We zijn gelukzakken!

Wat hebben we weer geluk gehad! Vorige nacht zorgden onweer en regen voor vreselijk veel wateroverlast in veel Limburgse gemeenten (waaronder Sint-Truiden). Hier weer geen schade opgelopen!

Deze middag belde ik naar dochterlief en de kindjes. Elena en Matthias hadden een uitstekend eindejaar rapport! Ik ben een fiere oma! Eva kreeg nog geen rapport van haar juf maar haar zus en broer knutselden er een voor haar, ook met "uitstekende cijfers"  😉. In september gaat Eva naar het eerste leerjaar en daar kijkt ze echt naar uit!

Deze avond mochten we de herstelde pc van Roger afhalen bij Hendrik en Debby. Weer hadden we veel geluk: niet te druk, de 313 deze keer! Roger is zo blij zijn pc terug te hebben, heel fel bedankt, Hendrik!

En... vermits het sinds kort weer mag, gingen we onder ons vieren op restaurant. Bij een Indiër niet ver van bij hen, waar we een gezellige en heel lekkere avond doorbrachten!

Schoonmaken

Ik wilde vandaag de salon eindelijk systematisch schoonmaken (van boven naar onder). Ik heb meer dan een kwartier gedaan over het opruimen (ik weet het, die rommel is onze fout - vooral die van Roger 😉) en daarna een half uur besteed aan het stof afnemen. Daarna waren mijn gewrichten doodmoe. 

En was het tijd om ons avondmaal klaar te maken. We verhuisden naar de keuken waar ik Roger richtlijnen gaf om gegratineerde venkel klaar te maken. Tussendoor ruimde ik hier en daar wat op, maar dat bleek niet zo'n goed idee.

Want, na het avondeten - het resultaat van ons kooksel was bijzonder lekker - en de afwas waren niet alleen mijn gewrichten doodmoe maar deed mijn rug ook fel pijn.

Na een halfuur rusten (lezen) begon ik te stofzuigen. Roger stelde voor het in mijn plaats te doen maar ten eerste wilde ik nagaan of ik daar zelf al toe in staat was en ten tweede: hijzelf had deze middag, tussen twee regenbuien door, al opnieuw van een deel van de tuin het gras afgereden. Wat voor zijn rug ook heel vermoeiend is. 

De salon is klaar maar ik heb er wel dubbel zo lang over gedaan als in normale omstandigheden, en ik was daarna ook veel meer moe dan vroeger. Het hele huis schoonmaken op één of zelfs twee weken lijkt me onmogelijk! 

Toch maar een schoonmaakster nemen? De twee die ik heb gehad gaven me zo weinig voldoening dat ik nog steeds twijfel! Ze deden het nog veel slechter dan ik maar besteedden er wel dubbel zoveel tijd aan. En... we hebben het geld niet om per uur iemand te betalen die zijn werk slecht doet en te traag werkt!

Dat is niet het probleem van de echtgenote van onze zieke oude vriend. Een huishoudhulp heeft ze en, vertelde ze me gisterenavond laat, zij zou haar man liever thuis hebben dan in een rusthuis. Met desnoods twee keer per dag het bezoek van een verpleegster en uiteraard het installeren van een hospitaalbed in zijn werkkamer vlakbij de woonkeuken.

En dan hoor ik deze avond dat onze oude vriend denkt dat, als hij naar een rusthuis gaat, hij zijn vrouw minder last zal berokkenen. Uiteraard mag ik daar niet tussenkomen maar wat is communiceren met elkaar soms toch moeilijk!  

Optimistisch blijven!

Vandaag radiografieën laten nemen in het ziekenhuis van Sint-Truiden. Weer viel me op hoe vriendelijk iedereen daar is! En hoe weinig reden ik heb tot klagen: in de wachtzaal zaten mensen met veel ergere aandoeningen! Ze praatten vooral over het EK. Ik moest terugdenken aan mijn telefoongesprek met Nany 's middags. Ze klaagde erover dat het tegenwoordig overal alleen over "die voetbal" gaat en eerlijk gezegd, ik geef haar gelijk! Gelukkig praten onze kinderen en vrienden (in mails of aan telefoon) wel nog over andere zaken!

Na onze boodschappen, een telefoontje van onze oude vriend (via de gsm van zijn vrouw). Hij mag vrijdag het ziekenhuis verlaten maar gaat wel naar een rusthuis dichtbij zijn woning. Hij klonk echter heel optimistisch en dat deed me plezier!

Stephane Malais

Nog wat rondgereden vandaag en daarna voor de eerste keer dit jaar iets gaan drinken in de tuin van Stephane Malais. We hadden heel mooi weer gehad maar daar werden we verrast door enkele donderslagen en een beetje regen. Gelukkig zaten we onder een parasol waar ik genoot van het regengetokkel boven mijn hoofd! 

