woensdag 16 november 2016

Het blijft maar regenen

Vandaag relatief vroeg opgestaan: ik moest immers in Tongeren op controle bij de oogarts (alles dik in orde met mijn oogdruk, bedankt!). De dokter legde me uit waarom ik zonder bril soms dubbel zie. Het was een vrij ingewikkelde uitleg over oogspieren die ik dan overmatig gebruik om scherp te zien en die zo een negatieve invloed hebben op de werking van andere spieren - die zorgen voor de "samenwerking" van de ogen.

Hij vertelde me ook over oogoperaties en zei op een bepaald moment dat er op dat gebied rassenverschillen zijn. Hij had het pas gezegd of hij besefte dat hij het woord "ras" had gebruikt, lachte samenzweerderig naar mij en ging verder: 'Mensen met een zwarte huid zijn moeilijker te opereren van glaucoom.'
Volgde een heel interessante uitleg die ik niet kan voortvertellen: ik heb echt geen auditief geheugen.

Gelukkig vroeg hij niet of ik contact had opgenomen met mijn verre familie in Tongeren, want ik heb dat niet durven doen.

Hij vertelde ook heel fier en blij dat hij onlangs voor de derde keer grootvader was geworden.

Daarna deden Roger en ik onze boodschappen in Borgloon ... en in de regen.

Nog later, na een snel middagmaal, reden we, nog steeds in de regen, naar de Action-winkel in Heers.

Daar heeft Sinterklaas zich uitgeleefd voor Elena, Matthias en Eva. Buiten twee cadeautjes uit de "officiële verlanglijst" die nog op komst zijn wegens online besteld (tja ik heb eigenlijk vaak contact met Sinterklaas, hé, Elena en Matthias, later vertel ik daar meer over) is nu alles in orde voor de grote dag.

Ik belde naar Nany die me vertelde dat haar te snelle hartslag van de laatste dagen zou liggen (volgens haar dokter) aan vocht op haar linkerlong. Ze kreeg er een medicijn voor dat ze nog in huis had omdat ze vroeger het gebruik ervan te vroeg zou stopgezet hebben.
Ik herinner me niet dat ze vroeger te maken heeft gehad met vocht op de longen, maar ik herhaal het: ik heb een heel slecht geheugen.

En ondertussen bleef het regenen!

Deze avond, na het eten, weer een telefoontje van iemand die zich heel ongelukkig voelt. Ongelukkige mensen, besef wel dat ik jullie niet kan helpen: ik ben geen psycholoog. Ik wil wel graag luisteren en als dat genoeg is, doe maar. Alleen heb ik zo vaak de indruk dat men van mij ook oplossingen verwacht. Maar die heb ik niet! :-(

Ik heb nog een mail van Bernadette beantwoord en daarna haalde ik een Trappist (in het poortgebouw). Het regende nog steeds en die regen is al aan de gang sinds vorig weekend!:-(

Om deze dag te eindigen, via mail met mijn Nononc afgesproken dat hij en (tante) Françoise volgende lente nog eens naar hier komen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen