Ik kreeg de laatste tijd al enkele mails die me er op attent maakten dat er binnenkort een concert "a la Rum" zal plaatsvinden, als ik me niet vergis, in het Leuvense.
Rum! Onze vriend Dirk Lambrechts zaliger was een van de stichters van "Rum" (ik herinner me zelfs hoe de naam van die band is ontstaan).
Maar uiteindelijk koos Dirk voor "zijn" Flamenco...
Om na jaren te beseffen dat je altijd een buitenstaander blijft voor zigeuners.
Maar... ik wil geloven dat hij van "daarboven" met veel plezier kijkt naar hoe "Rum" wordt herdacht!
Posts tonen met het label spiritualfeit. Alle posts tonen
Posts tonen met het label spiritualfeit. Alle posts tonen
donderdag 11 juli 2019
A la Rum
Labels:
Dirk Lambrechts,
Maatschappij,
Muziek,
overlijden,
spiritualfeit,
vrienden,
Vroeger
dinsdag 14 mei 2019
Over Bruno
Ik had het over hem toen.
Maar ik vroeg me al een hele tijd af of hij geen mentalist was, of telepaat?
En deze avond, heel laat, kreeg ik de bevestiging dat hij berichten krijgt van overgeganen.
Hij is wel voorzichtig, want hij wil niet de naam "medium" krijgen. Hij zei ook dat er iets is voor en na ons leven hier, wat wetenschappers nog niet ontdekt hebben.
Maar ik vroeg me al een hele tijd af of hij geen mentalist was, of telepaat?
En deze avond, heel laat, kreeg ik de bevestiging dat hij berichten krijgt van overgeganen.
Hij is wel voorzichtig, want hij wil niet de naam "medium" krijgen. Hij zei ook dat er iets is voor en na ons leven hier, wat wetenschappers nog niet ontdekt hebben.
vrijdag 29 juli 2016
Over lectuur, spiritualiteit en islam
Heel veel gelezen vandaag. Onder andere in "L'enfant Méduse" van Sylvie Germain. Heel mooi, en dan vooral de heel poëtische beschrijvingen.
Ondertussen, door een mail, Olivier Chambon ontdekt en uiteraard gezocht naar interviews en lezingen van hem. Zeer interessant, het gaat onder andere over spiritualiteit en over iets wat ik al lang vermoedde (en waar ik het over heb in "De Ivoren Toren"): het feit dat we twee soorten bewustzijn hebben, het ene zijnde logisch, rationeel of analytisch, het andere intuïtief. Ik ben begonnen met deze opname maar moest mezelf verplichten even op te houden naar andere opnames te gaan om enkele mails en één echte ouderwetse brief te beantwoorden.
En dan stuurde Roger me dit door, weer over de islam. Zeer interessant maar ik heb steeds meer het gevoel dat ik er nooit voldoende zal over weten.
Ondertussen, door een mail, Olivier Chambon ontdekt en uiteraard gezocht naar interviews en lezingen van hem. Zeer interessant, het gaat onder andere over spiritualiteit en over iets wat ik al lang vermoedde (en waar ik het over heb in "De Ivoren Toren"): het feit dat we twee soorten bewustzijn hebben, het ene zijnde logisch, rationeel of analytisch, het andere intuïtief. Ik ben begonnen met deze opname maar moest mezelf verplichten even op te houden naar andere opnames te gaan om enkele mails en één echte ouderwetse brief te beantwoorden.
En dan stuurde Roger me dit door, weer over de islam. Zeer interessant maar ik heb steeds meer het gevoel dat ik er nooit voldoende zal over weten.
Labels:
Eigen schrijfsels,
lectuur,
literatuur,
religie,
Schrijvers,
spiritualfeit,
vrienden
zondag 5 juni 2016
Asociaal
Nadat we gisteren even in Borgloon hadden gewandeld, daarna iets gedronken op het terras van " De Kluizenaar" en na ons avondeten ben ik heel asociaal geweest. Hendrik had een boekje bij: "Ontsluiering" van Judy Laddon, dat ik absoluut wilde uitlezen voor hij er vandaag weer mee vertrok. Dus nam ik niet deel aan de conversatie: ik heb het boekje uit en vond het boeiend!
vrijdag 18 maart 2016
Over Ikea, decors, mystiek enzovoort
Ik weet dat veel van mijn kennissen niet houden van Ikea. Voor mij is dat echter een van de weinige winkels waarin ik graag rondloop (als het er niet te druk is!) en dat heeft alles te maken met de "decors".
