Vroeger en nu

Nadat ik na onze brunch nog eens de wasmachine had laten draaien, kreeg ik een telefoontje van onze vriend Jan de fotograaf. Of wij wisten wanneer hij de reeks foto's van een picknick (in en rond de molen van Rotselaar, en met als voornaamste personages onder andere Roger, Dirk Lambrechts zaliger, Barney Mc Kenna zaliger, Jan D., Paul VdB en Willy "de Engelsman") had gemaakt. Hijzelf dacht in 1980 maar ik wist dat het voor 1975 moest zijn. Hoewel ik er niet bij was, herinner ik me die picknick heel goed en weet ik precies waar ik toen woonde, dat Roger en ik toen nog absoluut geen stel waren, dat het eind mei of in juni was (ik was aan het studeren voor de examens en daarom was ik er niet bij), dat het vrij warm was en dat het heel gezellig was geweest (niet voor mij: ik moest toen, naast studeren, ook zorgen dat buitenlandse bezoekers zoals de lieve Barney bijvoorbeeld, op tijd hun ontbijt kregen).
Ik beloofde Jan mijn dagboek te raadplegen.

En dat deed pijn! Hoeveel ben ik wel vergeten van die boeiende jaren uit mijn leven! Vaak zijn het minder aangename gemoedstoestanden die ik niet onthouden heb, en dat is op zich wel goed maar het herlezen was dus niet altijd even aangenaam. Ik heb de precieze datum niet teruggevonden (in de blokperiode had ik weinig tijd om mijn dagboek bij te houden, zeker als ik daarbij nog bezoek had) maar bepaalde details uit mijn dagboek doen me denken dat die picknick eind mei of begin juni 1973 plaatsvond, dus zeven jaar vroeger dan wat Jan dacht. Wat zijn onze herinneringen soms toch misvormd!

Uiteraard belde ik het resultaat van mijn "onderzoek" naar Jan. De foto's waar ik het over heb, worden overmorgen tentoongesteld in de molen van Rotselaar.

Daarna gingen Roger en ik wandelen in Mettekoven. Het werd, zoals altijd daar, een mooie wandeling, behalve dat we een (ons bekend) pad insloegen dat aan het einde, waar het uitgaf op een groter wandelpad, afgesloten bleek. Wij bevonden ons dus eigenaardig genoeg op "verboden terrein", geraakten op geen manier op de wandelweg (meestal kunnen we zulke versperringen omzeilen, maar hier bleek het echt onmogelijk) zodat we op onze stappen moesten terugkeren.

Rode kornoelje

Foto's Roger

Uiteraard gingen we daarna iets drinken, maar niet in Mettekoven (waar een soort kiosk werd gebouwd op het plein: Mettekoven vinden we gezellig genoeg, maar het enige café daar niet), wel in Sint-Truiden.

Na ons avondmaal (lekkere mosselen, klaargemaakt door Roger), wilde Roger nog pruimen plukken van de fruitbomen die de gemeente heeft geplant langs de weg naar Mettekoven. Ik wilde echter een uurtje lezen. 'Dat kun je ook in de auto, terwijl ik pluk', drong Roger aan. Dus ging ik mee en beeldde ik me in dat we op reis waren.

Roger plukte wel 20 kg pruimen, denk ik: hoe gaan we die weer allemaal verwerken? Eigenlijk is het jammer dat ik meteen denk aan "verwerken", maar inderdaad, wij krijgen het fruit hier niet op! En stadsmensen moeten er dan weer zoveel voor betalen!

Terwijl ik dit schrijf, heeft Jan de fotograaf naar Roger de fotopresentatie gestuurd die overmorgen te zien is in de molen van Rotselaar en heb ik daar even naar gekeken. Nostalgie troef!

Deze avond laat nog ettelijke teksten nagelezen voor het boek van de werkgroep WOI. De meeste teksten zijn eenvoudig maar goed geschreven (en dat is ook ons doel: het moet uiteindelijk ook heel vlot leesbaar worden, dat boek: geen pseudoliteratuur, maar leesbare teksten voor iedereen). Alleen word ik zelf zo stil als ik lees hoeveel jongens zo jong zijn gesneuveld.

Maar... Wat me daarentegen opvalt: de jongens die de oorlog hebben overleefd, werden meestal heel oud!

Snelle kroniek van vier dagen

Hendrik kwam maandag middag aan. Dat betekende wasmachines laten draaien, lekker koken en een lange avond praten.