Roger maakte enkele foto's maar kan ze uiteraard niet op zijn pc laden! 😊

Over Nany en zo

Ik had mijn moeder "Nany" twee dagen niet gebeld: ze had immers andere afspraken. Vandaag belde ik haar weer en ze had zo veel te vertellen over het bezoek van zusje (woensdag, nog na mijn telefoontje), van de kapper (donderdag) en over haar restaurantbezoek met tante José en nog twee andere mensen gisteren! Tijdens zo'n gesprek krijg je wel zelf zo goed als niets gezegd, en als je toch even de ruimte krijgt om iets te vertellen, lijkt het niet tot haar door te dringen! 

Zo ook vandaag: nadat ze uitgebreid had verteld over de vorige dagen, vroeg ze of we vandaag nog zouden gaan wandelen. Ik herinnerde haar eraan dat we dat voorlopig niet kunnen en dat ik gisteren de reumatoloog zag. 'Ha ja,' antwoordde ze, 'tot volgende keer dan!' en ze haakte in.

Je zou het niet zeggen als je haar ziet of hoort, maar de aftakeling is al serieus bezig volgens mij. Normaal op haar leeftijd misschien maar het blijft akelig.

Wijzelf deden deze zaterdag inderdaad niet veel buiten het allernoodzakelijke in het huishouden (wassen, koken en afwassen).  

Ik hoop dat de behandeling, die binnenkort start, zal zorgen dat ik wat meer kan doen! Hoewel, naar het schijnt duurt het weer enkele weken voor het medicijn aanslaat... als ik al geen last krijg van een van de vele mogelijke bijwerkingen (daar durf ik niet aan te denken)!

Nee, ik zal geen plaquenil (hydroxychloroquine) moeten/mogen slikken: de werking van dat middel zou te zwak zijn voor mijn "soort reuma" (dat weet ik allemaal niet van de reumatoloog - die ik trouwens verwijt toch iets te weinig transparant te zijn geweest - maar van google). 

Nu, dat te weinig transparant zijn, verweet ik van in het begin dat we hier woonden aan de paar dokters met wie we in Limburg te maken kregen (dat was uiteraard in verband met Rogers hartproblemen). Het leek er wel op dat ze ons beschouwden als helemaal onwetend volk! Ik merkte echter met de jaren dat het evolueerde, en nu spreekt Rogers dokter helemaal niet meer "vanuit de hoogte" tegen hem. 

O ja, Hendrik mailde ons dat inderdaad de voeding van Rogers pc stuk is. Hij zorgt voor de herstelling!

Vermoeiende maar toch nog mooie dag

Vandaag bezoek aan de reumatoloog. Het is zoals we dachten. Nog een paar foto's laten maken voor de behandeling wordt gestart. Het duurde wel heel lang en ik was al heel vermoeid na die raadpleging.

Daarna brachten we Rogers pc naar Hendrik. Debby had ons voorgesteld te komen eten, wat we graag aanvaardden. Maar wat een onderneming is dat tegenwoordig, door de week van Limburg naar het Antwerpse rijden. Heel vermoeiend, dat drukke verkeer! Ik kreeg spontaan heimwee naar de tijd toen de kinderen nog kindjes waren en we nog allemaal samen woonden!

Het werd wel een heel aangename, gezellige avond (met heel mooie en - voor mij - nostalgisch makende muziek) onder ons vieren in het mooi ingerichte huis van Debby en Hendrik!

Hendrik maakte een foto van Roger en mij en "bewerkte" die:

Maar later kwam de lange rit terug naar Haspengouw en weer die (toch een beetje verminderde) drukte.  Echt, ik word daar zo moe van! En voor Roger is het uiteraard nog vermoeiender!

Weer een computerprobleem

Deze avond heel laat, zomaar, heel plotseling, begaf Rogers pc het! We belden naar Hendrik - we weten dat hij ook tot heel laat wakker blijft - die denkt dat de voeding stuk is. We spraken af de pc binnenkort naar hem te brengen zodat hij kan zorgen voor de herstelling (en eventueel een nieuwe voeding kopen). 

Ondertussen kan Roger niet meer online. Hij is nu een papieren boek aan het lezen maar toch: je merkt  dat we steeds meer afhankelijk worden van die informatica. Mensen zoals Nany denken dat die computer enkel dient om spelletjes te spelen of elkaar berichtjes te sturen die je evengoed via sms kunt verzenden (of per telefoon kunt melden, want die communicatievorm geniet nog steeds haar voorkeur). 

Terwijl een computer zoveel meer invloed heeft op ons leven en ik me soms afvraag hoe het verder moet als dat allemaal voor goed zou wegvallen! Om te beginnen zouden we vorige dinsdag, als het toen was gebeurd bijvoorbeeld, onze belastingaangifte niet hebben kunnen indienen (mijn pc herkent de identiteitskaartlezer niet, dus moeten we zulke verrichtingen doen via Rogers pc).