Al van toen ik heel klein was, hield ik van decors en toneel. Ik herinner me zelfs (en dat beleefde ik opnieuw met onze kinderen toen ze klein waren, en nu met Elena en Matthias), dat wat ik "decor" noem, niet echt uitgewerkt hoefde te zijn: een paar attributen volstonden en de rest fantaseerde ik er heel graag bij.
Deze lange inleiding om te verklaren waarom we op deze winderige en heel koude dag (amper 3°C in Heers rond 15 uur) besloten nog eens in de Ikea van Hognoul te "wandelen".
Oké, er wachtte een korte vertaling maar daar zou ik wel deze avond voor zorgen: we hadden pas haring gekocht die ik zou serveren met gebakken uienringen en speltbrood gebakken door Roger, na een soep op basis van savooikool; allemaal heel snel klaar.
Meer dan twee uur liepen we rond in die winkel voor we genoten van een gratis kopje koffie of thee (nee, eigenlijk niet één kop, want van die drank kregen we à volonté) aan het raam van de cafetaria, met vandaag uitzicht op een heel grijze lucht maar ook veel te observeren mensen.
Roger en ik zijn geen praters. We zaten daar dus samen in stilte te genieten en ik kreeg eindelijk weer een van mijn zeldzame "mystieke" ervaringen (het gevoel een deel van "alles" te zijn). Net op dat moment onderbrak Roger de stilte: 'Je zou hier wel de hele dag kunnen doorbrengen!'
Zo voelde ik het ook.
Daarna ging het naar de kassa's en de uitgang, een lange veel minder aangename en lange "wandeling" maar gelukkig begin ik de "binnenwegen" van Ikea te kennen!:-)
Deze avond, tussen de soep en de haring werd ik weer geconfronteerd met een telefoontje én een mail van mensen die zich heel droevig voelen... en die ik niet kan helpen. Ik probeer dan te luisteren (of zeer aandachtig te lezen) maar voel me zo onmachtig... en voel me daarna zelf al even triestig.
De mail heb ik nog niet beantwoord (lieve correspondent, als je dit leest: het is niet omdat ik het niet wilde, wel omdat ik de gepaste woorden niet meteen vond: ik moest mijn aandacht immers eerst dringend richten op die wachtende vertaling).
Al van toen ik heel klein was, hield ik van decors en toneel. Ik herinner me zelfs (en dat beleefde ik opnieuw met onze kinderen toen ze klein waren, en nu met Elena en Matthias), dat wat ik "decor" noem, niet echt uitgewerkt hoefde te zijn: een paar attributen volstonden en de rest fantaseerde ik er heel graag bij.
Deze lange inleiding om te verklaren waarom we op deze winderige en heel koude dag (amper 3°C in Heers rond 15 uur) besloten nog eens in de Ikea van Hognoul te "wandelen".
Oké, er wachtte een korte vertaling maar daar zou ik wel deze avond voor zorgen: we hadden pas haring gekocht die ik zou serveren met gebakken uienringen en speltbrood gebakken door Roger, na een soep op basis van savooikool; allemaal heel snel klaar.
Meer dan twee uur liepen we rond in die winkel voor we genoten van een gratis kopje koffie of thee (nee, eigenlijk niet één kop, want van die drank kregen we à volonté) aan het raam van de cafetaria, met vandaag uitzicht op een heel grijze lucht maar ook veel te observeren mensen.
Roger en ik zijn geen praters. We zaten daar dus samen in stilte te genieten en ik kreeg eindelijk weer een van mijn zeldzame "mystieke" ervaringen (het gevoel een deel van "alles" te zijn). Net op dat moment onderbrak Roger de stilte: 'Je zou hier wel de hele dag kunnen doorbrengen!'
Zo voelde ik het ook.
Daarna ging het naar de kassa's en de uitgang, een lange veel minder aangename en lange "wandeling" maar gelukkig begin ik de "binnenwegen" van Ikea te kennen!:-)
Deze avond, tussen de soep en de haring werd ik weer geconfronteerd met een telefoontje én een mail van mensen die zich heel droevig voelen... en die ik niet kan helpen. Ik probeer dan te luisteren (of zeer aandachtig te lezen) maar voel me zo onmachtig... en voel me daarna zelf al even triestig.
