelste keer!). Daar zal ik het later eens uitgebreid over hebben (niet zo eenvoudig hier met dat  kleine scherm) maar het gaat over hoe de overheid mensen die pas een dierbare zijn verloren treitert tot en met.

Ondertussen is de temperatuur gezakt tot ongeveer 25°C en is het aangenaam vertoeven onder onze open tent.

woensdag 12 september 2018

Naar Malpartida de Plasencia

Ik weet niet wanneer ik dit zal kunnen posten: de verbinding met internet is hier heel onstabiel.

Vorige nacht kregen we weer lawaai tot ver over 24 uur en deze ochtend werden we al om 7:30 uur gewekt door knallen en muziek. Na een poosje werd het stiller zodat we nog even konden inslapen.

We vertrokken om 11:40 uur richting Portugal, reden langs dorre vlakten en geoogste akkers waarboven roofvogels cirkelden. Om 13:25 uur, na een korte halte, reden we de bergen in en om 14:15 uur kwamen we aan op de camping Monfragüe in  Malpartida de Plasencia, vlakbij het natuurgebied Monfragüe.

We werden er uitbundig onthaald door de dame afkomstig uit Bree.
Na onze installatie deden we onze boodschappen in Plasencia. Het was toen 31°C maar bijzonder droog en er stond een aangenaam briesje. Te doen dus. Later haalden we de 34°C en dat vond ik te warm. We deden dus niet veel meer dan rusten op de camping, een bierrtje drinken en de blauwe eksters bewonderen.

Af en toe was ik verbonden met het internet  en daar maakte ik gebruik van om een mail te sturen naar mijn "Nononc", naar mijn zus en Bernadette.

Om 20 uur gingen we eten in het campingrestaurant (nog steeds dezelfde ober als vroeger). Ik weet niet hoe ze dat hier doen, maar voor 9 euro elk aten we bloemkool "revozado" (heel lekker), kippenvleugels of gehaktballetjes met saus en frieten, en dronken we een fles wijn en een fles gaseosa. O ja, daarbij als dessert nog een ijsje of fruit (ik kreeg twee dikke appels waarvan ik er een voor morgen heb bewaard).
Tot 22:33 uur bleven we daar gezellig zitten kijken naar de zonsondergang.



dinsdag 11 september 2018

Valladolid, Geria en Tordesillas

Ik vond deze ochtend een mail van Bernadette die ook enkele opzoekingen had verricht: er wordt  hier inderdaad geen stier meer ter dood gebracht op deze dag.

Wat er ook van zij, als we niet hadden geboekt voor drie nachten zouden we vandaag zijn vertrokken, denk ik. Deze nacht lawaai tot 3:30 uur en vanaf deze ochtend 8:30 uur opnieuw.

We wilden naar Valladolid maar er was zo ontzettend veel volk in en rond Tordesillas dat er geen doorkomen aan was. We moesten dus een hele omweg maken.
We waren al verschillende keren in Valladolid, kennen de stad een beetje en toch slaagden we er deze keer in verloren te lopen. Uiteindelijk vroegen we de weg naar de plaza de Zorilla, en liepen van daar naar de plaza Mayor waar we een koffie/thee dronken in het ons welbekende Cafe del Norte. Allebei ervaarden we dat we eigenlijk geen zin meer hebben in een grote stad en we besloten naar Geria te rijden.

Geria bleek een heel klein dorp te zijn. Enkele straten rond een kerk waar bovenop we ons eerste ooievaarsnest zagen. We wandelden er wat rond en reden daarna terug naar Tordesillas, waar we onze boodschappen zouden doen.

Geen volk meer nu, het was immers siësta. Het warenhuis bleek gesloten maar daar vlakbij vonden we een open winkeltje waar we plaatselijke wijn en olijven kochten. Op een terras een beetje verder dronken we een biertje waar we lekkere olijven bij kregen.

Al sinds eergisteren lopen in de stad en in de buurt van de camping veel paarden rond, de ruiters hebben meestal een speer bij zich (en ik dacht dat die zou dienen om de stier te doden, maar blijkbaar vergiste ik me). De dienster vertelde ons dat rond 19:30 uur de ruiters allemaal binnen de stad zouden zijn en dat er dan weer een stierenloop zou plaatsvinden. Weer massa's volk  dus!

Uiteraard gingen we daar niet naartoe, maar Roger zocht wel op You Tube een filmpje over hetzelfde evenement vorig jaar.

En we gingen nog eens eten in de bar/restaurant. Weer heel lekker: voor mij een caesarsalade met kalfsvlees, voor Roger kalfsstoofvlees met een amandelsaus (10,90 euro telkens).

Precies om 19:10 uur hoorden we weer een serie knallen en sindsdien  is er weer veel lawaai en muziek... ik vrees weer tot midden in de nacht.

We haalden vandaag de 29°C bij een koel briesje. Heel aangenaam weer.