Een telefoonoproep

Straatgenote V. belde me vandaag. Ze wilde weten hoe het met Nany gaat. Eigenlijk goed, al zal Nany dat niet toegeven: ze is die quarantaine echt beu! Ik merk wel dat ze een droge hoest heeft die fel verschilt van haar gewone kuchje (wat ze ook niet wilde toegeven).  

V. praatte verder nog over koetjes en kalfjes maar vertelde me ineens dat het zo erg gesteld is in ons dorp.
Heers bestaat uit 12 kerkdorpen. Ik wist dus al dat het virus serieus te keer gaat in de gemeente maar wist niet welke dorpen het meest getroffen zijn. Volgens V. zijn heel veel van onze bijna rechtstreekse buren positief bevonden de laatste weken (dat vernam ze door haar telefoongesprekken met andere dorpsbewoners). Geen goed nieuws dus!

En... misschien moet ik toch leren wat meer te telefoneren zodat ik op de hoogte word gehouden van de plaatselijke nieuwtjes? 😉

Rijke luie maandag

Niet veel "gedaan" vandaag buiten het dagelijkse telefoontje met Nany en de bereiding van een heerlijke stoofschotel van everzwijn, lezen, kijken en luisteren.

En allerlei interessante zaken tegengekomen. Zoals dit radio-interview met de auteurs van het boek "Dieu, la science, les preuves", Michel-Yves Bolloré en Olivier Nonnasier (wetenschappers die ik niet kende).  Volgens hen zou de huidige wetenschap het bestaan van een god wel bewijzen. Het boek zou naar het schijnt bovendien vrij gemakkelijk lezen: ik heb weer veel zin om het te kopen... maar wat met ons voornemen om geen boeken meer aan te schaffen dan? 

Ik keek ook naar een debat over onder andere de inenting van kinderen. Eigenlijk niet echt een debat op z'n Frans (tja, het is weer in het Frans, net zoals het gesprek waar ik het hierboven over heb): meer een dubbel televisie-interview. Als argument voor wordt gegeven een gedeeltelijke bescherming tegen erge vormen van covid, als argument tegen de mogelijke erge bijwerkingen van het prikje die onvoldoende bestudeerd werden én het feit dat kinderen, behalve als ze bijvoorbeeld zwaarlijvig zijn, weinig last hebben van het virus. Wat een geluk dat ik zelf geen beslissing moet nemen op dat gebied (hoewel ik denk dat ik voorzichtigheidshalve die tweede mening zou volgen)!

Ik heb ook een heel interessant artikel van Sam Brokken gelezen. Deze keer in het Nederlands. 

Het was echt een rijke luie dag!

Cadeautjes

Nany kreeg geen cadeau: ze vernam dat ze nog eens 10 dagen op haar kamer moet blijven (en was helemaal niet tevreden).

Hier ging het er anders aan toe. Sinterklaas kwam langs deze nacht en vandaag, tegen 14 uur, kregen we even bezoek van de kindjes en hun ouders. Roger maakte enkele foto's:

Maar...  de kindjes en hun ouders hadden ook cadeautjes voor ons bij: zelfgemaakte bladwijzers en kunstwerkjes en een prachtig kussen ontworpen en genaaid door dochterlief:

Wij, de volwassenen, dronken snel een kopje koffie of thee en de kindjes (eenmaal is geenmaal) een cola of Fanta. 

Daarna reden onze bezoekers terug naar huis. Een blitzbezoek wegens Corona dus, jammer genoeg (vonden de kindjes ook)!

Berichtje van Sinterklaas

Vandaag, zoals beloofd aan Matthias, even gebeld naar dochterlief: dat ik een bericht heb gekregen van Sinterklaas! 

Uiteraard ging het gesprek daarna meer tussen de kindjes en mij dan tussen hun mama en mij! Hoewel Elena het sprookje over de grote sint heeft begrepen (wat Matthias betreft, twijfel ik) was zij de eerste die vroeg of ze heel binnenkort mogen langskomen. 

Uiteraard, al zal het jammer genoeg blijven bij "langskomen" omdat we blijven oppassen (en ik stiekem hoop dat, als iedereen oppast, dit jaar onze "kerstafspraak" met de kinderen en kindjes wel kan doorgaan).

En toch kijk ik echt uit naar dat "langskomen"! De kindjes en dochterlief vertelden me dat ze cadeautjes voor ons hebben: ik ben echt heel benieuwd!

En nog een verjaardag!