Dinsdag was een heel gezellige dag. We reden samen naar Nany waar Zeger, Elena, Matthias, Eva en hun mama op ons wachtten.
We waren net aangekomen of we waren getuigen van het eerste kruipsucces van Eva!
Met twee auto's reden we naar de Riddershoeve in Schoten, waar de kindjes (vaak samen met hun "nonkel" Zeger) speelden in de kleine speeltuin, een ijsje en limonade kregen terwijl wij genoten van een biertje.

Foto's Roger

Daarna ging het naar de grotere speeltuin in het aanpalende park. Daar was het dolle pret voor Elena en Matthias (en hun mama, oma en "nonkel" Zeger) terwijl "nonkel" Hendrik, Nany en Roger pasten op kleine Eva.

Foto's Roger

Nadat de kindjes en Zeger met onze dochter terug naar het Leuvense waren gereden, maakte ik bij Nany eindelijk selder met balletjes klaar. We praatten nog een hele tijd, Nany onder andere over haar vele plannen voor het weekend.

Thuis wachtte een beetje werk waar ik woensdag enkele uren aan besteedde (en daarvoor moest ik me verontschuldigen op de redactievergadering van de werkgroep WOI) waarna we uitgebreid boodschappen gingen doen. Daarna nog een lange praatavond (nadat we onder andere gevulde paprika's en courgettes hadden gegeten).

Vandaag brachten we Hendrik naar het station na het middagmaal en een wandeling van een klein uurtje in Sint-Truiden.

Ik heb deze dagen uiteraard geen tijd gevonden om mails te beantwoorden, noch jouw brief die gisteren is aangekomen, vriendin Jeannine. Daar probeer ik straks tijd voor te maken.

Rustige maar vruchtbare zondag...

en daar kan ik zo van genieten! Lectuur, af en toe een gedachtewisseling met Roger, een heel klein beetje werken in de tuin, veel stilte en een klein uur wandelen in de velden rondom het dorp: een zalige zondag was het!

Foto's Roger

Na de wandeling ben ik beginnen koken: na een gewone groentesoep aten we als voorgerecht tomaten (jaja, pas gekregen van Bernadette en Juan) die ik in twee had gesneden en waarvan ik de twee helften had bedekt met parmezaan en oregano en daarover nog een beetje olijfolie had gegoten. Daarna heb ik die tomaten heel even in de oven laten gratineren,

Foto Roger

Als hoofdgerecht kregen we onder andere  een slaatje van tomaten en rauwe jonge courgette (dit is de eerste keer dat ik rauwe courgettes serveer, maar Bernadette had me verzekerd dat heel jonge courgettes op die manier best eetbaar zijn en ze kreeg gelijk) met een dressing op basis van onder andere noten- en hazelnootolie en balsamico.

Na het avondeten werd het iets drukker (enkele telefoontjes) maar na mijn uurtje lectuur op papier kreeg ik ruim de tijd om een paar mails te beantwoorden en nog enkele teksten na te lezen voor de werkgroep WOI.

Daarna, weer lectuur, maar deze keer online: blogs die ik volg, kranten (en ineens beseft dat ik nog niets wist over deze aanslag - wat ben ik soms toch wereldvreemd!). Dat alles terwijl Roger zorgde voor vers brood tegen morgen, en nog eens een sigaar opstak.

Eigen foto's (gemaakt met de Smartphone van Roger, die ik even leende)

Foto Roger (gemaakt voor ik het parfum van zijn sigaar opmerkte)

Na een lichte ontgoocheling, een drankje bij Stephane Malais

Prachtig weer vandaag! Voor onze dagelijkse wandeling (na een paar huishoudelijke taken) reden we naar Borgloon. Van daaruit liepen we langs de vroegere spoorwegzate naar Kerniel en meer bepaald naar het klooster van Colen. We wilden immers na de wandeling iets drinken in die "Vallei van Colen".

Het werd een mooie (voor ons wel overbekende) wandeling maar wat een volk in dat nieuwe café! Er stonden banken (uitkijkende op de prachtige vallei, vandaar de naam zeker?) maar in tegenstelling tot lang geleden, toen je in de cafetaria gewoon aan een tafel bijschoof, merkte je nu dat bezoekers het liefst van al geen vreemden aan hun tafel kregen.
We hebben niet aangedrongen (ook wij hebben vrienden die het liefst van al geen onbekenden aan hun tafel krijgen) en zijn (toch wel een beetje ontgoocheld) op onze stappen teruggekeerd.

Maar... aan de auto gekomen, stelde Roger voor iets te gaan drinken bij Stephane Malais in Heks. We hadden daar wel niet een uitzicht op de vallei van Colen, maar het was er wel, zoals altijd, heel gezellig.