De mail heb ik nog niet beantwoord (lieve correspondent, als je dit leest: het is niet omdat ik het niet wilde, wel omdat ik de gepaste woorden niet meteen vond: ik moest mijn aandacht immers eerst dringend richten op die wachtende vertaling).
Labels:
natuur,
recepten,
spiritualfeit,
toneel,
uitstappen,
vertalingen,
vrienden,
Vroeger
woensdag 27 januari 2016
De kracht van het nietsdoen
Buiten een paar uurtjes schoonmaken en het koken heb ik vandaag niets gedaan. Jawel, toch binnenkomende mails gelezen, een poosje met Hendrik gebeld. Maar... voor de rest echt niets! En... ik voel me al veel beter!
De kracht van het nietsdoen hé! Ik wist het immers, dat ik gewoon een dagje niets moest doen om te genezen ! :-) (wie vertelt me eindelijk hoe ik hier een smiley aan toevoeg?).
Roger hoest en niest nog steeds meer dan ik maar hij heeft dan ook geen koorts gemaakt. Misschien ligt het daaraan? Want koorts is een afweermiddel van ons lichaam!
Dus ook geen wandeling vandaag en zoals ik de wind hoorde tieren in de tuin leek me dat het beste voor de hoestende en proestende Roger. Al kreeg hij vandaag wel wat beweging bij het stofzuigen van de verdieping (om mij te helpen).
Nietsdoen betekent voor mij bijna letterlijk niets doen: mediteren, dromen, slapen of lezen (tja, ooit werd dat ook bestempeld als "nietsdoen").
Ik las in de dagboeken van Ernest Claes dat hij veel tijd verliest met brieven beantwoorden, mensen ontmoeten enzovoort en daardoor soms geen tijd meer vindt om voor zichzelf te schrijven!
Ik durf mezelf niet te vergelijken met hem... maar dat herken ik!
Maar daarbij moet ikzelf nog wel hier ook schoonmaken (lach me weer niet uit !), koken, enzovoort. Want... Natuurlijk: ik ben een vrouw! Ernest en zijn vrouw hadden een huishoudster!
Deze avond, op aanraden van Hendrik, met Roger gekeken naar de eerste aflevering van Matroesjka's. Boeiend! Hoewel het gaat over een ergere vorm van vrouwenuitbuiting dan ik meemaak alleen omdat ik een vrouw ben!;-) (legt niemand mij ooit uit hoe ik hier een smiley kan toevoegen?).
De kracht van het nietsdoen hé! Ik wist het immers, dat ik gewoon een dagje niets moest doen om te genezen ! :-) (wie vertelt me eindelijk hoe ik hier een smiley aan toevoeg?).
Roger hoest en niest nog steeds meer dan ik maar hij heeft dan ook geen koorts gemaakt. Misschien ligt het daaraan? Want koorts is een afweermiddel van ons lichaam!
Dus ook geen wandeling vandaag en zoals ik de wind hoorde tieren in de tuin leek me dat het beste voor de hoestende en proestende Roger. Al kreeg hij vandaag wel wat beweging bij het stofzuigen van de verdieping (om mij te helpen).
Nietsdoen betekent voor mij bijna letterlijk niets doen: mediteren, dromen, slapen of lezen (tja, ooit werd dat ook bestempeld als "nietsdoen").
Ik las in de dagboeken van Ernest Claes dat hij veel tijd verliest met brieven beantwoorden, mensen ontmoeten enzovoort en daardoor soms geen tijd meer vindt om voor zichzelf te schrijven!
Ik durf mezelf niet te vergelijken met hem... maar dat herken ik!
Maar daarbij moet ikzelf nog wel hier ook schoonmaken (lach me weer niet uit !), koken, enzovoort. Want... Natuurlijk: ik ben een vrouw! Ernest en zijn vrouw hadden een huishoudster!
Deze avond, op aanraden van Hendrik, met Roger gekeken naar de eerste aflevering van Matroesjka's. Boeiend! Hoewel het gaat over een ergere vorm van vrouwenuitbuiting dan ik meemaak alleen omdat ik een vrouw ben!;-) (legt niemand mij ooit uit hoe ik hier een smiley kan toevoegen?).
Labels:
Auteurs,
familie,
Film,
Geneeskunde,
Huishouden,
Informatica,
lectuur,
literatuur,
Maatschappij,
spiritualfeit,
Vroeger
Abonneren op:
Posts (Atom)