Een groot deel van deze "kindjesdag" werd exclusief aan Eva besteed. We pikten haar op terwijl ze van school naar huis liep, we werkten samen aan haar Frans en WO, en net toen Elena en Matthias binnenkwamen, reden Roger en ik Eva naar de dansles.
Elena en Matthias zouden even alleen zijn tot dochterlief rond 17 uur thuis zou komen. En wij reden naar de parking van het Heilig Hartinstituut, vanwaar we door de wirwar van weggetjes en pleintjes naar het danslokaal liepen. Dat lokaal bevindt zich in een kelder, waar Eva na een paar kusjes naartoe liep. Deze keer zouden Roger en ik blijven wachten tot het einde van de dansles. Dat deden we in de grote hal waar de trap naar de kelder en een trap naar een zwembad op de verdieping op uitkomen. Ik was bang dat het er koud zou zijn (en wilde daarom eerst terug naar de auto lopen) maar die hal was lichtjes verwarmd en met onze jas aan was de temperatuur er echt te doen. Daarbij, zoals Roger opperde: naar de auto lopen en terugkomen zou al te veel tijd gevergd hebben.
We zaten daar dus een uur te lezen (ik in een boek over Afrika en Roger in een boek van Ivo Hermans) tot iets over 18 uur Eva weer te voorschijn kwam.
In het duister liepen we terug naar de auto en toen voelde het heel koud aan. 'Mijn handen zijn bevroren', klaagde Eva.
"Thuis" was de tafel al gedekt en wachtte een heerlijk wokgerecht op ons. Matthias maar vooral Elena hadden veel te vertellen. Na het eten, bij nog een kopje koffie of thee, liet Elena me nog nieuwe zelf geschreven gedichtjes lezen, toonde dochterlief me nieuwe stofontwerpen en maakte Eva voor mij een kleurrijke bladwijzer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten