Genoegens en twijfels

Het was vandaag weer boodschappendag. Deze keer reden we naar Sint-Truiden en terwijl we daar even in de stad rondliepen, vond ik het jammer dat we nooit meer een "terrasje doen". Ja, ik weet het, het is winter (maar er zijn verwarmde terrassen) maar de voornaamste reden is dat Roger helemaal geen alcohol meer drinkt als hij nog moet rijden, en dat we koffie, thee of water op café een beetje duur vinden voor wat het is. Als je vanaf volgend jaar ook niet meer mag roken of dampen op een caféterras, zal voor mij de lol er ook volledig af zijn!

Deze avond heb ik nog een rijke tajineschotel voor twee dagen klaargemaakt en na ons avondmaal, heb ik de kranten online doorgenomen. In "De andere krant" viel ik op dit heel interessante artikel. Waarin ik onder andere lees dat  "onder meer risico's voor zwangere vrouwen en patiënten met auto-immuunziekten waren niet onderzocht. Beide groepen moesten maar gewoon de proef op de som nemen". Ik herinner me dat een eerste arts mij daarvoor had gewaarschuwd maar dat later andere artsen, met wie ik te maken kreeg omwille van mijn polyartritis, beweerden dat die prik absoluut veilig was!

En nu is het tijd om te genieten van een "Maigret"! 

Kindjesdag

Een groot deel van deze "kindjesdag" werd exclusief aan Eva besteed. We pikten haar op terwijl ze van school naar huis liep, we werkten samen aan haar Frans en WO, en net toen Elena en Matthias binnenkwamen, reden Roger en ik Eva naar de dansles.

Elena en Matthias zouden even alleen zijn tot dochterlief rond 17 uur thuis zou komen. En wij reden naar de parking van het Heilig Hartinstituut, vanwaar we door de wirwar van weggetjes en pleintjes naar het danslokaal liepen. Dat lokaal bevindt zich in een kelder, waar Eva na een paar kusjes naartoe liep. Deze keer zouden Roger en ik blijven wachten tot het einde van de dansles. Dat deden we in de grote hal waar de trap naar de kelder en een trap naar een zwembad op de verdieping op uitkomen. Ik was bang dat het er koud zou zijn (en wilde daarom eerst terug naar de auto lopen) maar die hal was lichtjes verwarmd en met onze jas aan was de temperatuur er echt te doen. Daarbij, zoals Roger opperde: naar de auto lopen en terugkomen zou al te veel tijd gevergd hebben.

We zaten daar dus een uur te lezen (ik in een boek over Afrika en Roger in een boek van Ivo Hermans) tot iets over 18 uur Eva weer te voorschijn kwam.

In het duister liepen we terug naar de auto en toen voelde het heel koud aan. 'Mijn handen zijn bevroren', klaagde Eva.

"Thuis" was de tafel al gedekt en wachtte een heerlijk wokgerecht op ons. Matthias maar vooral Elena hadden veel te vertellen. Na het eten, bij nog een kopje koffie of thee, liet Elena me nog nieuwe zelf geschreven gedichtjes lezen, toonde dochterlief me nieuwe stofontwerpen en maakte Eva voor mij een kleurrijke bladwijzer.

Hulp van Hendrik

Deze avond nam Hendrik nog eens mijn computer vanop afstand over om mijn nieuwe back-upschijf in te stellen.

En… hij heeft dat verdwenen dagboek weer tevoorschijn getoverd!

Think Poets

Ik wist dat Debby (en ook Hendrik, al zou hij geen gedichten voordragen) vorige woensdag deelnam aan de poëzieavond "Think Poets" in hun buurt. Hoewel we welkom waren, zijn we er niet naartoe gegaan. Op een weekdag rijdt Roger immers helemaal niet graag naar het Antwerpse. 

Debby had me eerder al enkele van haar gedichten laten lezen en ik was oprecht onder de indruk. Ondertussen had ik vernomen dat de avond echt een succes was... maar deze avond wachtte mij nog een verrassing.

Nadat ik die bladzijden uit mijn dagboeken had gerecupereerd, zocht ik een beetje afleiding op YouTube, en wat wordt me daar plotseling voorgesteld? Filmpjes van Hendrik, waaronder dit waarin Debby voordraagt.

Zo was ik er toch een heel klein beetje bij, bedankt, Hendrik!

Stommiteit

Door een stommiteit (ik weet echt niet hoe ik het gedaan heb) ben ik vandaag een zestigtal overgetypte dagboekbladzijden kwijtgeraakt. Een ramp, was mijn eerste reactie, maar dankzij Gemini valt het gelukkig mee. Ruim de helft van die bladzijden was handmatig overgetypt, maar nu ik AI gebruik, gaat het allemaal veel sneller. Op anderhalf uur tijd heb ik al een volledige maand aan dagboeknotities gerecupereerd.

Over onze hersenen en ons bewustzijn

We hadden het erover met Maj deze middag: wordt ons bewustzijn voortgebracht door onze hersenen, of capteren onze hersenen een zelfstandig bewustzijn? Ik vertelde haar dat sommige wetenschappers beginnen te twijfelen, maar door mijn gebrek aan eruditie kon ik daar natuurlijk geen voorbeelden van geven.

Je zou bijna beginnen denken dat mijn pc mijn gedachten kan lezen! Deze avond laat wordt me toevallig (?) een filmpje voorgesteld waarin de mentalist Fabien Olicard het precies over dat debat heeft. Het is (opnieuw) in het Frans maar de Nederlandse ondertitels (die je kunt krijgen via de instellingen) zijn heel degelijk. 

Maj bezoeken

We gingen vandaag eindelijk nog eens op bezoek bij Maj. Het werd een heel aangenaam, blij en warm weerzien. We hadden elkaar veel te vertellen en genoten samen van een paar biertjes in de cafetaria (die “Grand Café” heet).

Opnieuw viel me op hoe aangenaam dat rusthuis is, zeker in vergelijking met de twee andere rusthuizen die ik regelmatig bezoek of bezocht. Maj woont niet meer op de grote kamer die ze deelde met haar echtgenoot Charlie zaliger, maar haar nieuwe stek is al even ruim, persoonlijk en gezellig ingericht, met een zithoek en een goed gevuld boekenrek. Net zoals bij Nany (bij mijn schoonzus mis ik dat) zijn er overal zithoekjes waar mensen samen zitten te keuvelen. De algemene sfeer is heel warm, bijna huiselijk zelfs. Je voelt dat bewoners en bezoekers elkaar meestal kennen. De “Grand Café”, de cafetaria, is bijzonder aangenaam. En Maj zegt dat het eten ook meevalt.

Zonder auto is dit rusthuis echter bijzonder moeilijk te bereiken vanuit Antwerpen of Leuven. Jammer, want als ik een “eindstation” mocht kiezen, zou dit mijn voorkeur genieten. Alleen zouden we Hendrik en Zeger waarschijnlijk bijna nooit meer ontmoeten als we daar woonden.

Over granen en kippen en zo

Vandaag was het boodschappendag en... Roger kreeg deze avond eindelijk zijn niertjes met sherry. Ik eet niet graag niertjes en maakte me dus een omelet met de rest van de groenten van gisteren. Bijzonder lekker was dat, ik denk nog lekkerder dan die niertjes! 

Vandaag wordt Matthias echt 13 jaar! Ik veronderstel (ik moet hem straks nog bellen) dat er ten huize dochterlief een van zijn lievelingsgerechten, namelijk pasta met pesto, op het menu stond! 😊

Over pasta, niertjes, eieren en voedsel in het algemeen gesproken: ik had al gelezen over de aanpassing van de voedingsdriehoek in de Verenigde Staten en nu kreeg ik er deze video over voorgesteld. De spreker vertelt dat hij al meer dan10 jaar voorstander is van zulk dieet! Ikzelf pleit daar al zeker 12 jaar voor, na lectuur van het boek van Verburgh, waarin de auteur uitlegt dat te veel koolhydraten op het menu zorgen voor obesitas en ontstekingen (en dus ook voor chronische ziekten - wat zou ontkend worden door de Belgische Hoge Gezondheidsraad). Ik werd en word om die mening nog steeds uitgelachen (behalve door sommige mensen, waaronder mijn broertje die aan de lijve heeft ondervonden wat een koolhydraatarm dieet met je lichaam doet).

Ondertussen heb ik even met Matthias gebeld: er stond daar geen pasta op het menu, wel kip! Ik merk dat vlees in de nieuwe Amerikaanse voedselpiramide als belangrijker wordt beschouwd dan granen en dat lijkt me normaal, zeker als het gaat om vlees van dieren die gegraasd hebben en dat dus gezond vet bevat (en voor de vegetariërs: merk op dat de driehoek ook een kom rijst met rode bonen bevat als vleesvervanger). 

Ik hoop zo dat binnenkort ook hier "ontstekingsremmende voeding" de norm wordt! 

