zondag 2 april 2017

Halle-Booienhoven

Roger wilde vandaag voor onze wandeling nog eens naar Halle-Booienhoven.


Foto's Roger
Persoonlijk vond ik dat dorp weinig inspirerend, behalve dan de vervallen boerderij die we  ergens achterin ontdekten.



Foto's Roger
We merkten, tijdens onze toch een uur durende wandeling, dat nu ook de perenbomen aan het bloesemen zijn. Ik vrees dat de KVLS haar jaarlijkse poëtische bloesemwandeling dit jaar te laat heeft geprogrammeerd!

Foto Roger
Na onze wandeling gingen we nog iets drinken, genieten van de zon en mensen observeren op het terras van "De Kluizenaar".

Er was daar een vrouw (nee, ze staat niet op de foto hieronder) van wie de luxe afstraalde.
'Aan wat merk je dat?' vroeg Roger me. Ik legde uit dat ik, ondanks het feit dat ikzelf daar geen enkel belang aan hecht, toch wel een beetje dure kleding en juwelen herken. Toen we het café verlieten, bleef Roger even in bewondering staan voor een "dure en zeldzame" auto (merk vergeten). En ineens stond de man (of partner) van die vrouw naast ons: hij wilde iets halen uit zijn auto (het voertuig dat Roger aan het bewonderen was dus) en legde ons van alles (waar ik niets van begreep) uit over zijn exclusieve wagen. 'Je had gelijk,' zei Roger mij achteraf, 'ook hij houdt blijkbaar van luxe!'.

Foto Roger

Nadat ik thuis een (zelf bedachte, die heel lekker bleek) stoofschotel had in gang gezet, belde ik eindelijk nog eens naar een Matadi-vriend die, samen met zijn vrouw, veel tegenslag op gebied van gezondheid heeft gehad de laatste maanden, en moest ik voor de zoveelste keer vaststellen dat niet iedereen denkt zoals ik over telefoneren. Blij dat hij was! Hij verweet me net nog niet dat ik niet vaak genoeg belde! 😉

Daar moet ik dus in het vervolg rekening mee houden, al begrijp ik dat zelf niet goed: als je constant aan telefoon hangt, heb je toch helemaal geen tijd meer om iets of wat creatief te zijn, om te lezen, om te mediteren, enzovoort? Allemaal zaken waar onze vrienden ook veel belang aan hechten toch?

Deze avond laat, na een uurtje lectuur en het beantwoorden van enkele mails, eindelijk de volgende Limburgse monografie (geschreven door Roger Janssen) volledig in orde gebracht. Afijn, dat hoop ik... want dikwijls vindt Jan Gerits, naar wie ik mijn werk dan mail, hier en daar nog een detail dat niet in orde is! 😒

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen