… En terug naar Tordesillas

Zondag 15 juni

Toen we aan de camping van Tordesillas aankwamen, gingen we eerst een kijkje nemen op het strand aan de Duero, daar vlakbij. Roger had immers ontdekt dat er zich onder de brug een rad bevindt, en inderdaad, het (nog bewoonde) gebouwtje vlak aan de brug moet vroeger een molen zijn geweest.

Foto’s Roger

Daarna aten we fruit en kaas bij de tent en ging Roger even rusten terwijl ik wat las.
Rond 18:30 uur liepen we te voet naar het centrum van Tordesillas, langs die brug met een heel smal trottoir waar ik hoogtevrees kreeg de laatste keren dat we hier waren. Nu had ik er weer last van.

We klommen en daalden een paar uur in de wirwar van straatjes, straten, pleinen, tussen kerken, (soms vervallen) vroegere paleizen, en via een trap naar de ingang van het klooster Santa Clara waar Johanna de waanzinnige opgesloten zat.

  Foto Roger

Eigen foto

Foto’s Roger

Uiteindelijk liepen we via enkele omwegen terug naar de Plaza Mayor waar we een witte wijn bestelden (weer Verdaje-druiven, en wat zijn die lekker!) en een tapa: een canape de pulpo. De tapa was lekker, maar duur voor wat het was (1,50 euro), de wijn (1,40 euro het glas) heel lekker.  Ik zag (weer aan die apotheek) dat het – om 21 uur - 24°C was. Heel aangenaam dus.
We kwamen bij de tent eten: een menu op restaurant is te copieus voor mij (ik laat altijd minstens de helft van mijn vlees of vis staan) en, vooral, we hadden hier nog etenswaren die we best opgebruikten: brood, worst, artisjokken, olijven, eieren, fruit en kaas.   

Foto Roger

Rond 23 uur koelde het voldoende af om onder onze tent te gaan zitten.

Eigen foto

Het waait hier wel weer vrij fel en we hebben geen rechtstreekse buren meer om eventuele vallende takken op te vangen! :-)

Naar Simancas…

Zondag 15 juni 2014

Deze ochtend vertelden onze Nederlandse buren ons dat zij vannacht een vrij dikke tak van een moerbeiboom op hun caravan hebben gekregen. Wat een geluk dat die niet op onze tent viel, want dat zouden we pas gevoeld hebben! Ze hadden ook nog slechter nieuws: ze moesten naar huis. Mevrouw, die al een beetje ziek was in Plasencia, had het deze nacht veel erger zitten gekregen en ze zouden meteen vertrekken richting Burgos.

Wij waren eerst van plan ook vandaag te vertrekken maar tijdens het ontbijt stelde Roger voor nog een dagje te blijven. Ik ging dat melden op de receptie en dat bleek geen probleem.

Roger stelde voor naar Simancas (waar het nationaal archief zich bevindt) te rijden en ik blij natuurlijk!

‘Si mancas (…) no las quiero’, zei de emir over de zelfverminkte maagden, vertelt de legende over de naamgeving van de stad.

Foto’s Roger

We liepen een hele tijd rond in het mooie stadje en gingen daarna een wit wijntje (weer een Verdaje) drinken op een terrasje. We kregen er een kleine tapa bij.

Foto Roger

Het weer was heel zacht, met een briesje.

Daarna reden we richting Medina del Campo en hielden we heel even halt in Puente de Duero waar eigenlijk alleen de middeleeuwse brug onze aandacht trok.

Foto Roger

Vlak na Serrada sloegen we weer af richting Tordesillas.

Laat de chaos los, van Stephen Wolinsky

Zaterdag 14 juni 2014’

Ik herhaal de laatste dagen steeds dat ik het later zal hebben over mijn lectuur. Nu ik een beetje tijd heb (en deze middag het boek hierboven vermeld heb uitgelezen terwijl Roger echt op z’n Spaans een siësta hield), is het tijd om er iets meer over te vertellen.

