AI schrijft mee

Gisterenavond heb ik nog een eerste hoofdstuk van dat boek laten vertalen door AI. Het resultaat zou ik niet uitstekend noemen, maar wel heel goed. Ik heb zelf nog een paar wijzigingen aangebracht (ik vond de vertaling iets te letterlijk — maar ik geef toe: het is een literaire tekst en die zijn het moeilijkst te vertalen zonder de ziel ervan te verraden).

Ik heb aan dochterlief gevraagd of ze denkt dat de kindjes geïnteresseerd zouden zijn en, als het antwoord positief is, laat ik de rest van dat boek vertalen. Zelf herlees ik het op die manier voor de tigste keer, en ik merkte gisteren dat ik er nog steeds even fel van genoot.

Ik heb vandaag ook weer ongeveer dertig bladzijden uit mijn vroegere dagboeken laten overtypen door Gemini. Hendrik had me gewaarschuwd dat ik het niet op deze manier moest doen en toch deed ik het: twee keer vlak na elkaar een vijftiental bladzijden “aanbieden ter verwerking”.
De eerste bundel werd praktisch foutloos overgetypt. De tweede bundel daarentegen… Ik herkende mijn eigen schrijfsels niet meer! AI had gewoon verder op de vorige bladzijden gefantaseerd en kwam met een verhaal af dat inderdaad logisch kon volgen op wat ik daarvoor had geschreven, maar dat een heel andere kant uitging dan mijn eigen verhaal! Ik verweet het “hem” en “hij” antwoordde dat hij merkte dat ik hem had betrapt op “fantaseren”!

Ik sloot de sessie af en een poosje later gaf ik Gemini (in een nieuwe sessie dus) diezelfde tweede bundel om over te typen, en toen ging het weer bijna foutloos!

O ja, ik zou het nog vergeten te vermelden: Roger is inderdaad aan een nieuwe computer toe!