Bijna geen werk gehad aan het avondeten: er waren restjes genoeg van gisteren.

En deze avond, na een uurtje lectuur (deze keer in papieren tijdschriften, en onder andere een interview gelezen met een vroegere kameraad van Hendrik) nog enkele uren verder teksten nagelezen voor de werkgroep WOI. We zullen nog heel veel werk hebben als we dat boek op tijd willen afkrijgen!

Vallei van Colen

Goed nieuws: als we  nog eens van de kerk van Kerniel naar het klooster van Colen wandelen, kunnen we voortaan iets gebruiken in "Vallei van Colen", las ik zopas hier.

Gezellige avond met Bernadette en Juan

Ze hadden een hele oogst aan cadeau's bij: tomaten, ronde courgettes, rode bessen, enkele flessen "La Zoevel", weer een slabbetje voor Eva en een frambozentaart.

Een deel van de ontvangen "oogst" min enkele flesjes die toen al waren opgedronken

Foto's Roger

Ik had, na een wandeling met Roger in Grootloon, gezorgd voor hapjes, een groentesoep en een gratin van venkel. Als dessert had ik watermeloen voorzien maar die werd vervangen door de heel lekkere frambozentaart en de rode bessen.

Zicht op Grootloon met in de verte (bovenaan rechts op de foto) de basiliek van Tongeren

Foto's Roger

Ze zouden niet al te lang blijven, want morgen moet Juan om 16 uur optreden in Ham, samen met onder andere Jopie en Koen.

Maar... We aten, dronken, genoten, praatten, wisselden nieuwtjes uit (niet altijd even goede: Bernadette had het ook over haar op sterven liggende neef), filosofeerden, haalden herinneringen op aan de tijd dat ik Juan kende maar nog niet wist dat Bernadette bestond, herinneringen ook aan Dirk Lambrechts zaliger, we grapten, lachten, hadden het over muziek en literatuur en maakten plannen voor toekomstige ontmoetingen... En ineens was het 1:40 uur in de ochtend.

Toen vertrokken ze. Met de belofte snel weer contact op te nemen, en vanwege Juan om morgen zeker onze groeten te doen aan Koen en Jopie.

Interview met Mark Grammens

Karel vertelde ons gisteren over een interview met Mark Grammens in het laatste nummer van Knack. Wijzelf zijn niet (meer) geabonneerd op Knack en toch wilden we dat interview wel eens lezen (we waren destijds geabonneerd op "Journaal" van Mark Grammens).

Ondanks de lichte regen en het vrij koude weer besloten we onze dagelijkse wandeling vandaag in Sint-Truiden te maken: naar de bibliotheek. Daar zouden we het tijdschrift raadplegen.

Helaas, iemand was dat nummer van Knack al aan het lezen. Wijzelf keken wat rond, ik merkte dat het mislukte exemplaar van de Limburgse Monografie er al tussen de andere tijdschriften prijkte (en hoopte dat de bibliotheek, net als de andere abonnees, heel snel de verbeterde versie zou aankrijgen, want inderdaad, als je dat zo bekijkt als buitenstaander, is het echt geen gezicht, die kaft), lazen wat in het ene of andere tijdschrift, om uiteindelijk te gaan kijken of de Knacklezer nog niet klaar was met zijn lectuur. Hij was in slaap gevallen!!!

Zijn buur raadde ons aan hem half wakker te maken en te vragen of we zijn Knack even mochten lenen.

We maakten een  kopie van het bewuste interview, lazen er deeltjes uit,  gaven de slaper zijn tijdschrift terug en wandelden naar de auto. Het miezerde, er stond een vrij koude wind: het was echt geen aangename wandeling.

Thuisgekomen wilde ik verder teksten nalezen voor de werkgroep WOI maar eerst ging ik even naar de jongste publicatie van Sanctorum op "Visionair België" kijken. En wat bleek?
Sanctorum had het bewuste interview daar gekopieerd.
Heel onze "queeste" bleek dus nutteloos te zijn geweest. Hoewel, Roger heeft zijn beweging gekregen terwijl we op een dag als deze normaal gezien de neiging hebben niet te gaan wandelen.

We lazen allebei dus het interview online maar Roger en ik hebben het moeilijk met het woord "overheid" dat volgens ons overbodig is in Grammens' definitie van terrorisme:

"De gangbare definitie van terrorisme is: het gebruik van geweld om politieke doelen te bereiken door de overheid".