Vermits onze afspraak met vriend Karel vandaag niet doorging, deden we al de boodschappen die we morgen gepland hadden. We gingen naar de apotheker, de schoenmaker en twee grootwarenhuizen. En Roger heeft op geen enkel moment last gehad van duizeligheid. Dat probleem lijkt dus opgelost. Wel was hij behoorlijk moe na al die inkopen (en dat blijkt ook een mogelijke bijwerking van dat medicament te zijn), maar dat lijkt me gemakkelijker te beheren en minder gevaarlijk.
En ik kreeg nog enkele telefoontjes en mails die me deden inzien dat ik eigenlijk niet te klagen heb. Rogers chronische hartprobleem, mijn RA, de verkoudheden en andere kleine ongemakken of kwetsuren van kinderen en kleinkinderen zijn niets in vergelijking met wat sommige van onze vrienden en kennissen meemaken: werkverlies, familievetes, psychische problemen, acute of ernstige ziekten, scheidingen en overlijdens. Ik denk dat ik echt moet proberen minder te klagen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten