Warme familiedag

Toen we deze middag "thuis" kwamen met Eva, begon ze meteen aan haar schooltaken, zodat ze voor de dansles nog tijd genoeg zou hebben voor een spelletje "Lama".  We konden twee partijtjes spelen voor dat haar mama haar naar het Heilig Hartinstituut zou rijden. Ik heb de spelregels niet echt begrepen maar we hebben veel gelachen!

Dochterlief bleek weer iets nieuws voor mij genaaid te hebben: een prachtig omkeerbaar mouwloos vestje.

Na het vertrek van dochterlief en Eva kwamen Matthias en Elena kort na elkaar thuis. Elena droeg hetzelfde vestje als ik (ook door haar mama gemaakt natuurlijk). Er werd even verteld over school, Matthias toonde me een spel dat hij had gedownload en ging dan studeren, Elena zette koffie en thee, en begon vervolgens ook aan haar schoolwerk. Daar was ze nog mee bezig toen Zeger aanbelde. Eindelijk was hij nog eens vrij op een maandagavond en kon hij dus met ons mee-eten. Zeger had een gezelschapsspel voor de kindjes bij zich (maar tijd om het te spelen was er niet).

Schoonzoon kwam thuis en begon het avondmaal voor te bereiden terwijl Matthias, Elena en Zeger samen praatten en grapten. Dochterlief en Eva kwamen thuis van de dansles en we konden aan tafel gaan om te genieten van een heerlijk Spaans gerecht.

Terwijl we later terug naar huis reden, kreeg ik een mail van Hendrik: hij heeft waarschijnlijk een goede pc voor Roger gevonden!

O ja, en ik mag "L'éventail de Séville" verder laten vertalen voor de kindjes!

Nostalgie

We moesten vandaag bier kopen en gehakt voor mijn gevulde courgette en paprika van deze avond. Daarna reden we ook nog wat rond in de streek. We kwamen door holle wegen van waaruit wandelpaden vertrokken die we vroeger vaak hadden "gedaan" en die we waarschijnlijk nooit meer zullen bewandelen. We waren even in het mooie Kerniel, waar Roger zijn kinderjaren doorbracht, we reden langs het vroegere huis van zijn nicht Jeannine zaliger, en herinnerden ons onze vele bezoeken aan haar, we waren ook eventjes in Mettekoven en dachten uiteraard terug aan Boudewijn Knevels. Kortom, het werd een heel nostalgische zaterdag.

Deze avond, na onze (heel lekkere) gevulde groenten, had ik helemaal geen zin om verder te werken aan die vroegere dagboeken (dat zou immers mijn nostalgische gevoelens alleen maar voeden). Ik zocht dus een ontspannende film en YouTube stelt me "Le boucher" ("de slager") voor. Uit de jaren 70 van vorige eeuw en het speelt zich af in de Dordogne: nostalgie zal waarschijnlijk weer van de partij zijn? 

Toch ga ik nu kijken, want het lijkt boeiend! 

AI schrijft mee

Gisterenavond heb ik nog een eerste hoofdstuk van dat boek laten vertalen door AI. Het resultaat zou ik niet uitstekend noemen, maar wel heel goed. Ik heb zelf nog een paar wijzigingen aangebracht (ik vond de vertaling iets te letterlijk — maar ik geef toe: het is een literaire tekst en die zijn het moeilijkst te vertalen zonder de ziel ervan te verraden).

Ik heb aan dochterlief gevraagd of ze denkt dat de kindjes geïnteresseerd zouden zijn en, als het antwoord positief is, laat ik de rest van dat boek vertalen. Zelf herlees ik het op die manier voor de tigste keer, en ik merkte gisteren dat ik er nog steeds even fel van genoot.

Ik heb vandaag ook weer ongeveer dertig bladzijden uit mijn vroegere dagboeken laten overtypen door Gemini. Hendrik had me gewaarschuwd dat ik het niet op deze manier moest doen en toch deed ik het: twee keer vlak na elkaar een vijftiental bladzijden “aanbieden ter verwerking”.
De eerste bundel werd praktisch foutloos overgetypt. De tweede bundel daarentegen… Ik herkende mijn eigen schrijfsels niet meer! AI had gewoon verder op de vorige bladzijden gefantaseerd en kwam met een verhaal af dat inderdaad logisch kon volgen op wat ik daarvoor had geschreven, maar dat een heel andere kant uitging dan mijn eigen verhaal! Ik verweet het “hem” en “hij” antwoordde dat hij merkte dat ik hem had betrapt op “fantaseren”!

Ik sloot de sessie af en een poosje later gaf ik Gemini (in een nieuwe sessie dus) diezelfde tweede bundel om over te typen, en toen ging het weer bijna foutloos!

O ja, ik zou het nog vergeten te vermelden: Roger is inderdaad aan een nieuwe computer toe!