Ik heb dat boek van Hendrik gekregen in 2004, als kerstgeschenk, samen met meer dan een tiental andere boeken. Ik merkte wel (aan een bladwijzer) dat ik ooit aan de lectuur ervan begonnen was, maar dat het me toen te moeilijk leek. Nu (tien jaar later dus) ging de lectuur veel gemakkelijker, al  begreep ik nog niet alle details.

Auteur vertrekt van kwantumfysica om een theorie van “quantumpsychologie” op te bouwen (het blijft dus louter bij een “theorie”).  Die me heel fel intrigeerde omdat wat hij de “grote allesomvattende leegte” noemt, waar wij vandaan zouden komen, en geregeld (onbewust) weer in verdwijnen en weer uit verschijnen, lijkt op wat ik voor mezelf “God” noem. Hoewel dat boek nu al serieus verouderd is, bleven de gevolgtrekkingen uit de theorie heel interessant op psychologisch vlak. Het komt er op neer (heel grof geresumeerd) dat je je eigenlijk niets te fel moet aantrekken en tegelijk met alle mensen moet proberen mee te voelen.

Ik weet dat ik dat niet altijd kan, maar ik weet ook al heel lang dat ik daarnaar moet streven (omdat mijn gevoel heel fel lijkt op wat ik las – en begreep – in dat boek). Werk aan de winkel dus! :-)

Valladolid

Zaterdag 14 juni 2014

Vandaag vond de uitvaartdienst voor Richard Rochus plaats. We hebben aan jou gedacht, Ingrid!

We waren nog aan onze brunch bezig (we konden uitslapen) toen we werden aangesproken. Onze tweede Nederlandse buren uit Plasencia! Ze kwamen pas aan op deze camping, ook op de vlucht voor de hitte in Extremadura. We praatten wat: het zou om middernacht nog 32°C geweest zijn in Plasencia! Ze zijn al overgrootouders en hij is 74 jaar (ik schat haar twee of drie jaar jonger). Ze waren op zoek naar een goed plekje en kwamen uiteindelijk weer naast ons terecht! Hij raadde ons meer naar het Noorden een camping dichtbij Santander aan, maar ik denk niet dat wij die weg zullen opgaan.

We deden onze boodschappen en toen we de bar passeerden, ging mijn GSM weer even spontaan online: het was 28°C in Tordesillas. Heel aangenaam, ook dankzij een zacht briesje.

Ik wilde vandaag graag naar Valladolid. Dat zouden we doen na de siësta, omdat we uit ervaring wisten dat voor 17 uur de stad doods is. We vertrokken om 16:30 uur en kwamen precies om 17 uur aan op de Plaza de España, waar we de auto achterlieten.

Foto Roger

We liepen naar de Plaza de Zorilla omdat we een plattegrond van de stad wilden vragen in het bureau voor toerisme. Vandaar stapten we naar de Plaza Mayor.

  Eigen foto’s

  Foto Roger

Lang geleden dronken we daar iets in het Cafe del Norte, dat enkele jaren geleden volledig vernieuwd werd. Nu liepen we eerst verder naar de kathedraal. Daar werden we aangesproken door wat ik meende studenten te zijn die ons aanraadden naar de veel mooiere San Pablokerk te wandelen. Inderdaad veel mooier, maar we bleken die al te kennen.

  Foto Roger

In die buurt bezochten we in een museum een prachtige tentoonstelling over de invloed van El Greco op hedendaagse kunstenaars.

  Foto’s Roger

We kuierden verder, langs het geboortehuis van Felipe II, langs het huis van Cervantes, bewonderden de mooie paleizen en balkons, en zagen dat er een bruiloft ging plaatsvinden in een van de kerken (ik denk dat we dat al telkens hebben meegemaakt in Valladolid).

  Foto’s Roger

Uiteindelijk gingen we iets drinken op de Plaza Mayor (nee, niet in het Cafe del Norte, want dat lag toen niet in de schaduw). Heel veel volk op de Plaza, en veel spelende kinderen. Heel veel lawaai ook, want Spanjaarden hebben de neiging om veel en door elkaar te praten waardoor ze luid moeten spreken om aandacht te krijgen.

