Zo gaat dat dus niet in het echte leven!
Dus ging ik maar terug naar mijn eigen pc en mijn lectuur: onder andere dit en dit, en rookten Roger en ik nog een laatste sigaret/sigaar.
 |
| Eigen foto |
zaterdag 11 juni 2016
Nadat ik deze avond nog enkele mails had beantwoord, even de kranten online had doorgenomen (blijkbaar zet sport aan tot geweld?), ging ik naar Facebook. Ik heb dat altijd vergeleken met een online café. Alleen ervaar ik de laatste tijd dat het een "café" is waar er te veel te "liken" valt. Na 10 minuten ben ik nog steeds niet rond met "liken", ook al wil ik graag al mijn online vrienden "liken".
Zo gaat dat dus niet in het echte leven!
Dus ging ik maar terug naar mijn eigen pc en mijn lectuur: onder andere dit en dit, en rookten Roger en ik nog een laatste sigaret/sigaar.
Jawel, af en toe rookt Roger nog een sigaar. Waarom zou ik hem dat ontzeggen (ja, ik weet het, hij heeft last van zijn hart)? Om hem ongelukkig te maken? Dat is nog slechter voor het hart!
Zo gaat dat dus niet in het echte leven!
Dus ging ik maar terug naar mijn eigen pc en mijn lectuur: onder andere dit en dit, en rookten Roger en ik nog een laatste sigaret/sigaar.
Behangen
Onze slaapkamer zou al lang opnieuw geschilderd of behangen moeten worden. Geen van beide bezigheden zijn echter onze favoriete, dus schoven we dat altijd maar op. Ik had zelfs al voorgesteld in de plaats daarvan de muren van de kamer te behangen met echte stoffen (gordijnenstof bijvoorbeeld) maar dat vond Roger maar een gek idee.
Vandaag (vermits we toch niet op reis gaan, hebben we per definitie wat meer vrije tijd) wilde ik er echt aan beginnen. We reden dus naar een doe het zelf-winkel, bekeken er de keuze aan behangpapier enzovoort, bedachten in het terug naar huis rijden hoeveel werk we wel zouden moeten steken in dat behangen, en ik voelde dat we het weer zouden uitstellen (echt, noch Roger noch ik houden van dat soort werk).
Tot Roger ineens voorstelde: 'Laten we naar Ikea rijden om te zien of jouw idee met die stoffen haalbaar is'.
Wij dus onder een dreigende lucht naar Ikea in Hognoul. Het is echt te doen, met stoffen... En het zou zelfs veel goedkoper zijn dan met behangpapier! En, terwijl we in het Ikea-restaurant genoten van een koffie of een thee, bedacht Roger dat, in plaats van de klassieke rails, hij zelf kan zorgen voor twee houten latjes tegen de muur, waartussen we de stoffen zouden klemmen, zodat we ze er gemakkelijk tussenuit kunnen halen voor een wasbeurt. Nu nog hopen dat we niet te lang wachten met onze plannen uit te voeren!
Toen we Ikea buitenkwamen, regende het pijpenstelen!
Vandaag (vermits we toch niet op reis gaan, hebben we per definitie wat meer vrije tijd) wilde ik er echt aan beginnen. We reden dus naar een doe het zelf-winkel, bekeken er de keuze aan behangpapier enzovoort, bedachten in het terug naar huis rijden hoeveel werk we wel zouden moeten steken in dat behangen, en ik voelde dat we het weer zouden uitstellen (echt, noch Roger noch ik houden van dat soort werk).
Tot Roger ineens voorstelde: 'Laten we naar Ikea rijden om te zien of jouw idee met die stoffen haalbaar is'.
Wij dus onder een dreigende lucht naar Ikea in Hognoul. Het is echt te doen, met stoffen... En het zou zelfs veel goedkoper zijn dan met behangpapier! En, terwijl we in het Ikea-restaurant genoten van een koffie of een thee, bedacht Roger dat, in plaats van de klassieke rails, hij zelf kan zorgen voor twee houten latjes tegen de muur, waartussen we de stoffen zouden klemmen, zodat we ze er gemakkelijk tussenuit kunnen halen voor een wasbeurt. Nu nog hopen dat we niet te lang wachten met onze plannen uit te voeren!
Toen we Ikea buitenkwamen, regende het pijpenstelen!
vrijdag 10 juni 2016
Heure-le-Romain
Weer een droge, aangenaam warme dag hier maar het regent nog steeds in de Elzas!