Rustdag

We maakten er vandaag bewust een rustdag van! Buiten het koken, afwassen en een heel klein beetje opruimen, heb ik niets gedaan dan lezen, enkele dagboekbladzijden laten overtypen door Gemini (echt, ik sta versteld van zijn prestaties!) en, omdat ik me toch wat aan het amuseren was met "hem", vroeg ik hem een tekening te maken van die foto die dochterlief onlangs van ons beiden liet maken. Het resultaat mag er zijn, vind ik!

En dan, terwijl ik zo'n beetje rondhing op YouTube, viel ik ineens op filmpjes van onze vroegere buurjongen René zaliger! Zusje, broertje en zussen en broer van René, kijk bijvoorbeeld eens naar dit filmpje! Het zal veel herinneringen oproepen!

Verjaardagen vieren

Om 15.30 uur haalden we vandaag Hendrik en Debby af aan het station van Leuven, om samen door te rijden naar dochterlief en schoonzoon. Elena, Matthias en Eva vierden immers hun respectievelijke 15e, 13e en 10e verjaardag. De familie van schoonzoon en Zeger waren al ter plaatse.

Cadeautjes werden uitgepakt; lekkere hapjes, heerlijke wijn en pastagerechten volgden elkaar op. Er werd gezellig gepraat, gespeeld en gelachen tot vrij laat. De ouders van schoonzoon vertelden ons ook over het lepradorp Fontilles in Spanje, waar Roger en ik nog nooit van hadden gehoord.

Tegen 21.30 uur brachten we Debby en Hendrik terug naar het station, vanwaar ze naar het Antwerpse zouden sporen, en reden wij terug naar Haspengouw.

 

Verschuivingen

We zullen pas morgen weten of we al dan niet niertjes kunnen krijgen! Ik vrees dat, wanneer we die begeerde niertjes eindelijk zullen hebben, ze rechtstreeks de diepvriezer in zullen gaan!

Deze avond vond het Nieuwjaars etentje van Heemkunde Groot Heers plaats. Dit jaar hadden we ons niet  ingeschreven omdat deze week voor ons al druk genoeg was (en daarbij, het voor dit jaar gekozen restaurant serveert naar onze mening niet de beste kost). Dat bleek een geluk, want zo konden we ons deze avond tegoed doen aan het witloof en de hamburgers die we gisteren niet opgegeten kregen. Wat ik voor vandaag had gepland verschuift dan naar morgen, enzovoort. En die niertjes, die zal ik dan maar inpassen in een menu voor volgende week of zo.

Vandaag heb ik, tussen enkele huishoudtaken door, een achttal bladzijden uit mijn vroegere dagboeken laten overtypen door Gemini. Het is ongelooflijk hoe snel dat nu gaat, dat overbrengen van handgeschreven bladzijden naar mijn getypte dagboekbestanden!

P.S. 17/1/2026 Roger heeft zijn niertjes maar zal ze pas dinsdag te eten krijgen!

Geen niertjes, wel sherry voor Rogers verjaardag

Roger had eergisteren nog eens niertjes besteld voor vandaag. Hij wordt immers 82 jaar en dat zouden we een beetje vieren met een van zijn lievelingsgerechten, "niertjes al Jerez". Hij bracht na onze brunch enige tijd door met het beantwoorden van wenskaarten, mailtjes, telefoontjes en berichtjes, maar dan konden we de bestelde niertjes gaan halen. 

Helaas, de bestelling lag niet op ons te wachten. Waaraan het lag (vergetelheid of geen niertjes voorradig?) weten we niet, want de slager van het warenhuis was niet meer te bereiken. Morgenochtend pas kan Roger hem telefonisch om meer uitleg vragen. 

Ik stelde de ontgoochelde Roger voor om dan maar een ander gerecht te kiezen voor het avondmaal. En zo komt het dat we thuiskwamen met zalm belle vue, hamburgers en witloofstronken.

Thuis schonken we ons een glas sherry in, waarvan we genoten met olijven en droge worst terwijl we een uil hoorden roepen in de wei. 

Daarna smulden we van de zalm belle vue met vers boord... om vast te stellen dat we helemaal geen honger meer hadden voor de hamburgers en het witloof!

Oud(er) worden

Na onze brunch en na school belde ik even naar Elena die vandaag 15 jaar wordt. Ze was pannenkoeken aan het eten en deze avond ging ze op restaurant met haar papa, mama, broer en zus. En verder maakte ze plannen voor een feestje met enkele klasgenoten. Ouder worden is duidelijk nog leuk op die leeftijd.

Ik probeerde daarna tevergeefs onze vriend Roger Beeckman te bereiken: hij werd vandaag immers 97 jaar! Ik viel echter op zijn vrouw Lily die me niet herkende.