Hoewel Valladolid niet echt een kleine stad is, hou ik ervan. ‘Je zou er uren in kunnen rondlopen’, zei Roger en ik stelde voor morgen terug te komen… Of hij daarop zal ingaan, is echter een andere vraag! :-)

We liepen terug naar de auto en reden terug naar Tordesillas (ik vergat te vertellen dat ik onderweg naar en van Valladolid heel veel zin had om nog even halt te houden in Simancas, maar tja, een mens kan niet alles zien op één dag). Bij het verlaten van Valladolid zag ik ergens dat het 34°C zou zijn. Die indruk had ik helemaal niet, misschien dankzij het briesje.

In Tordesillas gingen we eten op de Plaza Mayor. Daar (dat zag ik aan een apotheek) was het nog maar 24°C, en de wind maakte dat het koeler leek.

We aten om 21 uur (en ik zag nog niemand anders eten op dat uur, hoewel er heel veel volk zat op de terrasjes en heel veel kinderen speelden) elk een menu voor 10 euro. Roger nam entremeses variados (helaas waren het alleen – lekkere - vleeswaren), ik artisjokharten met hesp en look; daarna voor mij kip in olijfolie gebakken met look (en frieten die ik niet opat) en voor Roger gebakken ei met chorizo (en frieten). Daarbij (in de prijs begrepen) een fles wijn en een fles gaseosa en als dessert elk een sinaasappel die we mee naar de camping brachten: die kon onze maag echt niet meer aan!

Om iets over tien keerden we terug naar de camping en toen was ik blij dat ik mijn vestje bijhad. De 22°c die de apotheek nog afficheerde, leken veel kouder door de wind die was toegenomen. Op de Plaza nog steeds evenveel mensen die gewoon iets dronken of tapa’s aten en spelende kinderen! Het lijkt wel of hier niemand voor 22:30 uur aan het avondeten denkt! :-)

Tordesillas

Vrijdag 13 juni 2014

We vertrokken vandaag om 10 uur uit Plasencia, met een temperatuur van 28°C. We volgden de Ruta de la Plata richting Salamanca en daarna Tordesillas. In een uitgestrekte kale vlakte cirkelden roofvogels boven de auto, en op de elektriciteitspalen troonden ooievaars. Links van ons zagen we weldra weer de sierra de la Pena de Francia opdoemen en rechts van ons de besneeuwde toppen van de sierra de Avila.

We begonnen te klimmen tot aan de Puerto de Bejar en vlak daarna daalden we Castilla y Leon binnen (provincie Salamanca). Daar, zo hoopten we, zou het iets koeler zijn dan in Extremadura. Helaas, al bij onze eerste korte halte voelden we dat dit niet het geval was. Ik weet niet hoe warm het was vandaag, wel dat het deze avond om 22 uur nog 31°C in de schaduw was op de camping van Tordesillas!

We kwamen aan op deze (ons goed bekende) camping om 12:30 uur. Na onze installatie dronken we een biertje, maakten we meteen gebruik van het heel nette sanitair en zette ik een wasmachine in gang.

Eigen foto’s (op de laatste foto het badkamertje dat ik mij heb “toegeëigend”: toilet, wastafel en douche en zelfs een haardroger die ik niet gebruik)

Daarna bleven we tot 18:50 op de camping rusten in de schaduw van onder andere moerbeibomen. Ons perceel is ruim, goed beschaduwd maar niet goedkoop: 25 euro per nacht. En we hebben geen wifi bij de tent, alleen in de bar en op het terras. Ondanks de schaduw droop ik van het zweet bij de allerminste inspanning (was ophangen, tenten helpen opzetten).

Om 10 voor zeven beslisten we toch maar wat te gaan wandelen in het oude gedeelte van Tordesillas (vlakbij).

  Foto’s Roger (op de laatste foto Johanna de waanzinnige die hier haar leven beëindigde)

We bezochten ook het museum  van het Verdrag van Tordesillas in de Casas del Tratado waar dat verdrag zou getekend zijn geweest in 1494.

  Foto’s Roger

Daarna ging het terug naar de Plaza Mayor waar we een biertje dronken in de schaduw van de galerijen (geen tapa gekregen, we zitten immers niet meer in Extremadura). In de volle zon was het niet te doen van de hitte!