Na een paar huishoudtaakjes voor mij en wat snoeiwerk voor hem, vroeg Roger me of ik me herinnerde dat we ooit in Heure-le-Romain een kalkgroeve hadden ontdekt. Hij wilde daar graag nog eens naartoe. Deze avond heb ik het opgezocht: we waren daar de vorige keer in 2011, vijf jaar geleden al!
Onze gps kende Heure-le-Romain niet en wilde ons alleen naar de hoofdgemeente Oupeye brengen. Gelukkig leidde mijn smartphone ons zonder problemen naar de kerk van Heure-le-Romain. Van daaruit moesten we nog wel die groeve terugvinden... Ik heb een heel slecht geheugen maar eigenaardig genoeg herinnerde ik me vaag dat een straat in de buurt ervan "rue de la Crayère" heette ("krijtgroevestraat"). Ik typte die naam op mijn smartphone en weer werden we er recht naartoe gebracht. En, inderdaad, we herkenden meteen de doodlopende zijstraat die we vijf jaar geleden waren ingedraaid.
Het lange klimmen kon beginnen. Daarboven vonden we de groeve terug maar deze keer leek ze buiten gebruik.
Nadat Roger enkele foto's had gemaakt, daalden we terug naar het dorp en klommen we opnieuw naar de kerk waar we de auto hadden achtergelaten.
Roger wilde daarna nog even naar het kasteel van de hoofdgemeente Oupeye, maar daar bleef weinig van over:
Terwijl ik thuis voor het avondeten zorgde (gegratineerde venkel en hamblokjes na een gewone groentesoep) verhakselde Roger het snoeisel... en merkte ik dat het gras weer zou moeten afgereden worden (dat heeft Roger pas drie dagen geleden gedaan!).
Na een paar huishoudtaakjes voor mij en wat snoeiwerk voor hem, vroeg Roger me of ik me herinnerde dat we ooit in Heure-le-Romain een kalkgroeve hadden ontdekt. Hij wilde daar graag nog eens naartoe. Deze avond heb ik het opgezocht: we waren daar de vorige keer in 2011, vijf jaar geleden al!
Onze gps kende Heure-le-Romain niet en wilde ons alleen naar de hoofdgemeente Oupeye brengen. Gelukkig leidde mijn smartphone ons zonder problemen naar de kerk van Heure-le-Romain. Van daaruit moesten we nog wel die groeve terugvinden... Ik heb een heel slecht geheugen maar eigenaardig genoeg herinnerde ik me vaag dat een straat in de buurt ervan "rue de la Crayère" heette ("krijtgroevestraat"). Ik typte die naam op mijn smartphone en weer werden we er recht naartoe gebracht. En, inderdaad, we herkenden meteen de doodlopende zijstraat die we vijf jaar geleden waren ingedraaid.
Het lange klimmen kon beginnen. Daarboven vonden we de groeve terug maar deze keer leek ze buiten gebruik.
 |
| Foto's Roger |
 |
| Foto Roger |
 |
| Foto's Roger |
donderdag 9 juni 2016
Te weinig tijd voor mezelf?
Ik las onder andere nog dit deze avond. Eigenlijk pas ik dat allemaal toe, ik hang zelfs veel minder lang aan telefoon dan de meeste mensen (die er vaak heel lang aan hangen, heb ik de indruk!), ik kijk nooit tv en ik heb (onlangs pas) geleerd af en toe "nee" te zeggen, en toch heb ik nog te weinig tijd voor mezelf!
Ligt het dan aan het ouder worden?
O ja, dat vergat ik in de vorige post te vertellen: ik heb vandaag wel vrij lang (20 minuten) getelefoneerd. Met mijn moeder Nany, vlak voor ik begon te koken. Voelde me een beetje schuldig omdat we nog niet bij haar zijn geraakt na onze mislukte reis... maar zij was zo enthousiast over haar recente ontmoetingen, vertelde met zoveel verwachting over toekomstige sociale bezigheden dat mijn schuldgevoel snel verdween.
Ligt het dan aan het ouder worden?
O ja, dat vergat ik in de vorige post te vertellen: ik heb vandaag wel vrij lang (20 minuten) getelefoneerd. Met mijn moeder Nany, vlak voor ik begon te koken. Voelde me een beetje schuldig omdat we nog niet bij haar zijn geraakt na onze mislukte reis... maar zij was zo enthousiast over haar recente ontmoetingen, vertelde met zoveel verwachting over toekomstige sociale bezigheden dat mijn schuldgevoel snel verdween.