Over kapotte pc's en nieuwe projecten

Roger is naar een bestuursvergadering van Heemkunde Groot Heers. Ik weet niet precies wat ze daar aan het bespreken zijn, maar ik vrees dat Roger er moet aankondigen dat zijn pc weer kapot is! Voor zijn vertrek bleken de muis en het toetsenbord immers niet meer herkend te worden door zijn computer. Hij gaat zijn pc deze avond laat herstarten maar Hendrik had gewaarschuwd dat hij zich moest voorbereiden op de aankoop van een nieuwe pc. Ik vermoed dat het moment gekomen is.  Hendrik zal zich bezig houden met die aankoop en ondertussen zal Roger weer aangewezen zijn op zijn smartphone. En opnieuw verplicht papieren boeken en kranten lezen.

Buiten enkele huishoudtaken heb ik vandaag vooral enkele bladzijden uit mijn vroegere dagboeken laten overtypen door Gemini. Dat gaat ongelooflijk vlot: vandaag werden zo'n 30 geschreven bladzijden verwerkt (overgetypt en door mij nagelezen - Gemini maakt praktisch geen fouten).

Nu dat zo vlot gaat, denk ik soms aan een ander project. Al enkele jaren zoek ik voor Elena en Eva naar een Nederlandse vertaling van "L'éventail de Séville" van Paul-Jacques Bonzon. Het boek zou ooit in het Nederlands zijn vertaald, maar die vertaling is nergens meer te vinden. Als ik de tekst (ik heb dat boek, dat ik nog in Congo las, altijd bewaard) nu eens scande en liet vertalen door AI?  

Genoegens en twijfels

Het was vandaag weer boodschappendag. Deze keer reden we naar Sint-Truiden en terwijl we daar even in de stad rondliepen, vond ik het jammer dat we nooit meer een "terrasje doen". Ja, ik weet het, het is winter (maar er zijn verwarmde terrassen) maar de voornaamste reden is dat Roger helemaal geen alcohol meer drinkt als hij nog moet rijden, en dat we koffie, thee of water op café een beetje duur vinden voor wat het is. Als je vanaf volgend jaar ook niet meer mag roken of dampen op een caféterras, zal voor mij de lol er ook volledig af zijn!

Deze avond heb ik nog een rijke tajineschotel voor twee dagen klaargemaakt en na ons avondmaal, heb ik de kranten online doorgenomen. In "De andere krant" viel ik op dit heel interessante artikel. Waarin ik onder andere lees dat  "onder meer risico's voor zwangere vrouwen en patiënten met auto-immuunziekten waren niet onderzocht. Beide groepen moesten maar gewoon de proef op de som nemen". Ik herinner me dat een eerste arts mij daarvoor had gewaarschuwd maar dat later andere artsen, met wie ik te maken kreeg omwille van mijn polyartritis, beweerden dat die prik absoluut veilig was!

En nu is het tijd om te genieten van een "Maigret"! 

Kindjesdag

Een groot deel van deze "kindjesdag" werd exclusief aan Eva besteed. We pikten haar op terwijl ze van school naar huis liep, we werkten samen aan haar Frans en WO, en net toen Elena en Matthias binnenkwamen, reden Roger en ik Eva naar de dansles.

Elena en Matthias zouden even alleen zijn tot dochterlief rond 17 uur thuis zou komen. En wij reden naar de parking van het Heilig Hartinstituut, vanwaar we door de wirwar van weggetjes en pleintjes naar het danslokaal liepen. Dat lokaal bevindt zich in een kelder, waar Eva na een paar kusjes naartoe liep. Deze keer zouden Roger en ik blijven wachten tot het einde van de dansles. Dat deden we in de grote hal waar de trap naar de kelder en een trap naar een zwembad op de verdieping op uitkomen. Ik was bang dat het er koud zou zijn (en wilde daarom eerst terug naar de auto lopen) maar die hal was lichtjes verwarmd en met onze jas aan was de temperatuur er echt te doen. Daarbij, zoals Roger opperde: naar de auto lopen en terugkomen zou al te veel tijd gevergd hebben.

We zaten daar dus een uur te lezen (ik in een boek over Afrika en Roger in een boek van Ivo Hermans) tot iets over 18 uur Eva weer te voorschijn kwam.

In het duister liepen we terug naar de auto en toen voelde het heel koud aan. 'Mijn handen zijn bevroren', klaagde Eva.

"Thuis" was de tafel al gedekt en wachtte een heerlijk wokgerecht op ons. Matthias maar vooral Elena hadden veel te vertellen. Na het eten, bij nog een kopje koffie of thee, liet Elena me nog nieuwe zelf geschreven gedichtjes lezen, toonde dochterlief me nieuwe stofontwerpen en maakte Eva voor mij een kleurrijke bladwijzer.

Hulp van Hendrik

Deze avond nam Hendrik nog eens mijn computer vanop afstand over om mijn nieuwe back-upschijf in te stellen.

En… hij heeft dat verdwenen dagboek weer tevoorschijn getoverd!