Vandaag is het de beurt aan dochterlief. 42 jaar wordt ze. Op dit ogenblik zal ze wel gezellig aan het vieren zijn met haar gezinnetje. Geniet ervan, meisje (Eva vindt het altijd eigenaardig als ik "meisje" zeg tegen haar mama maar ik kan haar toch moeilijk "vrouwtje" noemen?). Gelukkig nieuw levensjaar!

Opluchting en verbazing

De hele avond heb ik besteed aan het nalezen van de nieuwe Oostland: het wordt een boeiend nummer! 

De hele dag daarentegen dacht ik aan het optreden volgende zaterdag van de "Reizende Reiger" en herhaalde ik in mezelf: 'Moei je alsjeblieft niet, Jessy! Zeger en zijn kameraden zijn volwassen en weten zelf wel wat ze moeten doen.' 

Ik heb me niet gemoeid (aan de "Reizende Reiger heb ik trouwens niets te zeggen😉)! Maar wat had ik een "goesting" om Zeger te mailen dat, volgens mijn "bescheiden" mening, dat evenement beter zou geannuleerd worden.  Ik heb het niet gedaan (het zijn mijn zaken niet en daarbij wij zouden er sowieso al niet naartoe gaan). En dan krijg ik deze avond een bericht van het toneelgezelschap: de voorstelling wordt afgelast! Wijze beslissing van die jongelui gezien de situatie al vind ik het ook heel erg voor hen!

Deze avond laat las ik nog dat het Jaarrapport van de staatsveiligheid zegt dat "Viruswaanzin " (de site is  veranderd van naam, heet nu "Vrijheid": misschien daarom dat die site onlangs niet te bereiken was) aan desinformatie doet... omdat er een verband wordt gelegd tussen het virus en 5G. Dat is pas waanzin! "Viruswaanzin" zei net dat ze het zeker niet zullen hebben over die 5G of die "link" omdat ze daar niets van kennen! Over desinformatie gesproken!

"Vrijheid" lacht er zelf mee, maar toch...

Winters koud

Gisteren zag ik een winterkoninkje op ons terras en vroeg ik me af of het dan al winter is!

Aan telefoon klaagde Nany weer vandaag. In feite begrijpt ze er niets van (ze heeft drie prikken gehad, ze voelt zich niet ziek en toch moet ze op haar kamer blijven). Als je het haar probeert uit te leggen, begrijpt ze er nog minder van (als ze al naar je luistert, want Nany heeft de neiging om constant aan het woord te willen blijven). Hoe kun je iemand besmetten als je niet ziek bent? En vooral: hoe kan zij dat virus hebben opgedaan zonder iemand aan te raken de laatste weken? Dat aanraken daarvoor niet nodig is, begrijpt ze al helemaal niet. Ze blijkt ook vergeten te zijn dat ze heel veel afwisselende contacten had tot een poosje geleden (en ik vermoed dat ze niet beseft dat ze daarbij nooit enige afstand houdt) en vraagt zich nu af of je het virus misschien ook via de telefoon kunt krijgen of doorgeven (ze telefoneert heel veel)! Ik zei haar dat zoiets niet kon maar dat leek ze maar half te geloven! Toen ik haar probeerde te troosten en zei dat wij deze dagen ook niemand ontmoeten, antwoordde ze: 'Ja, maar jullie kunnen wel gaan wandelen.' Het gaat veel beter met mij maar echt wandelen, daar ben ik absoluut nog niet toe in staat! 

Nany begrijpt maar niet dat ons leven nu al bijna even rustig is als het hare, met dat verschil weliswaar dat wij onze boeken en internet hebben én dat we over meer dan één kamer beschikken. 

Deze avond reed ik wel mee met Roger die zijn derde prik ging halen. Terwijl ik op hem wachtte in de auto werd er "aangeklopt" op het autoportier. Elie M. van de werkgroep WO I-II  (die ik eerst niet herkende met zijn mondkapje voor zijn gezicht)! We praatten een poosje over de werkgroep en onze projecten. 

Maar... wat vond ik het vreselijk koud terwijl ik daar op Roger wachtte! Ik bedacht dat, zelfs als ik het zou aankunnen, een wandeling me niet zou bekoren deze dagen! Ik heb nooit van de winter gehouden en blijkbaar groeit mijn aversie voor dat seizoen! En de winter komt er toch zo vroeg aan dit jaar!  Ik ken enkele mensen die wel houden van die winterse kou maar toch ben ik niet de enige van onze vrienden die het voorbarig "winters koud" vindt, las ik in de mails deze avond!  

Dat winterkoninkje wist blijkbaar al voor mij dat het winter wordt!