Foto Roger

We waren iets voor 21 uur terug op de camping waar we meteen een plato combinado (voor mij sla, kip, ei en frieten; voor Roger hamburger, sla, ei, rijst met tomaat en frieten) bestelden op het terras van de bar-restaurant. De temperatuur leek ons iets draaglijker geworden en omdat mijn GSM spontaan heel even online ging, weet ik dat het op dat uur 31°C was.

Ik had ergens gelezen dat er vandaag een voetbalmatch Nederland-Spanje was en inderdaad: in de bar zaten er twee kampen toeschouwers gereed. Terwijl wij aten, hoorden we afwisselend afkeurend geroep bij de Nederlanders en triomfantelijke kreten bij de Spanjaarden. Ik weet niet of de Spanjaarden uiteindelijk hebben gewonnen: wij zijn naar onze tent vertrokken rond 22 uur (en het was nog steeds 31°C) en nu (23:30 uur) hoor ik niets meer. Ik veronderstel dat, als de Spanjaarden hadden gewonnen, we vreugdekreten zouden gehoord hebben. Maar eigenlijk interesseert het me niet!

Nu is de temperatuur echt draaglijk; maar er is dan ook een vrij felle wind opgestoken… En zeggen dat wij onder bomen zitten, wat ik steeds probeer te vermijden bij zulke wind!

We bedachten daarstraks in de stad dat als we dan toch te oud worden om op deze manier te reizen, we het misschien moeten doen zoals voor we het kamperen ontdekten: kleine hotels of pensions zoeken waar je niet hoeft te reserveren. Dus gingen we ook even het toerismebureau binnen, en ja, hoor, je vindt nog steeds zulke logies! :-) Weliswaar betaal  je dan 20 à 30 euro per persoon, ongeveer het dubbele van op een camping, maar het valt te overwegen.

Hete feria

Donderdag 12 juni 2014

Ik weet niet wanneer ik deze post zal kunnen opladen. Morgen  vertrekken we immers naar Tordesillas (tenzij we weer van gedacht veranderen) en ik weet niet of ik daar online kan.

Ik vergat gisteren te vertellen dat tijdens het eten naast ons een koppel zat met een jongetje van, dacht ik, ongeveer dezelfde leeftijd als Matthias. Ik bleek gelijk te hebben (heb het even gevraagd aan de ouders). Schattig dat die peuter was!

Vandaag reden we na ons ontbijt nog eens naar Plasencia.

Foto Roger

Het is duidelijk feria! Veel volk, muziekgroepen die soms tegelijk optraden met als gevolg kakofonie. Maar het was wel gezellig!

Eigen foto

Foto Roger

Nadat ik eindelijk kaartjes had gevonden en gekocht (jullie krijgen er dus binnenkort een aan, Elena en Matthias; en, vrienden, wat jullie betreft, alleen degenen die dit niet kunnen lezen, krijgen er een), en een halssnoertje had gekocht voor Elena, gingen we iets drinken op de Plaza Mayor. Weliswaar niet op ons gebruikelijk terras. We kregen er chips bij ons biertje en, hoewel ik weet hoe ongezond dat is, ze werden toch mijn middagmaaltijd.

Eigen foto

Het was wel weer vreselijk warm! Volgens de thermometer van de apotheek 33°C en dat werd later bevestigd door mijn GSM op het terras van de camping en door onze nieuwe Nederlandse buren (de vorigen zijn deze ochtend vertrokken).

Roger was moe. We zijn dan ook weer vrij vroeg wakker geworden, en hij vindt het kamperen, en dan vooral het opslaan en afbreken van onze installatie vermoeiend. En natuurlijk had hij het net als ik veel te warm! Ik vergeet altijd dat Roger bijna zes jaar ouder is dan ik!

Voor we bij de ten kwamen rusten, deden we toch nog boodschappen (en we hebben geluk gehad: de ene supermercado na de andere sloot zijn deuren, omwille van de feria. We konden nog net wat inkopen bij de Lidl vlak voor de sluiting).