Na de middag reden Roger en ik naar schoonzus L. Eigenlijk moest ik dringend beginnen schoonmaken maar we vonden dat dit bezoek voorrang moest krijgen (vorige week durfden we er immers niet naartoe te rijden). De cafetaria van het rusthuis bleek opnieuw gesloten. Of beter gezegd: je kon er gaan zitten maar er niets gebruiken bij gebrek aan bediening. We zaten daar dus twee uurtjes... meestal zwijgend: L. is geen prater en wij zijn dat ook niet. 

In de regen, die al bijna de hele dag uit de lucht viel, reden we later naar huis. Net toen we aan ons avondmaal wilden beginnen, kregen we een telefoon van Roger Beeckman. 'Ik heb de 97 jaar bereikt!' was het eerste wat hij zei, waarna hij uitlegde waarom hij zo laat terugbelde. Hij was naar een dansoptreden gaan kijken in het rusthuis. Hij vertelde verder over hun leven daar en daaruit bleek dat ouder worden op die leeftijd niet zo leuk meer is. Gaan slapen en opstaan op commando, opnieuw verplicht eten wat de pot schaft, in zijn geval niet meer kunnen lopen of lezen. Maar gelukkig bleek hij nog bijzonder goed bij zijn hoofd voor zijn leeftijd (wat voor zijn echtgenote minder het geval zou zijn: 'ik ben het hoofd en zij de benen', zei Roger).

Dan was het hoog tijd om te eten en daarna, na een snelle afwas, was ik te moe om nog te beginnen schoonmaken. En morgen komt daar ook niets van, want dan is het mijn Roger die een jaartje ouder wordt! 

Twinning

Ik ken dat woord nog niet zo lang, maar vandaag klopte het helemaal. Dochterlief en ik droegen toevallig allebei een coltrui met hetzelfde motief- door haar ontworpen en door haar genaaid, uiteraard!

Ze liet Elena een foto van ons maken:

Een warme lekkere "kindjesdag"

Het was weer "kindjesdag". Eva pikten we op terwijl ze in de regen van school naar huis liep. Dochterlief was nog thuis en we gaven haar een back-upschijf met onze familiefilmpjes (die Hendrik lang geleden had gedigitaliseerd). Ze leek er heel blij mee (Zeger, jouw zus gaat ze kopiëren, waarna jij die back-upschijf kunt lenen).

Daarna begonnen Eva en ik aan haar schooltaken (Frans onder andere) vooraleer dochterlief haar naar de dansles bracht. 

Elena en Matthias kwamen thuis, we praatten een beetje over onder andere hun plannen voor hun verjaardag, Elena zorgde voor een kopje thee of koffie en daarna gingen ze studeren. Roger en ik bleven in de living lezen, onder andere het interview met Maj in De Standaard, dat onze dochter ons gegeven had. 

Vorig weekend had mijn vriendin en vroegere klasgenote Denise mij al een link gestuurd naar dat interview, maar we konden het niet lezen wegens een betaalmuur. Terwijl ik het interview aan het lezen was, kwam er een mail van Maj binnen: dat we zeker welkom zijn (en ik heb aan Roger gevraagd zo snel mogelijk even bij haar langs te gaan).

En dan kwam schoonzoon thuis, die zorgde voor ons avondeten. Kort daarna kwamen Eva en dochterlief terug van de dansschool en gingen we aan tafel om te smullen van warm worstenbrood en appelbollen. Dat heeft gesmaakt (maar vanaf nu let ik opnieuw op mijn "dieet", want gisteren en vandaag had ik weer fel pijn in mijn enkels).

Tegen 20:30 uur verlieten we de kinderen, maar Roger kreeg eerst nog een heel mooi kaartje voor zijn verjaardag!

Hulp van Hendrik en Gemini

Hendrik is weer naar huis. Roger is tijdelijk uit de nood geholpen (maar hij heeft dringend een nieuwe computer nodig; Hendrik beloofde daarvoor te zorgen).

En mij heeft Hendrik iets nieuws geleerd. Hij heeft onze scanner aangesloten op mijn pc. Als ik nu mijn handgeschreven dagboekbladzijden scan en daarna aan Gemini vraag om die over te typen, krijg ik na enkele seconden een praktisch foutloze getypte tekst die ik kan toevoegen aan mijn overgetikte dagboeken (wat ChatGPT niet zo goed deed). Ongelooflijk handig is dat!

Hendrik biedt hulp

Hendrik is hier dit weekend (zonder Debby die andere verplichtingen had) om de pc van Roger na te kijken. Na uren werk hoopt hij die computer opnieuw zo goed als gebruiksklaar te krijgen... maar hij raadt Roger toch aan om zo snel mogelijk een nieuwe te kopen.