Les Waleffes
Terwijl ik na onze brunch eindelijk nog eens een klein uurtje streek, kreeg Roger een bericht van de voorzitter van Heemkunde Groot Heers: de bestuursvergadering van deze avond wordt uitgesteld.
Roger besloot na de middag naar Les Waleffes te rijden, dat we heel lang geleden al bezochten (12 jaar geleden, beweert Roger). Het was prachtig weer, niet te warm en niet te koud, en we maakten er een mooie wandeling van de kerk naar het kasteel en terug.
Daarna stelde Roger voor iets te gaan drinken bij Stephane Malais, in Heks. Ik aarzelde omdat ik het poortgebouw wilde schoonmaken maar Roger stelde voor dat zelf te doen, nu hij toch niet naar die vergadering moest.
Dus genoten we in Heks nog een uurtje van een drankje en zorgde Roger daarna voor dat poortgebouw terwijl ik soep en selder met balletjes klaarmaakte. Vruchtbare dag!:-)
Roger besloot na de middag naar Les Waleffes te rijden, dat we heel lang geleden al bezochten (12 jaar geleden, beweert Roger). Het was prachtig weer, niet te warm en niet te koud, en we maakten er een mooie wandeling van de kerk naar het kasteel en terug.
 |
| Foto's Roger |
Dus genoten we in Heks nog een uurtje van een drankje en zorgde Roger daarna voor dat poortgebouw terwijl ik soep en selder met balletjes klaarmaakte. Vruchtbare dag!:-)
woensdag 8 juni 2016
Mettekoven, onder andere
Eindelijk een dag zonder regen!
Na onze boodschappen reden we naar Mettekoven voor een wandeling van een klein uur rondom het dorp.
Klaprozen, korenbloemen, de eerste koekoek die ik hoor dit jaar... maar ook sporen van een onweer dat daar, ondanks de nabijheid, veel lelijker heeft thuisgehouden dan bij ons: veel afgerukte dikke takken en enorme plassen!
In het terug naar huis rijden kreeg ik een vertaalopdracht... van een klant die al jaren niets meer van zich had laten horen, en die ik dus was vergeten te waarschuwen dat ik deze maand niet beschikbaar zou zijn wegens vakantie.
Eigenaardig, want vlak daarvoor had ik me afgevraagd of, vermits het er naar uitziet dat we toch niet echt op reis zullen gaan, ik mijn klanten niet moet op de hoogte brengen van het feit dat we terug thuis zijn.
Ik twijfelde: enerzijds vertaal ik heel graag (en kan ik het geld gebruiken), anderzijds is onder andere het poortgebouw zo vuil geworden - door de vele regens en een duif die zich daar heeft genesteld - dat ik dat echt zou moeten onder handen nemen. Ja maar... tijdens mijn vakantie heb ik helemaal geen zin in die huishoudelijke taken (om eerlijk te zijn: anders ook niet). En ... als ik vertaalwerk aanneem, krijg ik een excuus om die onaangename taken voor mij uit te schuiven. Kortom, ik nam maar geen beslissing.
Nu echter moest ik wel. Na lang nadenken, heb ik toch maar geantwoord dat ik niet beschikbaar ben tot eind juni.
Na onze boodschappen reden we naar Mettekoven voor een wandeling van een klein uur rondom het dorp.
Klaprozen, korenbloemen, de eerste koekoek die ik hoor dit jaar... maar ook sporen van een onweer dat daar, ondanks de nabijheid, veel lelijker heeft thuisgehouden dan bij ons: veel afgerukte dikke takken en enorme plassen!
In het terug naar huis rijden kreeg ik een vertaalopdracht... van een klant die al jaren niets meer van zich had laten horen, en die ik dus was vergeten te waarschuwen dat ik deze maand niet beschikbaar zou zijn wegens vakantie.
Eigenaardig, want vlak daarvoor had ik me afgevraagd of, vermits het er naar uitziet dat we toch niet echt op reis zullen gaan, ik mijn klanten niet moet op de hoogte brengen van het feit dat we terug thuis zijn.
Ik twijfelde: enerzijds vertaal ik heel graag (en kan ik het geld gebruiken), anderzijds is onder andere het poortgebouw zo vuil geworden - door de vele regens en een duif die zich daar heeft genesteld - dat ik dat echt zou moeten onder handen nemen. Ja maar... tijdens mijn vakantie heb ik helemaal geen zin in die huishoudelijke taken (om eerlijk te zijn: anders ook niet). En ... als ik vertaalwerk aanneem, krijg ik een excuus om die onaangename taken voor mij uit te schuiven. Kortom, ik nam maar geen beslissing.
Nu echter moest ik wel. Na lang nadenken, heb ik toch maar geantwoord dat ik niet beschikbaar ben tot eind juni.
dinsdag 7 juni 2016
Regen
'Vertrekken jullie opnieuw als het weer zich herpakt?' hebben veel mensen mij al gevraagd, waarop ik antwoordde: 'Misschien wel'.
Ik merk echter elke dag duidelijker dat het bijna onmogelijk wordt: overal waar we op één dag reizen naartoe kunnen, blijft het regenen. Ondertussen heeft Roger ook al toegezegd voor een paar vergaderingen waarvoor hij zich eerst had verontschuldigd in het idee dat we dan in het buitenland zouden zitten. We hebben ook een telefoontje gekregen van vriend Karel en met hem afgesproken in Leuven in de loop van volgende week.
Geen echte reis dus voor ons dit jaar, tenzij je enkele dagen in de Elzas als een reis bestempelt. Ik leg het even uit: normaal gezien zouden we tegen eind juni gezorgd hebben dat we in die buurt waren, zouden dochter en schoonzoon Elena en Matthias naar onze camping gebracht hebben, terwijl zij met baby Eva een hotelkamer in de buurt zouden huren. Elena en Matthias zouden dan voor de eerste keer in hun leven kamperen en ze keken daar echt naar uit.
Maar... als het blijft regenen zoals de laatste tijd wordt het voor de kleinkinderen eind juni bij opa en oma in Haspengouw logeren in plaats van in de Elzas. Kamperen met regen is voor kinderen nog minder prettig dan voor oude mensen, vermoed ik!
Vandaag reed Roger het gras af. 'Ik heb voldoende beweging gekregen vandaag', zei hij mij nadien, en ik gaf hem gelijk... hopende dat we na een beetje rust toch nog een wandeling zouden maken. De weergoden bleken Roger echter gelijk te geven: het begon plotseling te regenen en te onweren, met weer wateroverlast op veel plekken (wij wonen nogal hoog en bleven daar tot nu van gespaard, maar ik heb gelezen dat in de buurt van Boudewijn Knevels zandzakjes werden uitgedeeld, dat een van mijn neven - in de betekenis van "cousin" - water kreeg in zijn serre en kelder, en dat het verkeer veel hinder ondervond van het slechte weer).
Met zulk weer gaan we niet kamperen hoor, Elena en Matthias!
Ik merk echter elke dag duidelijker dat het bijna onmogelijk wordt: overal waar we op één dag reizen naartoe kunnen, blijft het regenen. Ondertussen heeft Roger ook al toegezegd voor een paar vergaderingen waarvoor hij zich eerst had verontschuldigd in het idee dat we dan in het buitenland zouden zitten. We hebben ook een telefoontje gekregen van vriend Karel en met hem afgesproken in Leuven in de loop van volgende week.
Geen echte reis dus voor ons dit jaar, tenzij je enkele dagen in de Elzas als een reis bestempelt. Ik leg het even uit: normaal gezien zouden we tegen eind juni gezorgd hebben dat we in die buurt waren, zouden dochter en schoonzoon Elena en Matthias naar onze camping gebracht hebben, terwijl zij met baby Eva een hotelkamer in de buurt zouden huren. Elena en Matthias zouden dan voor de eerste keer in hun leven kamperen en ze keken daar echt naar uit.
Maar... als het blijft regenen zoals de laatste tijd wordt het voor de kleinkinderen eind juni bij opa en oma in Haspengouw logeren in plaats van in de Elzas. Kamperen met regen is voor kinderen nog minder prettig dan voor oude mensen, vermoed ik!
Vandaag reed Roger het gras af. 'Ik heb voldoende beweging gekregen vandaag', zei hij mij nadien, en ik gaf hem gelijk... hopende dat we na een beetje rust toch nog een wandeling zouden maken. De weergoden bleken Roger echter gelijk te geven: het begon plotseling te regenen en te onweren, met weer wateroverlast op veel plekken (wij wonen nogal hoog en bleven daar tot nu van gespaard, maar ik heb gelezen dat in de buurt van Boudewijn Knevels zandzakjes werden uitgedeeld, dat een van mijn neven - in de betekenis van "cousin" - water kreeg in zijn serre en kelder, en dat het verkeer veel hinder ondervond van het slechte weer).
Met zulk weer gaan we niet kamperen hoor, Elena en Matthias!
Abonneren op:
Posts (Atom)