Daarna rust bij de tent. Warm dat het was! Eigenlijk is het normaal dat Roger er niet meer tegen kan als ik het er al zo moeilijk mee heb! Wordt dit onze laatste reis op deze manier? We hebben zitten nadenken over andere manieren van reizen, maar ons grote probleem is dat we niet graag op voorhand plannen. Nu bijvoorbeeld wilden we eerst naar Cordoba gaan, maar daar is het veel te warm. Stel je voor dat we daar iets gehuurd hadden!

Terwijl Roger wat sliep, las ik (maar daarover later) en “speelde” ik met de mussen en de blauwe eksters.

Eigen foto’s

‘s Avonds gingen we weer eten in het restaurant. Voor mij gemengde sla (latuw, tomaten, paprika’s, uien, wortels, tonijn, asperges, aangemaakt met olijfolie en sherryazijn), gevolgd door kabeljauw met frietjes – die ik niet opat – en in plaats van een dessert, deca. Voor Roger oesterzwammen met look en hesp, gevolgd door beefsteak met frietjes en ook deca; en daarbij weer een fles wijn en een fles gaseosa.

  Eigen foto

Weer voor 9 euro de man. Ik weet niet hoe ze het doen! Oké, het is doodgewone Spaanse kost, maar het is lekker!

In het teruglopen naar de tent, even via het onthaal gepasseerd voor een babbeltje met de receptioniste ui Bree. Ze had het over de recente hagelstormen in Vlaanderen, en over het feit dat het, ik weet niet meer waar in de buurt, ook zo fel geregend had. En dat wij ons gelukkig mochten prijzen dat we alleen overmatig zweetten.  En zweten doen we inderdaad nog steeds (om 22:30 uur was het nog 28°C). Ze klaagde ook dat er weinig kampeerders waren (volgens haar de helft van vorige week) en dat zo weinig mensen van het restaurant gebruik maken. Wij zagen inderdaad veel mensen (vooral Nederlanders) bij of in hun camper eten.

‘Neem alles goed in jou op,’ zei Roger verschillende keren deze dag, ‘misschien is het de laatste keer dat je het ziet!’. :-(

Feest in Plasencia en overlijden van Richard Rochus

Woensdag 11 juni 2014

We gingen dus boodschappen doen in Plasencia. Onderweg vroeg Roger me of we niet eerst nog eens zouden rondlopen in de stad.

Dat vond ik een goed idee.

Het was daar duidelijk feest: wat een volk op straat! Nadat ik tevergeefs naar geschikte postkaartjes had gezocht (ik vond er alleen over de kathedraal, en vermits vooral Elena en Matthias een kaartje verwachten, leek me dat niet echt het geschikte onderwerp) dronken we een tubo bier (ik heb liever een caña, maar ook bij deze biertjes kregen we een tapa: serranohesp). Ik vroeg aan de ober welk feest werd gevierd: het was een feria. Een soort kermis dus, maar zonder kraampjes. Wel met veel rockmuziek op de Plaza Mayor, en een soort populaire Flamenco op een ander plein. Ik vroeg me wel af hoe al dat volk op straat kon vertoeven! Normaal gezien wordt hier van 14 of  15 uur tot 20 of 21 uur gewerkt.

Ik zag op de thermometer van een apotheek dat het toen (rond 19 uur) 40°C was en begreep meteen waarom ik het nog steeds te warm had.

Toen de muziek ineens oorverdovend werd, zijn we teruggekeerd naar de parking en hebben we onze boodschappen gedaan in een Lidl.

En later, na een glaasje Oloroso met enkele olijven, aten we in het campingrestaurant. Weer voor 9 euro per persoon een menu: een “boerensla” voor ons beiden (tomaten, paprika’s, uien, tonijn en wat te veel aardappelen); daarna voor mij kipfilet, voor Roger albondigas, ijs voor hem en een appel voor mij, én een fles wijn en een fles gaseosa.

Terwijl we daar zaten, ging mijn GSM spontaan online en kreeg ik niet alleen aangename berichten door. Richard Rochus, de man van Ingrid Lenaerts (bestuurslid KVLS) is vandaag overleden!

Ik leef met jou mee, Ingrid!