Terwijl de mannen met die computer bezig waren, zorgde ik voor lekkere gerechten (boeuf stroganoff, osso bucco). En ondertussen blijft het heel koud en er valt nog steeds sneeuw. 

Sneeuwplezier?

We wilden vandaag eindelijk nog eens schoonzus L. bezoeken (en in het voorbijgaan even mijn brief aan Eva posten) maar de weersomstandigheden waren zo slecht dat we maar zijn thuis gebleven. Eva mailde me over haar sneeuwplezier met haar broer Matthias; ikzelf kan duidelijk helemaal niet meer genieten van de winter!

Brieven en columns

De postbode bracht gisteren een brief* van Eva, met daarbij enkele door haarzelf mooi versierde blaadjes briefpapier! De bedoeling is duidelijk, en ik antwoordde haar al vandaag in een brief, geschreven op een van die versierde bladen. Heel romantisch... maar nu moet die brief nog op de post geraken!

Vandaag kreeg ik ook een mail van Maj, met een link naar haar allerlaatste column in De Standaard. Weer iets dat voorgoed voorbij is! Ik veronderstel dat de laatste woorden "kom gerust langs, u bent welkom" ook voor ons bedoeld zijn en vroeg dus aan Roger om binnenkort eindelijk eens een bezoekje te brengen aan Maj!

* Ik ontdekte de brief pas toen we thuiskwamen na onze korte "kindjesdag".

Sneeuw

Het was maar een heel korte “kindjesdag”! Het had gesneeuwd en er werd nog meer sneeuw verwacht. De hoofdwegen waren gelukkig vrijgemaakt, maar onderweg was het soms toch moeilijk rijden door de vallende sneeuw.

We pikten Eva op terwijl ze van school kwam. “Thuis” bewonderden we de sneeuwpop die de kinderen gisteren hadden gemaakt, zorgde ik ervoor dat Eva wat fruit te eten kreeg en begonnen we aan haar schoolwerk. Al om 16:30 uur reden we Eva naar haar dansles. Net toen kwamen Elena en Matthias thuis. Vandaag waren ze niet met de fiets maar met de bus gekomen, vandaar dat ze iets later dan anders waren. Ik liet hen dus zelf voor hun vieruurtje zorgen.

We reden Eva naar het Heilig Hartinstituut en vergezelden haar, in de kou en de sneeuw, van de parking naar de dansschool. Net toen we weer bij de auto aankwamen, kreeg ik een telefoontje van dochterlief om te zeggen dat zij, zoals afgesproken, Eva na de dansles zou afhalen.

Wij reden daarna rechtstreeks terug naar Haspengouw, met een stoofschotel die we uit de koelkast van dochter en schoonzoon hadden mogen meenemen en waarvan we deze avond heerlijk smulden.

Het werd dus een bijzonder korte “kindjesdag”, maar we wilden het niet riskeren om later nog gladde wegen te moeten trotseren: het begon immers opnieuw te sneeuwen terwijl we naar huis reden.

1984

Het is koud, te koud! Zelfs de sneeuw die gisteren en eergisteren viel, kan die kou voor mij niet meer goed maken: ik hou duidelijk niet van de winter!

We doen dus weinig, enkel het hoogstnodige, en lezen veel (vooral Roger wiens pc nog niet is hersteld). 

Vandaag wilde ik nog eens "1984" van Orwell lezen, en toen gebeurde er weer iets eigenaardigs. Nadat ik naar het journaal had gekeken op mijn scherm, stelde YouTube me het volgende voor: een bespreking van dat boek! Kan YouTube nu ook al mijn gedachten lezen? Uiteraard ben ik niet gaan zoeken naar ons exemplaar van "1984" maar begon ik te kijken en dat ga ik nu verder doen, want het is heel interessant!

Luie dagen

Het is heel koud, er wordt sneeuw verwacht, op de radio heeft men het voortdurend over die verschrikkelijke brand in Zwitserland, en wij blijven knusjes binnen: filmpjes kijken, lezen, vroegere dagboeken overtikken, koken en over en weer mailen met Eva. Roger heeft het boek over een reis door Afrika uit, ik kreeg het toevallig in handen en begon het zelf te lezen. Niet bijster goed geschreven maar wel vrij boeiend. 

Het zijn dus vrij luie dagen maar dat is niet erg. O ja, en vorige nacht heb ik weer een bijzondere droom gehad: Rogers nicht Jeannine kwam op bezoek en zei me dat ze helemaal niet dood was: "Voor jullie ben ik misschien wel overleden, maar ik leef nog!".