De Franse paradox

Ik schreef onlangs dat onze dagen lui zijn, maar eigenlijk is dat niet helemaal waar! Ik moet me bijvoorbeeld reppen, of Roger is nog voor mij klaar met zijn deel soldatendossiers 😀! En tussendoor moeten er boodschappen gedaan worden, en gekookt, en al die andere huishoudelijke klusjes afgewerkt!

Vandaag heb ik toch ook tijd gevonden om te luisteren naar dit interview met dokter de Lorgeril over de zogenaamde "Franse paradox". Of over de weldaden van matig en regelmatig gebruik van het vergif "alcohol". Nederlandse ondertitels kun je krijgen via de instellingen.

Luie dagen

Het zijn luie dagen! Ik tik mijn vroegere dagboeken verder over, we werken verder aan onze soldatendossiers, we kijken naar het journaal of een of andere film, koken (vandaag pompoensoep gevolgd door kabeljauw met spinazie en kikkererwten) en lezen. Dat Engelse boek over kwantumfysica is te moeilijk voor mij, Hendrik: ik lees enkele bladzijden en vraag me daarna af wat ik eigenlijk gelezen heb.  

Toen onlangs Carlo Acutis werd heiligverklaard, besefte ik dat ik nog nooit had gehoord van die jongen. Toevallig vertelde vandaag een vlogster, die ik volg, dat ze bij die heiligverklaring aanwezig was: mooie beelden van Rome.  O ja, en ik volg nog steeds de avonturen van Céleste en Charlotte (en hun baby).

Het zijn luie dagen maar ik geniet daar wel van!

Een monografie over Raymond

Roger is eindelijk echt in gang geschoten met zijn deel van de soldatendossiers (weliswaar met veel hulp van mijnentwege). Dat is weer zo typisch voor onze heel verschillende manier van werken: terwijl ik al heel lang zorg dat ik tenminste drie dossiers per dag verwerk, begint hij er nu pas serieus aan (tot hier toe had hij in totaal nog maar een drietal dossiers onder handen genomen). En toch vermoed ik dat hij ook klaar zal zijn tegen de volgende vergadering van de werkgroep. 

Ik heb zelf dus niet veel meer gedaan vandaag dan Rogers vragen beantwoorden, enkele bladzijden uit mijn vroegere dagboeken overtikken, koken enzovoort, en een poosje over en weer mailen met Jan Gerits. 

Jan was ook heel erg aangedaan door het overlijden van Raymond Alberghs en wil een Limburgse monografie aan hem wijden. Wat ik een uitstekend idee vind, alleen... Ik weet dat Raymond heel veel heeft geschreven maar, voor zover ik weet, heeft hij nooit iets uitgegeven! Hopelijk kan zijn vrouw Joke Jan Gerits aan Raymonds geschriften helpen!

Weer een overlijden

Edith Oeyen meldt ons zopas het overlijden van KVLS-lid Raymond Alberghs. Ik schrok! Raymond was destijds, samen met Boudewijn Knevels en mij, bestuurslid van de KVLS en ik herinnerde me plots al die vergaderingen waarin Raymond zijn humor én diepzinnigheid liet gelden! Sic transit...

Veel sterkte, Joke!

"I'll see you someday on fiddlers green"

Kijk eens wat YouTube me vlak voor het slapengaan voorstelt: vriend Barney zaliger die zingt wat hij ons vroeger zo vaak al zingend beloofde: "I'll see you someday on fiddlers green"! 

Een interessante uitleg

Het was een vrij drukke dag en ik heb niet alles kunnen doen wat op mijn programma stond. Toen ik deze avond toch nog snel een paar soldatendossiers wilde onder handen nemen, kreeg ik een mail van buurjongen L. die ik even hielp met zijn schooltaak. En daarna raadde Roger me deze heel interessante  ontleding van de toespraak van Trump voor de Algemene Vergadering van de VN aan. 

Inderdaad een veel boeiender uitleg (via de instellingen kun je voor vrij goede Nederlandstalige ondertitels zorgen) dan alles wat ik al op de radio had gehoord!

Een gezellige avond

Weer zag Eva onze auto van ver staan en rende ze ons tegemoet. We reden naar "huis" en dochterlief bleek thuis te zijn! 

Terwijl ik voor het vieruurtje van Eva zorgde, ging dochterlief (haar mama dus) verder lessen voorbereiden. Eva installeerde zich met een appel en een koekje aan haar laptop en begon aan haar schooltaak zinsontleding. Zij noemde dat "zinsonderzoek" maar ze begreep meteen dat ik met "zinsontleding" net hetzelfde bedoelde. En ze deed dat uitstekend, dat onderzoeken of ontleden.

Elena en Matthias kwamen de ene na de andere thuis, aten elk een stuk fruit en trokken naar hun kamer om te studeren. Dochterlief en Roger brachten tegen 16:30 uur Eva naar haar dansles, om 17 uur zetten Elena en ik de osso bucco te sudderen, en toen Elena verder ging studeren, begon ik te lezen in "Recuerdos" van Ivo Hermans. Boeiende herinneringen, ook aan Dirk Lambrechts zaliger.

Tegen 18:30 uur was iedereen, ook schoonzoon, terug thuis of klaar met studeren en konden we aan tafel gaan. We genoten van de uitstekende osso bucco, praatten gezellig over muziek en lectuur, Elena trakteerde ons nog even op een gitaarstukje en na nog een kopje koffie of thee reden Roger en ik terug naar Haspengouw.